Jedność w zborze

To jest to zdanie warunkowe, jeśli w Chrystusie jest, ale ono jest tylko takim pozornie zdaniem warunkowym, bo w istocie nikt nie zaprzeczy, że jest, że w Chrystusie coś jest. Jeszcze do tego wrócimy. Jedność to jest coś, co rodzi się wewnątrz człowieka, w jego sercu. To nie jest po prostu przyjęcie jakiegoś poglądu, to nie jest poddanie się argumentacji. Jeśli moje serce jest poddane Chrystusowi, to wówczas jest to możliwe, żeby mieć między sobą jedność. No co to znaczy jedność? To może od tego powinniśmy zacząć tak naprawdę. Jedność to jest poczucie wspólnoty i poczucie tego, że idziemy w tym samym kierunku, zdążamy do tego samego celu.

I tutaj według Pawła tym głównym problemem nie jest tak naprawdę brak jedności. Tak naprawdę brak jedności jest pewnym skutkiem problemu, skutkiem czegoś innego. Tym głównym problemem jest choroba serca, w którym to sercu w miejsce poddania się Chrystusowi pojawiło się poddanie własnemu ego. Zamiast Chrystusa w to miejsce pojawiłem się ja i to moje dążenie, żeby osiągnąć swój cel, swój zamysł, swoje widzenie rzeczy. I to bardzo często, nawet nie chodzi o takie czysto egoistyczne, że ja chcę coś, tylko to nasze serce zwodzi nas w tą stronę, że mówi, ja chcę czegoś, co jest Boże, ja chcę czegoś, co jest biblijne, co jest dobre.

I z tego się biorą te wszystkie podziały. Że jedni i drudzy chcą tego, co jest Boże i biblijne. Chcą tego, żeby podobać się Bogu, ale nie może się podobać Bogu coś, co jest zerem i jedynką. Coś, co jest przeciwstawne sobie. Więc dlatego w takiej sytuacji jedni i drudzy myślą, że to ci drudzy się mylą. Że tylko my możemy mieć rację, bo ci drudzy nie mogą mieć racji. I tutaj jest problem właśnie serca. Że zamiast poddać się Chrystusowi, chcemy postawić na swoim. Więc to w miejsce tego poddania się Chrystusowi pojawiło się poddanie własnemu ja. Czyli moje, ja, moje i dla mnie.

I to wskazuje, że z niego to czerpiemy. To z niego czerpiemy zachętę, z niego czerpiemy pocieszenie, z niego czerpiemy ukojenie, bo one tam są. Jeśli więc szukamy ich, to tam znajdziemy. Po drugie mówi, jeśli jest pociecha miłości, czyli ponieważ w Chrystusie jest pociecha miłości i tak jak czytamy w drugim liście do Koryntian, bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł, a zatem wszyscy umarli. Więc ponieważ jest w Chrystusie ta pociecha, ta pociecha miłości, to żyjmy jakby to miało dla nas znaczenie. Po trzecie mówi, jeśli jest wspólnota ducha, czyli ponieważ jest wspólnota ducha obecnego w Chrystusie, to niech to wyraża się w naszym życiu.