Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 111: Rayna Rison

14.11.2026 ·1 godz 7 min · 4 rozdziały · 1 sponsor

16-letnia Rayna Rison była ogromną miłośniczką zwierząt i marzyła o tym, by pewnego dnia zostać weterynarzem. 26 marca 1993 roku umówiła się ze swoim chłopakiem, Mattem Elserem, przy lecznicy weterynaryjnej, w której pracowała dorywczo, w niewielkim mieście LaPorte w północnej Indianie. Kiedy jednak Matt przyjechał po Raynę, w budynku były zgaszone światła, a po dziewczynie nie było ani śladu.Po zgłoszeniu zaginięcia Rayny policja odnalazła jej samochód porzucony przy drodze około 14,5 kilometra od lecznicy. Maska była podniesiona, ale kluczyki nadal tkwiły w stacyjce, a silnik uruchomił się bez najmniejszego problemu, co wskazywało, że ktoś celowo upozorował awarię pojazdu. Gdy śledczy podążali za kolejnymi tropami, śledztwo zaprowadziło ich w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.Przetłumaczone z Case 79: Rayna Risonhttps://casefilepodcast.com/case-79-rayna-risonProdukcja:Anna Priestland - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) ⁠800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

0:46 · Shopify 7

Jason Tibbs był przyjacielem Rayny. Chodzili ze sobą krótko w siódmej klasie. Choć od kilku lat nie byli już parą, pozostali przyjaciółmi, mimo że Matt i inne bliskie Raynie osoby nie pochwalały tej znajomości. Jason Tibbs porzucił szkołę i miał problemy z prawem. Powszechnie wiadomo było, że Jason chciał być dla Rayny kimś więcej niż tylko przyjacielem. Próbował odzyskać jej względy i namawiał ją, by zostawiła Matta. Matt nie uważał Jasona za zagrożenie. Jednak teraz, gdy jego sygnet znaleziono w schowku samochodu Rayny, zaczął się zastanawiać, czy nie działo się coś, o czym nie miał pojęcia. Nie dysponując praktycznie żadnymi dowodami rzeczowymi, policja skupiła się na wydarzeniach poprzedzających zaginięcie Rayny oraz na osobach z jej najbliższego otoczenia.

Gdyby działał sam, wydawało się to mało prawdopodobne, jednak wszyscy trzej świadkowie widzieli przed kliniką dwóch mężczyzn rozmawiających z młodą kobietą. Po przyjeździe do domu Rayny, Matt spędził resztę wieczoru z jej rodziną. Nie było dłuższego okresu, którego nie potrafiłby rozliczyć i w którym mógłby wrócić, by upozorować miejsce zdarzenia lub zrobić cokolwiek innego. Gdyby był zamieszany w zaginięcie Rayny, miał na to bardzo niewiele czasu, choć teoretycznie było to możliwe. Detektywi zapytali Matta, czy wiedział, że Rayna ponownie utrzymywała kontakt z Jasonem Tibbsem. Zastanawiali się, czy był tego świadomy i czy mogło to wywołać zazdrość prowadzącą do kłótni. Matt odpowiedział, że wiedział o kontaktach Rayny z Jasonem, ale czuł się pewnie w swoim związku i w ogóle mu to nie przeszkadzało.

Kolejną osobą przesłuchaną przez policję był Jason Tibbs. Rodzina i znajomi Rayny dobrze go znali. On i Rayna byli parą zaledwie przez sześć miesięcy, jeszcze w siódmej klasie. Od tamtej pory Rayna praktycznie cały czas była związana z Mattem. Większość osób wiedziała jednak, że Jason nadal był w niej zakochany. Sam przyznał, że po rozstaniu wysyłał jej listy miłosne. Rayna za każdym razem odrzucała jego zaloty i mówiła, że jest szczęśliwa z Mattem. Mimo nieudanych prób odzyskania Rayny pozostali przyjaciółmi. Zdarzało się, że Rayna prosiła Jasona, by przyszedł do kliniki weterynaryjnej i dotrzymał jej towarzystwa do końca zmiany. Jason porzucił szkołę, miał kartotekę kryminalną i z punktu widzenia rodziny Rayny nie był kimś, z kim chcieliby widzieć swoją córkę.

Zapytany o szkolny sygnet znaleziony w schowku samochodu Rayny, Jason bez wahania przyznał, że należał do niego. Wyjaśnił, że Rayna miała ostatnio problemy z radiem w samochodzie i poprosiła go, by się tym zajął. Podczas sprawdzania usterki sygnet mu przeszkadzał, więc zdjął go i schował do schowka, żeby go nie zgubić. Otwarcie przyznał detektywom, że nadal żywił do Rayny silne uczucia i że wiadomość o jej zaginięciu go zdruzgotała. Był jedną z pierwszych osób, które zgłosiły się do poszukiwań. To właśnie Jason wraz z kolegą Rayny z Orkiestry Marszowej, Scottem, przeszukiwał okoliczne drogi hrabstwa. Jason powiedział detektywom, że w wieczór zaginięcia Rayny przebywał na osiedlu domów mobilnych przy Fail Road, na północny wschód od La Porte.

Gra trwała do momentu odnalezienia Lisa. W alibi Jasona dwie rzeczy szczególnie zwróciły uwagę śledczych. Po pierwsze, osiedle domów mobilnych, gdzie, jak twierdził, udzielał korepetycji dwóm nastolatkom, znajdowało się bardzo blisko miejsca odnalezienia samochodu Rayny. Po drugie, dlaczego osoba, która rzuciła szkołę, miała problemy z prawem i nie słynęła z osiągnięć naukowych, udzielała komukolwiek korepetycji? Detektywi natychmiast skontaktowali się z obiema nastolatkami, aby zweryfikować jego alibi. Dziewczyny potwierdziły, że Jason rzeczywiście był u nich. Okazało się, że gdy jeszcze chodził do szkoły, matematyka i przedmioty ścisłe należały do jego mocnych stron. Śledczy przesłuchali również pozostałych uczestników bawiących się tamtej nocy w polowanie na lisa.

Wszyscy potwierdzili, że Jason brał w niej udział. Jego alibi się zgadzało. Po zakończeniu gry jego kolega Scott zawiózł go do domu innego znajomego, gdzie oglądali telewizję i grali wrzutki aż do około drugiej lub trzeciej nad ranem w sobotę. Kiedy Jason wrócił do domu, czekali na niego rodzice i siostra. Następnie poszedł spać. Po przebudzeniu matka powiedziała mu, że zadzwoniła mama Rayny i poinformowała, że dziewczyna zaginęła. Wyglądało na to, że miejsce pobytu Jasona przez całą noc było dokładnie ustalone. Śledczy postanowili jeszcze raz zweryfikować jego wersję wydarzeń i przesłuchali jego kolegę Chad'a, aby potwierdzić, że rzeczywiście odebrał Jasona z osiedla domów mobilnych po zakończeniu korepetycji.

Początkowo Chad zaprzeczył, ale później zmienił zeznania i potwierdził, że tamtej nocy odebrał Jasona. Był nastolatkiem i obawiał się, że sam zostanie powiązany z zaginięciem Rayny. Policjanci byli przyzwyczajeni do tego, że młodzi ludzie w takim wieku zmieniają swoje relacje. Ponieważ wszyscy pozostali świadkowie potwierdzili alibi Jasona, nie uznali tego za nic podejrzanego. Policja rozważała, że dwoma mężczyznami widzianymi przed kliniką z młodą kobietą mogli być Matt Elsner i Jason Tibbs, którzy kłócili się z Rayną. Hipoteza ta nie wydawała się jednak zbyt przekonująca. Matt i Jason nie byli przyjaciółmi, dlatego mało prawdopodobne było, by przyjechali tam razem jednym samochodem. Matt i Jason byli kluczowymi osobami w śledztwie i obaj dobrowolnie poddali się badaniu wariografem.

43:55 · Odsłonięcie prawdy 18

Nie chciał niczego w zamian i nie oczekiwał żadnych korzyści. Włączono dyktafon, a Ricky zaczął opowiadać o wydarzeniach sprzed 15 lat. W 1993 roku Ricky miał zaledwie 14 lat i mieszkał z rodzicami na farmie w La Porte. Wieczorem 26 marca zakradł się do stodoły na ich posesji i wspiął się na belki pod dachem, żeby samotnie zapalić skręta. Niedługo później do stodoły tyłem wjechał srebrny Buick należący do jego siostry Jennifer. Za kierownicą rozpoznał chłopaka swojej siostry, Erica Freemana. Eric mieszkał z nimi na farmie. Na miejscu pasażera siedział jego znajomy, Jason Tibbs, ten sam chłopak, który desperacko próbował odzyskać Raynę.

Obaj wysiedli z samochodu kłócąc się. Ricky był pewien, że usłyszał jak Eric krzyczy do Jasona. Co się do cholery stało? W tym momencie Eric otworzył bagażnik samochodu. Ricky zobaczył w nim ciało dziewczyny, której nie rozpoznał. Leżała na plecach. Była śmiertelnie blada i się nie poruszała. Jej ciało było częściowo przykryte ciemną kurtką lub kocem. Podczas kłótni Jason powiedział do Erica. Wiem co z nią zrobić. Ricky pozostał ukryty na belkach pod dachem, gdy Jason i Eric wsiedli z powrotem do samochodu jego siostry i odjechali. Dopiero gdy Ricky zobaczył w gazecie zdjęcie Rayny, zrozumiał, kogo wtedy widział w bagażniku. Ricky powiedział, że nigdy nie skonfrontował się z Ericiem Freemanem ani Jasonem Tibbsem w sprawie tego, co zobaczył.

Śledczy dysponowali jedynie zeznaniem Rikeya Hammonsa, a relacje więźniów uchodziły za wyjątkowo niewiarygodne. Niemal zawsze krył się za nimi jakiś ukryty motyw. Detektywi jednak nie odpuszczali i nadal naciskali na prokuratora. Jeśli Ricky Hammons mówił prawdę, wszystko wskazywało na to, że Eric Freeman nie był odpowiedzialny za zabójstwo Rayny. Według Rikeya, Eric kłócił się z Jasonem właśnie o to, co się wydarzyło. Śledczy byli przekonani, że jeśli zdołają przesłuchać Erica i ustalić, że nie uczestniczył bezpośrednio w samym zabójstwie, będą mogli zaproponować mu immunitet, jeśli opowie im wszystko, co wydarzyło się tamtej nocy. Prokurator w końcu ustąpił i zgodził się, aby detektywi ponownie przesłuchali Arika.

Ten jednak nie zamierzał współpracować. Zaprzeczył, jakoby wiedział cokolwiek o zabójstwie Rayny. Twierdził nawet, że nigdy wcześniej o niej nie słyszał. Detektywi jasno dali Ericowi do zrozumienia, że dysponują informacjami przeczącymi jego wersję wydarzeń. Zaproponowali mu także immunitet. Eric pozostał nieugięty i nadal utrzymywał, że nic nie wie. Został zwolniony i wrócił do domu, ale detektywi nie przestali wywierać na niego presji. W końcu, po kilku miesiącach, Eric Freeman ustąpił i zgodził się złożyć zeznania w zamian za immunitet. Pojawił się jednak problem. Detektywi nie mieli formalnej zgody na zaoferowanie Rickowi Freemanowi immunitetu.

I rzeczywiście trwało to bardzo długo. Rozważania nad przyznaniem Ericowi Freemanowi immunitetu zajęły aż 5 lat. W końcu, w lipcu 2013 roku, immunitet został oficjalnie przyznany, a Eric Freeman złożył szczegółowe zeznania dotyczące wydarzeń z nocy 26 marca 1993 roku. Śledczy wstrzymali oddech, gdy włączono dyktafon. Na te informacje czekali od 20 lat. Pierwszą rzeczą, jaką zrobił Eric Freeman, było potwierdzenie relacji Rikeya Hamonsa. Następnie opowiedział swoją wersję wydarzeń. W dniu zaginięcia Rayny, Jason Tibbs skontaktował się z Ericiem po południu i poprosił, aby go odebrał i zawiózł do kliniki weterynaryjnej, gdzie chciał zobaczyć się z Rayną.

Jason wcześniej przedstawił Raynę Ericowi jako swoją dziewczynę, więc Eric nie podejrzewał niczego złego. Jason powiedział, że między nimi są nierozwiązane sprawy i chciał spróbować je naprawić. Eric wziął więc samochód swojej dziewczyny i pojechał po Jasona. Gdy dotarli do kliniki, Jason wszedł do środka porozmawiać z Rayną. Po krótkiej chwili oboje wyszli na zewnątrz i wtedy Eric zauważył, że się kłócą. Jason mówił Raynie, jak bardzo chce z nią być i że nie chce, aby spotykała się z kimkolwiek innym. Rayna nie chciała jednak z nim rozmawiać. Nie mogła się doczekać randki z Mattem. Jason błagał ją, żeby wsiadła do samochodu. Powiedział, że Eric ich zawiezie i będą mogli spokojnie porozmawiać.

Rayna się zgodziła i usiadła na tylnym siedzeniu samochodu dziewczyny Erica. Eric ruszył, a Jason nadal błagał Raynę, by do niego wróciła. Rayna nie chciała jednak mieć z tym nic wspólnego. W pewnym momencie na odludnym odcinku Fail Road poza miastem Eric zatrzymał samochód. Nie pamiętał już czy poprosiła o to Rayna czy Jason. Eric zjechał na pobocze, a Jason i Rayna wysiedli z samochodu nadal się kłócąc i przeszli za jego tył. Eric spojrzał w lusterko wsteczne i zobaczył jak Jason uderza Raynę, powodując jej upadek na ziemię. Wysiadł z samochodu i zobaczył Jasona siedzącego na Raynie. Miał zaciśnięte dłonie na jej szyi i ją dusił. Eric krzyknął do Jasona, żeby przestał, mówiąc, zabijesz ją.

Było już jednak za późno. Rayna się nie poruszała. Jason odwrócił się do Erica i powiedział, żeby otworzył bagażnik. Umieścił ciało Rayny na tyłach auta i kazał Ericowi jechać na farmę swojej dziewczyny, gdzie Eric mieszkał razem z nią, jej rodzicami oraz jej bratem, Rickiem Hamoncem. Eric wjechał samochodem do stodoły, nie mając pojęcia, że Ricky ukrywa się na belkach pod dachem. Podczas kłótni w stodole Jason powiedział do Erica, skoro ja nie mogę jej mieć, to nikt jej nie będzie miał. Kiedy opuścili stodołę, Jason polecił Ericowi wrócić pod klinikę weterynaryjną. Jason odjechał samochodem Rayny, a Eric ruszył za nim Buickiem swojej dziewczyny, mając ciało Rayny w bagażniku.

Jason pojechał nad staw, w którym później odnaleziono ciało Rayny. Wspólnie z Ericiem wrzucili je do wody. Jason obciążył ciało kłodami drewna, ponieważ ciągle wypływało na powierzchnię. Opis sposobu pozbycia się ciała przedstawiony przez Erika odpowiadał szczegółom, których policja nigdy nie ujawniła opinii publicznej, licząc na to, że kiedyś ktoś podał właśnie takie informacje. I teraz dokładnie tak się stało. Potem Eric wrócił do domu, a Jason odjechał w swoją stronę. Jeszcze tego samego wieczoru Eric znalazł czarną kurtkę Letterman należącą do chłopaka Rayny, Matta Elsnera. Wciąż leżała w samochodzie jego dziewczyny, po prostu o niej zapomnieli. Zadzwonił więc do Jasona, żeby przyjechał i się jej pozbył.

Gdy dyktafon został wyłączony, detektywi wiedzieli już, że mają wystarczające podstawy do aresztowania Jasona Tibbsa. 23 sierpnia 2013 roku, ponad 20 lat po zabójstwie Rayny, policjanci udali się do domu Jasona Tibbsa, tego samego, w którym mieszkał w 1993 roku. Miał wówczas 38 lat, żonę i dzieci. Kiedy wyszedł na podjazd, funkcjonariusze podeszli do niego, obezwładnili go i aresztowali pod zarzutem zamordowania Rayny Rison. Do przełomu nie doprowadził żaden obciążający dowód DNA, wymaz ani fiolka z płynem zbadana w nowoczesnym laboratorium kryminalistycznym.

Rodzice Rayny, Benny i Karen Risonowie, byli w domu w La Porte, w którym mieszkali jeszcze za życia córki. Kiedy zadzwonił telefon, Benny odebrał. Detektyw po drugiej stronie przekazał mu wiadomość, na którą czekał od dwóch dekad. Rodzina Rayny wiedziała kim był Jason. Pamiętali, że przyjaźnił się z nią w gimnazjum. Wiedzieli, że jako nastolatkowie przez krótki czas byli parą, a także, że Jason od pierwszego poranka po zaginięciu Rayny uczestniczył w jej poszukiwaniach. To Jason był jednym z młodych ludzi, którzy zgłosili się do wożenia innych podczas poszukiwań. Jeden z kolegów Rayny ze szkolnej orkiestry pojechał z nim tamtego ranka poza miasto, aby jej szukać. Jednak Jason zawrócił samochód, zanim zbliżyli się do miejsca, w którym później odnaleziono auto Rayny.

Jeśli chodzi o immunitet Erika, rodzina Rayny zgodziła się, że policja powinna zrobić wszystko co konieczne, aby rozwiązać sprawę zabójstwa ich córki. Jeśli oznaczało to przyznanie immunitetu wspólnikowi, byli gotowi to zaakceptować. Przynajmniej poznaliby odpowiedzi i mogli zrozumieć, co naprawdę wydarzyło się tamtej nocy. Wiadomość o aresztowaniu Jasona Tibbsa błyskawicznie rozeszła się po La Porte. Miasto, które nigdy nie zapomniało Rayny Rison musiało teraz pogodzić się z faktem, że odpowiedzialna była osoba z ich własnej społeczności. Ktoś należący do świata Rayny, kto przez kolejne 20 lat nadal żył pośród nich. Ludzie cieszyli się, że sprawa wreszcie zmierza ku rozwiązaniu i pojawiają się odpowiedzi.

Gdy większość śledztw staje w martwym punkcie, zwykle nie ma nawet konkretnego podejrzanego albo jest tylko jedna osoba, przeciwko której policja nie potrafi zebrać wystarczających dowodów. W sprawie Rayny podejrzanych zdawało się być więcej niż śledczy byli w stanie ogarnąć. Każdy z nich najwyraźniej miał motyw, sposobność albo jedno i drugie. Śledztwo zatoczyło pełne koło i ponownie doprowadziło do Jasona Tibbsa. Tym razem jednak należało udowodnić ponad wszelką wątpliwość, że to właśnie on odpowiadał za zbrodnię. Podczas rozprawy przedprocesowej przedstawiono dowody podważające pierwotne alibi Jasona Tibbsa. Jego kolega Chad, który wcześniej potwierdził alibi Jasona, twierdząc, że tamtej nocy odebrał go z osiedla domów mobilnych po korepetycjach, przyznał, że Jason kazał mu tak powiedzieć.

Inny znajomy Jasona, Vic, który wcześniej powiedział policji, że spędził z nim tamten wieczór, zgłosił się i przyznał, że skłamał. Był wtedy w pracy i nie miał pojęcia, gdzie przebywał Jason. Dwie nastolatki, którym Jason miał rzekomo udzielić korepetycji, zostały ponownie przesłuchane. Powiedziały, że nie pamiętają, aby tamtej nocy Jason je uczył. Od początku było jasne, na czym będzie polegać strategia obrony. Zamierzano przedstawić Raya McCarty'ego jako zabójcę. Prokuratura wystąpiła o wykluczenie z procesu Jasona dowodów dotyczących postawienia Rayowi McCartiemu zarzutów przez Wielką Ławę Przysięgłych, a także informacji o jego zmieniających się alibi oraz groźbach zabicia Rayny.

Zgodnie z prawem takie dowody mogą zostać wykluczone, jeśli ich wartość dowodowa zostaje przeważona przez ryzyko niesprawiedliwego uprzedzenia, wprowadzenia zamieszania co do przedmiotu sprawy lub wprowadzenia ławy przysięgłych w błąd. Ponadto, zanim obrona przedstawi dowody sugerujące odpowiedzialność osoby trzeciej, musi wykazać związek tej osoby z przestępstwem. Sędzia orzekł, że Ray McCarthy nie będzie musiał zeznawać na temat swojego aresztowania i oskarżenia o zabójstwo Rayny, jednak można go będzie przesłuchać w sprawie wykorzystywania jej seksualnie oraz gruźb pozbawienia jej życia. Kiedy rozpoczął się proces, 39-letni Jason Tibbs został doprowadzony do sali sądu Okręgowego Hrabstwa La Porte.

Cytując to, co Jason Tibbs miał powiedzieć po zabójstwie Rayny. Następnie prokurator powiedział ławie przysięgłych, że usłyszał, jak Jason Tibbs przyjechał tamtego wieczoru do miejsca pracy Rayny, aby nakłonić ją, by nie wracała do Matta Elsnera, lecz znów spotykała się z nim. Kiedy odmówiła, kazał jej wsiąść na tylne siedzenie samochodu pod pretekstem, że tylko o tym porozmawiają. Zamiast tego zabrał ją w odosobnione miejsce i zamordował. Obrona pozostawała przy strategii odciągania uwagi od Jasona i kierowania jej na Raya McCartiego. Prawnicy nieustannie atakowali także zeznania Rikeya Hammonsa. Była to relacja skazanego mordercy, który twierdził, że po 15 latach zdecydował się zgłosić wyłącznie dlatego, że uznał to za właściwe.

Obrońca, John Tompkins, wyśmiał sprawę oskarżenia, mówiąc, Całkiem niezła historia. Problem w tym, że nie jest prawdziwa. Ray McCarthy stanął przed sądem i przyznał, że zmieniał swoje alibi dotyczące nocy zabójstwa Rayny, ale twierdził, że miał ku temu uzasadnione powody. Przyznał również, że wykorzystywał Raynę seksualnie, gdy była dzieckiem, lecz zaprzeczył, jakoby groził jej lub jej rodzinie, jeśli ujawnił przemoc. Gdy kolejne alibi Jasona jedno po drugim się rozpadały, ława przysięgłych zaczęła dostrzegać obraz nastoletniego chłopaka desperacko próbującego znaleźć ludzi, którzy potwierdzą jego wersję wydarzeń. Alibi, które wytrzymały próbę w 1993 roku, teraz już się nie broniły.

Do listy podważanych alibi Jasona dołączyła także zabawa w polowanie na lisa. Gra rzeczywiście odbyła się tamtej nocy i uczestniczyło w niej wielu miejscowych nastolatków korzystających z radia CB. Nikt jednak nie widział Jasona. Słyszeli jedynie jego głos w radiu, a nadawać mógł z dowolnego miejsca. Kiedy kolejne alibi Jasona upadały, obrona szybko przypominała ławie przysięgłych, że Ray McCarthy również kłamał na temat miejsca swojego pobytu tamtej nocy. Obrońcy nadal zasypywali przysięgłych szczegółami dotyczącymi wykorzystywania seksualnego Rayny przez Raya. Ciąży zakończonej aborcją oraz w ostatniej próbie przekonania ławy odczytali policyjne zeznanie, które Rayna złożyła przeciwko Rayowi w 1991 roku.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.