Filmy zimowe cz. 33

Salvage ethnography. Miało to służyć unaocznieniu najważniejszego konfliktu, walki o egzystencję na dalekiej północy. Nanuk gra samego siebie, ale jego przypadki symbolizują los wszystkich Eskimosów, którzy całe życie walczą z surową przyrodą. Ukazane sytuacje są prawdziwe. Siegfried Krakauer w odniesieniu do metody reżysera mówił o tzw. wątku znalezionym w istniejącej rzeczywistości. Samo pojęcie wyprowadził od stwierdzenia Epsteina, że nie ma i nigdy nie było anegdot. Są tylko sytuacje bez początku, środka i końca. Krakauer miał na myśli fabułę otwartą, istniejącą potencjalnie w rzeczywistości i odnalezioną w niej przez kamerę.

Cytat. Gdy dość długo patrzy się na powierzchnię jeziora lub rzeki, można odkryć na wodzie wzory i kręgi tworzące się wskutek wiatru. Wątki znalezione są podobne do tych wzorów. Odkryte raczej niż wymyślone. Są nierozłączne z filmami wyrażającymi intencje dokumentalne. I tutaj ja znowu nie mogę się zgodzić, bo to co robi Krakauer, jego książka notabene jest w Polsce fajnie wydana, no tutaj jest jakieś takie podciąganie rzeczywistości, a właściwie zmyślonej rzeczywistości. zmierzającej w stronę intencji filmu dokumentalnego. To kojarzy mi się już, że można by pod to podciągnąć wszystkie te pamiętniki z wakacji.

One w sumie też wyrażają jakąś intencję filmu dokumentalnego. Dlatego definicja Krakauera dla mnie jest na tyle wodnista, że nieprecyzyjna i można pod nią podciągnąć wszystko. Tutaj kojarzy mi się, żeby może nie były takie te przewodniki z wakacji zaabstrahowane, to przykład Kapuścińskiemu, któremu zarzucono, właściwie odkryto i ujawniono, że na przykład w tym szachin-czachu on w ogóle wymyślił tego pieska sikającego, że tam nie było takiego pieska. Jeżeli ktoś już zmyśla całkowicie, nawet z intencją wyrażenia, nawet wyrażając intencję dokumentalną, to mnie się to już mniej podoba. Bo ja chciałbym wiedzieć, gdzie ta intencja była, a gdzie było to zmyślenie i ta kreacja.