Sprawa 111: Rayna Rison
16-letnia Rayna Rison była ogromną miłośniczką zwierząt i marzyła o tym, by pewnego dnia zostać weterynarzem. 26 marca 1993 roku umówiła się ze swoim chłopakiem, Mattem Elserem, przy lecznicy weterynaryjnej, w której pracowała dorywczo, w niewielkim mieście LaPorte w północnej Indianie. Kiedy jednak Matt przyjechał po Raynę, w budynku były zgaszone światła, a po dziewczynie nie było ani śladu.Po zgłoszeniu zaginięcia Rayny policja odnalazła jej samochód porzucony przy drodze około 14,5 kilometra od lecznicy. Maska była podniesiona, ale kluczyki nadal tkwiły w stacyjce, a silnik uruchomił się bez najmniejszego problemu, co wskazywało, że ktoś celowo upozorował awarię pojazdu. Gdy śledczy podążali za kolejnymi tropami, śledztwo zaprowadziło ich w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.Przetłumaczone z Case 79: Rayna Risonhttps://casefilepodcast.com/case-79-rayna-risonProdukcja:Anna Priestland - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) 800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
Silnik zapalił od razu. Nic nie wskazywało na to, by z samochodem cokolwiek było nie tak. Gdy na miejsce wezwano mechanika, który to potwierdził, obawy śledczych tylko się nasiliły. Awaria została upozorowana. Przeszukanie okolicy nie przyniosło żadnych rezultatów. Nie znaleziono śladu szarpaniny ani żadnego tropu prowadzącego do Rayny. Rodzina Rayny stanowczo twierdziła, że dziewczyna nigdy nie pojechałaby tam sama w mglisty wieczór. Była to okrężna droga, prowadząca z kliniki weterynaryjnej do domu i nie była trasą, którą by wybrała. A nawet gdyby z jakiegoś powodu tamtędy jechała, nigdy nie zostawiłaby torebki w samochodzie. Gdy Larry Mitchell, technik kryminalistyki z policji w La Porte, zbadał samochód Rayny, nie znalazł ani śladów krwi, ani żadnych innych dowodów wskazujących na udział osób trzecich.
W 1993 roku, jeśli zabezpieczono materiał DNA, najpierw sprawdzano czy należał do ofiary. Jeśli nie, porównywano go z osobami znanymi ofierze. Badania DNA służyły wówczas głównie do wykluczania podejrzanych. Rozbudowane bazy danych i systemy porównawcze, z których korzysta się dziś, jeszcze nie istniały. Jednak w tej sprawie DNA nie miało odegrać żadnej roli, ponieważ nie znaleziono go wcale. Technik Larry Mitchell zauważył na podłodze przed fotelem pasażera mokre gazety oraz resztki roślin. Uznał, że mogły zostać zamoczone przez mokry ręcznik. Nie było żadnego logicznego wyjaśnienia, dlaczego gazety i szczątki roślin znalazły się w tym miejscu.
Wydawało się, że ten element pojawił się na początku listopada 1994 roku, półtora roku po zamordowaniu Rayny. Tyle, że nie miał on nic wspólnego z osobami, które dotychczas znajdowały się w centrum zainteresowania śledczych. Policjanci z pobliskiego hrabstwa Grant zatrzymali do kontroli furgonetkę. Jej kierowca, Larry Hall, znajdował się pod obserwacją wielu organów ścigania. Był znany z podróżowania po całym Środkowym Zachodzie na inscenizację bitews z wojny secesyjnej. Policja chciała przesłuchać go w związku z dwiema próbami uprowadzenia w Georgetown w stanie Illinois. Młode dziewczyny podały numer rejestracyjny należący do Larry'ego Halla. Policjanci z Gary zauważyli ten pojazd i właśnie go zatrzymali.
Oprócz prób porwania istniały również podejrzenia, że Larry Hall miał związek z zabójstwem Jessica Roach z Illinois, której ciało odnaleziono po drugiej stronie granicy stanowej w Indianie. Po zatrzymaniu furgonetki i po twierdzeniu, że kierowcą jest Larry Hall, policja natychmiast aresztowała go pod zarzutem usiłowania porwania. Krótko po jego zatrzymaniu policja w La Porte otrzymała telefon. Podczas przeszukania tylnej części furgonetki Halla funkcjonariusze znaleźli wycinki prasowe dotyczące wielu zaginionych i zamordowanych dziewcząt oraz kobiet. Wśród nich znajdowały się również artykuły o zaginięciu Rayny Rison. Następnie znaleziono opakowanie tabletek antykoncepcyjnych na receptę z etykietą, na której widniał napis R. Rison.
Podczas przesłuchania Larry Hall przyznał się do porwania i zamordowania Rayny. Policja z La Porte uznała, że wreszcie nastąpił przełom. Hall poszedł jeszcze dalej. Oświadczył, że zabił więcej kobiet niż był w stanie zliczyć. Twierdził, że wszystkie wyglądały podobnie i z tego powodu miał trudności z odróżnianiem swoich ofiar. Następnie jednak odwołał swoje przyznanie się do winy. Taki schemat powtarzał się wielokrotnie. Hall przyznawał się, po czym wycofywał swoje zeznania. Na razie pozostawał jednak w areszcie w związku z zarzutami usiłowania porwania, a śledczy mieli czas by budować sprawy dotyczące innych przestępstw, o które był podejrzewany, w tym zabójstw Jessica Roach i Rayna Rison.
W całym regionie Środkowego Zachodu istniały dziesiątki niewyjaśnionych spraw dotyczących zaginionych i zamordowanych kobiet. Policja odkryła, że wiele z nich pokrywało się z terminami, w których Larry Hall przebywał w okolicy na rekonstrukcjach historycznych wojny secesyjnej. Analizując terminy tych rekonstrukcji i zestawiając je z niezliczonymi zabójstwami, porwaniami oraz próbami porwań znajdującymi się w aktach, śledczy stworzyli szczegółowy obraz podróży i zwyczajów Halla. Jednak mimo wszelkich starań nie byli w stanie umieścić go w La Porte w stanie Indiana w marcu 1993 roku. To po prostu nie łączyło się w całość. Rayna odpowiadała profilowi jego typowych ofiar, jednak w przeciwieństwie do pozostałych kobiet, z którymi Hall był podejrzewany o związek, nie została zgwałcona ani okaleczona na tle seksualnym.
Śledczy mieli wycinki prasowe, odwołane przyznanie się do winy i opakowanie tabletek antykoncepcyjnych z nazwiskiem Rayny znalezione w furgoneczce Halla. Jednak po sprawdzeniu wszystkich aptek w okolicy żaden farmaceuta nie potwierdził, że recepta należała do Rayny. Żadna apteka nigdy nie wydała jej takich tabletek, a wielu uznało, że etykieta wyglądała zbyt prymitywnie, by mogła być autentyczna. Przez krótki czas śledczy rozważali możliwość, że Hall porwał Raynę wspólnie z Rayem McCartin, ale ostatecznie nie potrafili pogodzić tej teorii z zebranymi dowodami. Larry Hall podpisał później przyznanie się do porwania i zamordowania Jessica Roach oraz trzech innych dziewcząt. W sprawie Rayna Rison konsekwentnie utrzymywał jednak, że jest niewinny.
W czerwcu 1995 roku Hall został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności bez możliwości warunkowego zwolnienia. Choć przyznał się jedynie do czterech zabójstw, przypuszcza się, że rzeczywista liczba jego ofiar mogła przekraczać 50. Mimo to, elementy układanki w sprawie Rayny Rison wciąż do siebie nie pasowały. Śledczy doszli do wniosku, że Hall wykorzystywał wycinki prasowe i sfałszowane opakowanie tabletek antykoncepcyjnych z nazwiskiem Rayny, aby snuć fantazję na temat tej sprawy. Sprawiało mu satysfakcję przypisywanie sobie jej śmierci, ale nie była jego ofiarą. Policja potrafiła wykazać, że w czasie zabójstwa Rayny nie przebywał w La Porte.
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż do historii zaginięcia 16-letniej Rayny Rison w 1993 roku w La Porte, Indiana.
Opisano poszukiwania Rayny przez jej rodziców oraz odnalezienie jej ciała wiosną 1993 roku. Wyjaśniono, że Ray McCarthy, szwagier Rayny, był podejrzewany w jej zabójstwie, ale jego alibi było niepewne. Podano informacje o zatrzymaniu Larry'ego Halla w związku z zabójstwem Rayny, choć Hall utrzymywał, że jest niewinny.
Zacznij za darmo na Shopify.com.
Śledztwo prowadziło do Jasona Tibbsa, który zeznał o zabójstwie Rayny. Proces potwierdził winność Tibbsa, choć obrona próbowała skierować uwagi na Raya McCartiego.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Zacznij za darmo na Shopify.com."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
16-letnia Rayna Rison była ogromną miłośniczką zwierząt i marzyła o tym, by pewnego dnia zostać weterynarzem. 26 marca 1993 roku umówiła się ze swoim chłopakiem, Mattem Elserem, przy lecznicy weterynaryjnej, w której pracowała dorywczo, w niewielkim mieście LaPorte w północnej Indianie. Kiedy jednak Matt przyjechał po Raynę, w budynku były zgaszone światła, a po dziewczynie nie było ani śladu.
Po zgłoszeniu zaginięcia Rayny policja odnalazła jej samochód porzucony przy drodze około 14,5 kilometra od lecznicy. Maska była podniesiona, ale kluczyki nadal tkwiły w stacyjce, a silnik uruchomił się bez najmniejszego problemu, co wskazywało, że ktoś celowo upozorował awarię pojazdu. Gdy śledczy podążali za kolejnymi tropami, śledztwo zaprowadziło ich w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.
Przetłumaczone z Case 79: Rayna Rison
https://casefilepodcast.com/case-79-rayna-rison
Produkcja:
Anna Priestland - przygotowanie materiału, scenariusz
Mike Migas - narracja, dźwięk, muzyka
Jarosław Grabias - tłumaczenie
Numery Telefonów Wsparcia i Zaufania
116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)
116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę)
800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA)
800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie
888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)
800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.