Jedność w zborze

Natomiast prawda jest taka, że ludzie często nas potrafią pozbawić radości przez swoją postawę, swoje postępowanie, swoje słowa na przykład skierowane do nas. Potrafią nam tą radość wybić z głowy. Na przykład w tym przypadku, który dotyczy Filipian, co wiemy z innych miejsc Nowego Testamentu. Epafrodyt przyniósł Pawłowi najpierw radość, bo przywiózł mu dar od Filipian i dobre wieści od Filipian. Ale razem z tym darem tą radością zaraz zachwiał, bo powiedział mu o problemach, jakie są w zborze Filipii. Problemach z fałszywymi nauczycielami, z podziałami w zborze.

Pawłowi głównie chodzi o tych innych w Kościele, ale możemy to rozszerzyć na te relacje też pozakościelne, na te relacje z drugą osobą i tak dalej. Gdzieś tam w rodzinie, w pracy, gdziekolwiek. Jaką wartość im przypisujesz? Dla Chrystusa nasze zbawienie było ważniejsze niż Jego życie, więc taką wartość nam przypisywał, że poświęcił swoje życie. Ile my jesteśmy gotowi poświęcić dla tych innych. Więc on nie uważał, że jego życie jest cenniejsze niż nasze. Gdyby uważał, gdyby tak myślał, bylibyśmy nieodwołalnie zgubieni, nic by się nie stało w naszym życiu. W tym sensie, że odkupienie by się nie dokonało, bo Jezus powiedział, nie będę umierał za tych drani, tych patałachów, tych idiotów i jakkolwiek to jeszcze sobie ponazywamy.