Jedność w zborze

I to wskazuje, że z niego to czerpiemy. To z niego czerpiemy zachętę, z niego czerpiemy pocieszenie, z niego czerpiemy ukojenie, bo one tam są. Jeśli więc szukamy ich, to tam znajdziemy. Po drugie mówi, jeśli jest pociecha miłości, czyli ponieważ w Chrystusie jest pociecha miłości i tak jak czytamy w drugim liście do Koryntian, bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł, a zatem wszyscy umarli. Więc ponieważ jest w Chrystusie ta pociecha, ta pociecha miłości, to żyjmy jakby to miało dla nas znaczenie. Po trzecie mówi, jeśli jest wspólnota ducha, czyli ponieważ jest wspólnota ducha obecnego w Chrystusie, to niech to wyraża się w naszym życiu.

Żeby żyć w skupieniu na tym, co jest ich potrzebą, co jest ich brakiem, co jest ich... Czemuś, co my możemy zaspokoić. Więc ta pokora też nie oznacza, że mamy być na każde skinienie jakiejś osoby, która będzie nas wykorzystywała, bo dobrze to tłumaczy Paweł w liście do Koryntian, w drugim liście do Koryntian 4-5. Albowiem nie siebie samych głosimy, lecz Chrystusa Jezusa, że jest Panem o sobie, zaś żeśmy sługami waszymi dla Jezusa. Więc tutaj Paweł mówi o tym, że tak naprawdę my jedynie głosimy Chrystusa.