Filmy zimowe cz. 29

Pamiętam, że jest tam taka scena, że jedni są ubrani troszkę tak na brązowo-zielono, a drudzy są na czarno i oni nagle w pewnym momencie, pomimo że mieli się dogadać, to nagle wszyscy wyciągają pistolety i zaczynają w siebie celować. Pomiędzy nimi oczywiście jest nasza główna bohaterka z FBI i wszyscy celują na siebie. Ja nie wiem, dlaczego oni na siebie celują. Nie wiem, może za bardzo dobrze nie śledziłem dialogów, ale całe szczęście, że gdzieś tam w tle jest ten główny bohater, który jakoś rozwiązuje tę sytuację. Nawet jeśli rozwija się strzelanina, wszyscy się tam bordują, to ja nie wiem o co chodzi, dlaczego ktoś do siebie strzela, ale całe szczęście koniec końców dowiaduje się, kto zabił początkowo dziewczyny na początku. Notabene tutaj w tym epizodzie pojawia się aktor znany z filmu The Walking Dead.

No niestety w Wine River się nie sprawdza, chociaż no nie jest to film bolesny. Chyba 6 na 10 bym dał. Ciekawostką jest fakt, że tutaj napisał muzykę Nick Cave. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku. I to też się fajnie ogląda z tego powodu, że ja Cave'a lubię, a kiedy Cave pisze muzykę z tym swoim skrzypkiem Warrenem Ellisem, to ta muzyka jest naprawdę zimna i nawet jak pojawia się piosenka, to ta piosenka jest taka wyciszona, stonowana.

Nick Cave tak melorecytuje, tak wręcz jakoś szepce nam w ucho. Na słuchawkach polecam oglądać. I to buduje jakiś nastrój. Zresztą Cave pisał trochę scenariuszy takich w stylu właśnie proposition, takie westerny. Dla mnie też to cierpiało z tego powodu miałkości scenariusza jako takiego. Ale zawsze tam jakaś muzyczka Cave'a się pojawiała, czy piosenka, czy nawet Cave się pojawił. I to jest właśnie ten typ filmu, gdzie Cave robi muzykę. Można to nazwać takim współczesnym westernem na Antarktydzie, czy na Alasce. Far from your loving eyes In a place where winter never comes Far from your loving eyes And all among the wind

No i tam akurat umieściłem taką scenę, w której Buka przychodzi do ogniska i chce się ogrzać. No i tam nawet mówią, że patrz, nawet ona chce się ogrzać. I wtedy to ognisko całe wygasa się. I komentuje tam ktoś, że nawet ona pragnie tego, jak my zwykle pragniemy tego, czego nie możemy mieć. No więc ona jakby się niby ogrzewa, ale to ognisko wygasa. No i Buka zostaje nadal nieszczęśliwa. Piękne motywy są w tym filmie. Widać, najbardziej pragnie tego, co dla niej nieosiągalne, jak większość z nas. Myślisz, że teraz czuje się lepiej? Może chociaż troszeczkę się ogrzała? Jest tutaj dużo do rozmawiania, na przykład motyw robienia dżemu przez mamę Muminków, dżemu z dzikiej róży.