Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 111: Rayna Rison

14.11.2026 ·1 godz 7 min · 4 rozdziały · 1 sponsor

16-letnia Rayna Rison była ogromną miłośniczką zwierząt i marzyła o tym, by pewnego dnia zostać weterynarzem. 26 marca 1993 roku umówiła się ze swoim chłopakiem, Mattem Elserem, przy lecznicy weterynaryjnej, w której pracowała dorywczo, w niewielkim mieście LaPorte w północnej Indianie. Kiedy jednak Matt przyjechał po Raynę, w budynku były zgaszone światła, a po dziewczynie nie było ani śladu.Po zgłoszeniu zaginięcia Rayny policja odnalazła jej samochód porzucony przy drodze około 14,5 kilometra od lecznicy. Maska była podniesiona, ale kluczyki nadal tkwiły w stacyjce, a silnik uruchomił się bez najmniejszego problemu, co wskazywało, że ktoś celowo upozorował awarię pojazdu. Gdy śledczy podążali za kolejnymi tropami, śledztwo zaprowadziło ich w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.Przetłumaczone z Case 79: Rayna Risonhttps://casefilepodcast.com/case-79-rayna-risonProdukcja:Anna Priestland - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) ⁠800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

43:55 · Odsłonięcie prawdy 9

Z więzienia w stanie Indiana zgłosił się osadzony, odbywający karę za nierozwiązane z tą sprawą zabójstwo. Chciał porozmawiać ze śledczymi o morderstwie Rayny Rison. Ricky Hammonds, pochodzący z La Porte, powiedział policjantom, że chce oczyścić sumienie z czegoś, o czym wie. Myślał o swojej siostrzenicy i doszedł do wniosku, że gdyby kiedyś spotkało ją coś podobnego, chciałby, aby każdy, kto posiada jakiekolwiek informacje, zgłosił się na policję. Detektyw Williamson z Policji Stanowej Indiany oraz detektyw Erie z Policji w La Porte pojechali przesłuchać Rikeya. Ricky oświadczył, że przekazuje tę informację, ponieważ uważa, iż tak należy postąpić.

Nie chciał niczego w zamian i nie oczekiwał żadnych korzyści. Włączono dyktafon, a Ricky zaczął opowiadać o wydarzeniach sprzed 15 lat. W 1993 roku Ricky miał zaledwie 14 lat i mieszkał z rodzicami na farmie w La Porte. Wieczorem 26 marca zakradł się do stodoły na ich posesji i wspiął się na belki pod dachem, żeby samotnie zapalić skręta. Niedługo później do stodoły tyłem wjechał srebrny Buick należący do jego siostry Jennifer. Za kierownicą rozpoznał chłopaka swojej siostry, Erica Freemana. Eric mieszkał z nimi na farmie. Na miejscu pasażera siedział jego znajomy, Jason Tibbs, ten sam chłopak, który desperacko próbował odzyskać Raynę.

Obaj wysiedli z samochodu kłócąc się. Ricky był pewien, że usłyszał jak Eric krzyczy do Jasona. Co się do cholery stało? W tym momencie Eric otworzył bagażnik samochodu. Ricky zobaczył w nim ciało dziewczyny, której nie rozpoznał. Leżała na plecach. Była śmiertelnie blada i się nie poruszała. Jej ciało było częściowo przykryte ciemną kurtką lub kocem. Podczas kłótni Jason powiedział do Erica. Wiem co z nią zrobić. Ricky pozostał ukryty na belkach pod dachem, gdy Jason i Eric wsiedli z powrotem do samochodu jego siostry i odjechali. Dopiero gdy Ricky zobaczył w gazecie zdjęcie Rayny, zrozumiał, kogo wtedy widział w bagażniku. Ricky powiedział, że nigdy nie skonfrontował się z Ericiem Freemanem ani Jasonem Tibbsem w sprawie tego, co zobaczył.

Śledczy dysponowali jedynie zeznaniem Rikeya Hammonsa, a relacje więźniów uchodziły za wyjątkowo niewiarygodne. Niemal zawsze krył się za nimi jakiś ukryty motyw. Detektywi jednak nie odpuszczali i nadal naciskali na prokuratora. Jeśli Ricky Hammons mówił prawdę, wszystko wskazywało na to, że Eric Freeman nie był odpowiedzialny za zabójstwo Rayny. Według Rikeya, Eric kłócił się z Jasonem właśnie o to, co się wydarzyło. Śledczy byli przekonani, że jeśli zdołają przesłuchać Erica i ustalić, że nie uczestniczył bezpośrednio w samym zabójstwie, będą mogli zaproponować mu immunitet, jeśli opowie im wszystko, co wydarzyło się tamtej nocy. Prokurator w końcu ustąpił i zgodził się, aby detektywi ponownie przesłuchali Arika.

I rzeczywiście trwało to bardzo długo. Rozważania nad przyznaniem Ericowi Freemanowi immunitetu zajęły aż 5 lat. W końcu, w lipcu 2013 roku, immunitet został oficjalnie przyznany, a Eric Freeman złożył szczegółowe zeznania dotyczące wydarzeń z nocy 26 marca 1993 roku. Śledczy wstrzymali oddech, gdy włączono dyktafon. Na te informacje czekali od 20 lat. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił Eric Freeman, było potwierdzenie relacji Rikeya Hamonsa. Następnie opowiedział swoją wersję wydarzeń. W dniu zaginięcia Rayny, Jason Tibbs skontaktował się z Ericiem po południu i poprosił, aby go odebrał i zawiózł do kliniki weterynaryjnej, gdzie chciał zobaczyć się z Rayną.

Było już jednak za późno. Rayna się nie poruszała. Jason odwrócił się do Erica i powiedział, żeby otworzył bagażnik. Umieścił ciało Rayny na tyłach auta i kazał Ericowi jechać na farmę swojej dziewczyny, gdzie Eric mieszkał razem z nią, jej rodzicami oraz jej bratem, Rickiem Hamoncem. Eric wjechał samochodem do stodoły, nie mając pojęcia, że Ricky ukrywa się na belkach pod dachem. Podczas kłótni w stodole Jason powiedział do Erica, skoro ja nie mogę jej mieć, to nikt jej nie będzie miał. Kiedy opuścili stodołę, Jason polecił Ericowi wrócić pod klinikę weterynaryjną. Jason odjechał samochodem Rayny, a Eric ruszył za nim Buickiem swojej dziewczyny, mając ciało Rayny w bagażniku.

Rodzina Rayny siedziała razem, zdecydowana uczestniczyć w każdej chwili procesu i stanąć twarzą w twarz z człowiekiem, który kiedyś twierdził, że kocha Raynę, a przez wszystkie te lata nadal mieszkał w ich społeczności, w społeczności Rayny. Był to proces bez dowodów kryminalistycznych do przeanalizowania i bez naukowego potwierdzenia zabójstwa. Istniały jedynie teczki wypełnione zeznaniami świadków, jednymi wiarygodnymi, innymi znacznie mniej. Sprawa oskarżenia opierała się na zeznaniach Rikeya Hamonsa i Erika Freemana, dwóch skazanych przestępców, którzy po dwóch dekadach zgłosili się z relacjami naocznych świadków. Jeśli ja nie mogę jej mieć, nikt jej nie będzie miał.

Cytując to, co Jason Tibbs miał powiedzieć po zabójstwie Rayny. Następnie prokurator powiedział ławie przysięgłych, że usłyszał, jak Jason Tibbs przyjechał tamtego wieczoru do miejsca pracy Rayny, aby nakłonić ją, by nie wracała do Matta Elsnera, lecz znów spotykała się z nim. Kiedy odmówiła, kazał jej wsiąść na tylne siedzenie samochodu pod pretekstem, że tylko o tym porozmawiają. Zamiast tego zabrał ją w odosobnione miejsce i zamordował. Obrona pozostawała przy strategii odciągania uwagi od Jasona i kierowania jej na Raya McCartiego. Prawnicy nieustannie atakowali także zeznania Rikeya Hammonsa. Była to relacja skazanego mordercy, który twierdził, że po 15 latach zdecydował się zgłosić wyłącznie dlatego, że uznał to za właściwe.

Zarzucono również, że Ricky Hammons otrzymał korzyść w zamian za zeznania, mimo że prokuratura temu zaprzeczała. Obrona twierdziła, że Ricky otrzymał skrócenie kary. Sąd przeprowadził rozprawę dowodową w sprawie obu wniosków i oba odrzucił. Rodzina Risonów utworzyła stypendium muzyczne imienia Rayny, The Rayna Rison Memorial Scholarship. Każdego roku fundusz przyznaje stypendium jednemu członkowi orkiestry. W wywiadzie dla lokalnej stacji telewizyjnej ojciec Rayny, Benny, powiedział na głos to, o czym myśleli wszyscy, którzy ją kochali. Tak naprawdę niewiele się zmieniło. Nadal nie możemy jej przytulić. Nie możemy jej odzyskać.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.