Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 111: Rayna Rison

14.11.2026 ·1 godz 7 min · 4 rozdziały · 1 sponsor

16-letnia Rayna Rison była ogromną miłośniczką zwierząt i marzyła o tym, by pewnego dnia zostać weterynarzem. 26 marca 1993 roku umówiła się ze swoim chłopakiem, Mattem Elserem, przy lecznicy weterynaryjnej, w której pracowała dorywczo, w niewielkim mieście LaPorte w północnej Indianie. Kiedy jednak Matt przyjechał po Raynę, w budynku były zgaszone światła, a po dziewczynie nie było ani śladu.Po zgłoszeniu zaginięcia Rayny policja odnalazła jej samochód porzucony przy drodze około 14,5 kilometra od lecznicy. Maska była podniesiona, ale kluczyki nadal tkwiły w stacyjce, a silnik uruchomił się bez najmniejszego problemu, co wskazywało, że ktoś celowo upozorował awarię pojazdu. Gdy śledczy podążali za kolejnymi tropami, śledztwo zaprowadziło ich w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.Przetłumaczone z Case 79: Rayna Risonhttps://casefilepodcast.com/case-79-rayna-risonProdukcja:Anna Priestland - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) ⁠800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

0:46 · Shopify 12

Nikt nie odebrał, więc postanowił pojechać na miejsce i sprawdzić, czy Rayna wciąż tam jest. Kiedy dotarł do lecznicy, budynek był zamknięty, a po Raynie jej samochodzie nie było śladu. Z każdą godziną Matt i Benny coraz bardziej się niepokoili. Rayna nie była typem osoby, która zmieniała plany nikogo o tym nie informując, a na randkę z Mattem czekała przez cały tydzień. Benny zadzwonił do starszej siostry Rayny, Lori, która była od niej o 10 lat starsza i mieszkała po drugiej stronie miasta z mężem, Rayem McCartin. Rayna często ich odwiedzała, więc pomyśleli, że mogła z jakiegoś powodu pojechać właśnie tam. Lori i Ray również jednak nic nie wiedzieli. Kiedy młodsza siostra Rayny, Wendy, wróciła z kina, weszła do salonu i od razu wyczuła, że coś jest nie tak.

Obok ustawiono pamiątki tworzące niewielkie miejsce pamięci. Zniszczono lalkę z dzieciństwa Rayny, pluszowego misia oraz klarnet. Jedna po drugiej kolejne osoby podchodziły do trumny i kładły na niej pomarańczową wstążkę na znak szacunku. Rodzina Risonów siedziała w pierwszych rzędach. Rodzice Rayny i jej dziadkowie nie potrafili pogodzić się z tym, że przyszło im żegnać córkę i wnuczkę. Obok siedziały jej siostry, Wendy i Lori, mąż Lori, Ray oraz chłopak Rayny, Matt Elsner. Wszyscy byli całkowicie rozbici. Policjanci, choć pozwalali rodzinie i przyjaciołom przeżywać żałobę, pozostawali niezwykle czujni. Obserwowali wszystkich.

Mieszkańcy bali się, że zabójcą może być dosłownie każdy z ich pozornie przyjaznego sąsiedztwa. O sprawie nieustannie rozmawiano w kawiarniach, sklepach i domach. Policja nie ustawała w wysiłkach, by rozwiązać tę sprawę. Śledczy byli przekonani, że Rayna znała swojego zabójcę lub zabójców. Uważali, że dobrowolnie pojechała z nimi w okolice, gdzie później odnaleziono jej samochód. Byli pewni, że ktoś w La Porte zna prawdę i że moment, w którym śledztwo w końcu nabierze rozpędu, pozostaje kwestią czasu. W pierwszym tygodniu maja, sześć tygodni po zaginięciu Rayny, szwagier Rayny, Ray McCarthy, który był mężem jej starszej siostry Lori, wszedł do komisariatu policji w La Porte.

Detektywi nie byli zaskoczeni, że się pojawił. Na początku śledztwa w sprawie zaginięcia Rayny odwiedzili dom Raya i Lori, aby sprawdzić, czy mają jakieś informacje, które mogłyby pomóc w dochodzeniu. Opinia publiczna nie wiedziała jednak tego, że detektywi mieli poważne wątpliwości co do tego, gdzie Ray przebywał w nocy, gdy Rayna zaginęła. W tamtym czasie Ray odbywał karę w zawieszeniu i podległ nadzorowi kuratora. Choć okres ten zbliżał się ku końcowi, powód jego skazania natychmiast wzbudził podejrzenia policji w La Porte. Nieco ponad 2 lata wcześniej, Ray przyznał się do zarzutu molestowania seksualnego dziecka i otrzymał wyrok w zawieszeniu na 3 lata. Ofiarą, którą wykorzystywał seksualnie, była Rayna.

Kiedy Rayna miała zaledwie 11 lat, 24-letni Ray McCarty, wówczas już mąż jej starszej siostry Lori, rozpoczął systematyczne wykorzystywanie seksualne Rayny, które trwało aż do jej 13 urodzin. W 1991 roku Rayna zgłosiła się do kliniki, aby przerwać ciążę. Jako ojca dziecka wpisano Raya McCarty'ego. Ray został skazany na 3 lata w zawieszeniu i zobowiązany do ukończenia terapii. Z dokumentów wynikało, że nie odbył wymaganych sesji terapeutycznych. Kolejnym powodem do niepokoju dla śledczych były zapisy w raportach, które ujawniały groźbę, jaką Ray skierował wobec Rayny, jej rodziców i Lori. Jeśli powiedzą policji o wykorzystywaniu, zabije Raynę.

Mimo popełnionych przestępstw, Lori i Ray pozostali razem, mieszkając po drugiej stronie miasta. Jego okres próbny dobiegał końca, a oni próbowali poskładać swoje życie i małżeństwo. Pracowali nad tym zarówno oni, jak i cała rodzina Risonów. Ray McCarty rozmawiał już z detektywami sześć tygodni wcześniej, kiedy Rayna po raz pierwszy została uznana za zaginioną. Wówczas utrzymywał, że przebywał w sąsiednim mieście South Bend na fermie świn, gdzie miał odebrać należne mu pieniądze. To wzbudziło niepokój śledczych. South Bend leży na północny wschód od La Porte, a miejsce, w którym odnaleziono Raynę, znajdowało się mniej więcej na tej samej trasie.

Kiedy jednak Ray po raz pierwszy przedstawił swoje alibi, ciało Rayny nie zostało jeszcze odnalezione. Gdy później znaleziono je właśnie przy tej trasie, detektywi nabrali poważnych podejrzeń. Podczas drugiego przesłuchania, zaledwie kilka dni później, Ray przyznał policji, że nie powiedział całej prawdy. Dodał, że później tego wieczoru zatrzymał się, by zabrać autostopowiczkę, co pokrzyżowało jego plany. Zamiast wrócić do domu zawiózł ją do State Line. Twierdził również, że jeszcze tej samej nocy zadzwonił do Lori z motelu przy drodze stanowej Indiana State Road 39. Wyjaśnił, że wcześniej nie wspomniał o autostopowiczce, ponieważ nie chciał, aby Lori się o tym dowiedziała i zdenerwowała.

7 maja 1993 r. wydano nakaz przeszukania domu Ray'a i Lori. Oboje stracili na ten czas dostęp do swoich samochodów, ponieważ przekazano je do badań kryminalistycznych. Z domu zabezpieczono rewolwer Magnum kal. 44, amunicję oraz paralizator. 11 maja, gdy trwały badania laboratoryjne, Ray dobrowolnie zgłosił się na komisariat policji w La Porte, chcąc po raz kolejny zmienić swoją wersję wydarzeń. Przyznał, że nie powiedział całej prawdy na temat nocy zaginięcia Rayna. Tego wieczoru około godziny 17.45 Ray wyznał, że zatrzymał się przy klinice weterynaryjnej, żeby zobaczyć się z Rayną. Powiedział, że oglądał dom wystawiony na sprzedaż po drugiej stronie ulicy i zobaczył samochód Rayny na parkingu.

Pomyślał, że być może będzie wiedziała, gdzie jest Lori, więc wszedł do środka, żeby z nią porozmawiać. Rayna miała mu odpowiedzieć, żeby wracał do domu, ponieważ kończyła właśnie zmianę i wybierała się na randkę z Mattem. Ray twierdził, że od razu wyszedł, a ich rozmowa trwała nie dłużej niż pół minuty. Kiedy Ray przedstawił policji tę trzecią wersję wydarzeń, zgłosił się kolejny świadek. Oświadczył, że widział samochód Rayna McCarty'ego w tej samej okolicy, w której w noc zaginięcia odnaleziono samochód Rayny. Według raportów, podczas przesłuchania, Lori powiedziała policji, że po zaginięciu Rayny, Ray poprosił ją o odkurzenie tylnej części swojego samochodu. Później jednak wycofała to zeznanie.

Gdy laboratorium zakończyło badanie materiałów zabezpieczonych podczas przeszukania, okazało się, że na tylnej części samochodu Raya znaleziono ślady krwi. Nadzieje na przełom szybko jednak prysły, gdy dalsze analizy wykazały, że była to krew jelenia. Ray był zapalonym myśliwym. Mimo zmieniających się wersji wydarzeń przedstawianych przez Raya oraz wszystkich poszlak, którymi dysponowała policja, wciąż brakowało dowodów pozwalających na jego aresztowanie. Minął ponad rok, a policja nadal próbowała zgromadzić wystarczające dowody do dokonania aresztowania. Śledczy byli przekonani, że skupiają się na właściwych osobach. Brakowało im jedynie ostatniego elementu układanki.

Śledczy mieli wycinki prasowe, odwołane przyznanie się do winy i opakowanie tabletek antykoncepcyjnych z nazwiskiem Rayny znalezione w furgoneczce Halla. Jednak po sprawdzeniu wszystkich aptek w okolicy żaden farmaceuta nie potwierdził, że recepta należała do Rayny. Żadna apteka nigdy nie wydała jej takich tabletek, a wielu uznało, że etykieta wyglądała zbyt prymitywnie, by mogła być autentyczna. Przez krótki czas śledczy rozważali możliwość, że Hall porwał Raynę wspólnie z Rayem McCartin, ale ostatecznie nie potrafili pogodzić tej teorii z zebranymi dowodami. Larry Hall podpisał później przyznanie się do porwania i zamordowania Jessica Roach oraz trzech innych dziewcząt. W sprawie Rayna Rison konsekwentnie utrzymywał jednak, że jest niewinny.

Uruchom swój biznes, zanim będzie za późno. Zacznij za darmo na Shopify.com. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. Policja nadal prowadziła śledztwo i budowała sprawę przeciwko człowiekowi, którego uważała za głównego podejrzanego – Rayowi McCarty'emu. W maju 1998 roku, 5 lat po zabójstwie Rayny, uznano wreszcie, że zgromadzono wystarczającą ilość materiału dowodowego, aby przedstawić sprawę Wielkiej Ławie Przysięgłych.

43:55 · Odsłonięcie prawdy 9

Zadaniem Wielkiej Ławy Przysięgłych było ustalenie, czy istnieją wystarczające dowody, by postawić Rayowi McCarty'emu zarzut zabójstwa Rayny. Obrady Wielkiej Ławy Przysięgłych odbywają się w tajemnicy. Nie uczestniczy w nich sędzia, nie ma obrony ani przedstawicieli mediów czy opinii publicznej. Po przeanalizowaniu wszystkich dowodów i zeznań świadków oraz po wydaniu wezwań do przedstawienia kolejnych dokumentów, materiałów dowodowych i zeznań pod przysięgą, wielka ława przysięgłych zagłosowała za postawieniem Ray'owi McCarty'emu zarzutu zabójstwa Rayny. Wreszcie nastąpił przełom, na który wszyscy czekali. Ray został formalnie oskarżony i osadzony w areszcie do czasu procesu. Nie przyznał się do winy.

Po spędzeniu 15 miesięcy w areszcie, nowo wybrany prokurator hrabstwa La Porte, Robert Beckham, ponownie przeanalizował sprawę. W sierpniu 1999 roku uznał, że materiał dowodowy jest niewystarczający do skazania Raya i wszystkie zarzuty zostały wycofane. Ray mógł wrócić do domu. W oświadczeniu złożonym przez prokuraturę napisano Żaden świadek nigdy nie przedstawił bezpośredniego dowodu na to, że Raymond McCarthy brał udział w zaginięciu i zabójstwie Rayny Rison. Nikt również nie zgłosił się z informacją, że Raymond McCarthy kiedykolwiek przyznał się do udziału w zaginięciu lub zabójstwie Rayny Rison. Rodzina Rayny od samego początku stanowczo utrzymywała, że McCarthy jest niewinny.

Biorąc pod uwagę jego przeszłość, wiele osób było zszokowanych faktem, że rodzina Risonów nie wierzyła w winę Raya. Policjanci z La Porte byli zdruzgotani. Byli przekonani, że ujęli właściwego człowieka, a mimo to pozwolono mu wyjść na wolność. Po raz kolejny wrócili do punktu wyjścia. Zbiegając się z 10. rocznicą zabójstwa Rayny w 2003 roku, sprawa nabrała nowego tempa w ramach ponownego przeglądu niewyjaśnionych spraw, jednak nie udało się odkryć niczego nowego. Aż do 2008 roku, 15 lat po zabójstwie i 5 lat od wznowienia śledztwa, gdy policja z La Porte odebrała telefon.

Inny znajomy Jasona, Vic, który wcześniej powiedział policji, że spędził z nim tamten wieczór, zgłosił się i przyznał, że skłamał. Był wtedy w pracy i nie miał pojęcia, gdzie przebywał Jason. Dwie nastolatki, którym Jason miał rzekomo udzielić korepetycji, zostały ponownie przesłuchane. Powiedziały, że nie pamiętają, aby tamtej nocy Jason je uczył. Od początku było jasne, na czym będzie polegać strategia obrony. Zamierzano przedstawić Raya McCarty'ego jako zabójcę. Prokuratura wystąpiła o wykluczenie z procesu Jasona dowodów dotyczących postawienia Rayowi McCartiemu zarzutów przez Wielką Ławę Przysięgłych, a także informacji o jego zmieniających się alibi oraz groźbach zabicia Rayny.

Zgodnie z prawem takie dowody mogą zostać wykluczone, jeśli ich wartość dowodowa zostaje przeważona przez ryzyko niesprawiedliwego uprzedzenia, wprowadzenia zamieszania co do przedmiotu sprawy lub wprowadzenia ławy przysięgłych w błąd. Ponadto, zanim obrona przedstawi dowody sugerujące odpowiedzialność osoby trzeciej, musi wykazać związek tej osoby z przestępstwem. Sędzia orzekł, że Ray McCarthy nie będzie musiał zeznawać na temat swojego aresztowania i oskarżenia o zabójstwo Rayny, jednak można go będzie przesłuchać w sprawie wykorzystywania jej seksualnie oraz gruźb pozbawienia jej życia. Kiedy rozpoczął się proces, 39-letni Jason Tibbs został doprowadzony do sali sądu Okręgowego Hrabstwa La Porte.

Cytując to, co Jason Tibbs miał powiedzieć po zabójstwie Rayny. Następnie prokurator powiedział ławie przysięgłych, że usłyszał, jak Jason Tibbs przyjechał tamtego wieczoru do miejsca pracy Rayny, aby nakłonić ją, by nie wracała do Matta Elsnera, lecz znów spotykała się z nim. Kiedy odmówiła, kazał jej wsiąść na tylne siedzenie samochodu pod pretekstem, że tylko o tym porozmawiają. Zamiast tego zabrał ją w odosobnione miejsce i zamordował. Obrona pozostawała przy strategii odciągania uwagi od Jasona i kierowania jej na Raya McCartiego. Prawnicy nieustannie atakowali także zeznania Rikeya Hammonsa. Była to relacja skazanego mordercy, który twierdził, że po 15 latach zdecydował się zgłosić wyłącznie dlatego, że uznał to za właściwe.

Obrońca, John Tompkins, wyśmiał sprawę oskarżenia, mówiąc, Całkiem niezła historia. Problem w tym, że nie jest prawdziwa. Ray McCarthy stanął przed sądem i przyznał, że zmieniał swoje alibi dotyczące nocy zabójstwa Rayny, ale twierdził, że miał ku temu uzasadnione powody. Przyznał również, że wykorzystywał Raynę seksualnie, gdy była dzieckiem, lecz zaprzeczył, jakoby groził jej lub jej rodzinie, jeśli ujawnił przemoc. Gdy kolejne alibi Jasona jedno po drugim się rozpadały, ława przysięgłych zaczęła dostrzegać obraz nastoletniego chłopaka desperacko próbującego znaleźć ludzi, którzy potwierdzą jego wersję wydarzeń. Alibi, które wytrzymały próbę w 1993 roku, teraz już się nie broniły.

Do listy podważanych alibi Jasona dołączyła także zabawa w polowanie na lisa. Gra rzeczywiście odbyła się tamtej nocy i uczestniczyło w niej wielu miejscowych nastolatków korzystających z radia CB. Nikt jednak nie widział Jasona. Słyszeli jedynie jego głos w radiu, a nadawać mógł z dowolnego miejsca. Kiedy kolejne alibi Jasona upadały, obrona szybko przypominała ławie przysięgłych, że Ray McCarthy również kłamał na temat miejsca swojego pobytu tamtej nocy. Obrońcy nadal zasypywali przysięgłych szczegółami dotyczącymi wykorzystywania seksualnego Rayny przez Raya. Ciąży zakończonej aborcją oraz w ostatniej próbie przekonania ławy odczytali policyjne zeznanie, które Rayna złożyła przeciwko Rayowi w 1991 roku.

Cytując, Ray powiedział, że jeśli nie zrobię tego, czego ode mnie chce, to mnie skrzywdzi, a jeśli kiedykolwiek komuś powiem, to mnie zabije. 7 listopada 2014 roku ława przysięgłych obradowała przez ponad 5 godzin. Sala sądowa wypełniona rodziną Risonów po jednej stronie i rodziną Tipsów po drugiej odczuwała ciężar zbliżającego się rozstrzygnięcia. Dwie rodziny z tej samej społeczności. Obie na zawsze odmienione. Zgromadzeni pośpiesznie wrócili na salę, aby usłyszeć werdykt. Winny. Rodzina Tibbsów głośno szlochała, podczas gdy Risonowie płakali cicho, obejmując się nawzajem.

Pokazano wszystkie 21 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.