ADWOKACI DIABŁÓW #58 – MISSION IMPOSSIBLE - POWSTRZYMAĆ CITY PRZED POTRÓJNĄ KORONĄ?

To był chyba sezon 2009-2010, jeśli się nie mylę, odpadliśmy wtedy z Bayernem. Który przegrał w finale z Interem. A drugi taki moment, myślę najszczęśliwszy, to to wyeliminowanie PSG za Olego Narasolskiera, gdzie wszystko było przeciwko nam, tyle kontuzji, skład okrojony. Pomógł nam trochę Gianluigi Buffon, ale ten rzut karny Marcusa Rashforda, no zapadł mi w pamięć. No dobrze, było trochę wspominkowo, a zanim przejdziemy już do takiej głównej części podcastu, to mam dla naszych widzów takie szybkie ogłoszenia. Pierwsze to jest to, że po meczu z Manchesterem City, po tym finałowym, który zakończy kampanię 2022-2023, zapraszamy Was na live, gdzie na bieżąco ocenimy sobie piłkarzy, omówimy sobie to, co się wydarzyło w finale FA Cup.

Nawet zaobserwowałem takie ciekawe zjawisko podczas ostatniego spotkania z Fulham, kiedy boisko puszczał Marcus Rashford. Ten Haag w tym momencie akurat wydawał piłkarzom instrukcję i nie był w stanie podać mu ręki. No i jaka była reakcja Rashforda? Poczekał i klepnął swojego trenera w bark. Wiadomo, że to może nic specjalnego, ale nie sądzę, że było to takie oczywiste w przypadku poprzednich trenerów. Myślę, że trzeba pamiętać, że trener powinien budzić trochę strach w swoich piłkarzach. U Solskja raczej tego nie było, bo Norweg Starał się zawsze odgrywać rolę fajnego kumpla. Oczywiście zdarzało mu się opierniczyć czasami czystego Lingarda, ale były to raczej pojedyncze wybryki. Erik potrafi znowu zarządzać wszystkimi piłkarzami, nie tylko wyjściową jedenastką i chwała mu za to, że poznał się na Harrym Magłajerze.

No to za to warto pochwalić, ale ogólnie zostały fragmenty gry nie do końca, no bo przecież z Fulham kolejna strata po strata gola po rzucie rożnym. Tam przede wszystkim Malasia się nie popisał i Marcus Rashford, który tak W taki dość dziwny sposób były przepisane do krycia we własnej piątce, można tak powiedzieć. Ale też jak już mówimy o Rashfordzie, to trzeba powiedzieć, trzeba oddać Cezarowi co Cezara, czy Cesarza co Cesarzowi co Cesarza, bo Rashford strzelił 30 goli w tym sezonie. To jest najlepszy wynik od Robina Van Persiego, czyli Ostatni sezon serii Aleksa Fergusona 2012-2013. Od tego czasu próbował to zrobić Lukaku, nie udało mu się.

Próbował to zrobić Cristiano Ronaldo, nie udało mu się. Próbował to zrobić również... jakiego my jeszcze mieliśmy napastnika? O! Zlatan Ibrahimović. I też się mu nie udało, ale dokonał tego Rashford. Przy czym 20 z tych goli padło na Old Trafford. I to jest wyrównanie rekordu Wayne'a Rooney'a. Jeśli się nie mylę, to sezon 2010-2011, ale być może 2009-2010. Nie jestem pewien. No i jeszcze warto pochwalić Bruno Fernandesza, który może w tych ostatnich spotkaniach nie był jakiś wybitny, ale w tym sezonie wykreował 119 dogodnych okazji swoim kolegom z drużyny. 119! I to jest najlepszy wynik w Manchesterze United od sezonu 2003-2004.

Natomiast chciałbym, by w tym finale to zwycięstwo nie odbywało się drogą, walka na boisku nie odbywała się drogą takiej typowej murarki, tylko żeby wyglądało to tak, jak to styczniowe spotkanie ligowe, Faktycznie nieustraszeni, ruszyliśmy na nich do pressingu, bo nie da się wygrać z dzisiejszym Manchesterem City w taki sposób, jak chciał to zrobić Real Madryt. Trzeba trochę wyjść poza schemat i myślę, że Erik Ten Haag poza ten schemat wyjdzie, bo to nie w jego stylu, by przez cały mecz zamknąć się na własnej połowie i mieć nadzieję, że City się nie przełomie. Do tego dochodzi taki dodatkowy czynnik motywujący, czyli Czyli powstrzymanie ich przed potencjalną potrójną koroną, bo dla piłkarzy chociażby takich jak Marcus Rashford, którzy są silnie związani emocjonalnie z tym klubem, potrójna korona to wielka historia i ja też nie chcę odbierać szans Interowi, bo myślę, że jeśli ktoś ma ich pokonać w Lidze Mistrzów to właśnie włoska drużyna, ale myślę, że Erik Ten Haag wykorzysta właśnie ten motyw potrójnej korony w swojej przemowie motywacyjnej w szatni.

Trzeba mieć dobry plan i konsekwentnie wdrażać go w życie. Nie wiem jaki plan będzie miał Erik Ten Haag, miejmy nadzieję, że jakiś sprytny, ale Nadzieja jest też w tym, że mamy kilku takich piłkarzy, którzy mogą odmienić losy tego spotkania. Jest to na pewno Marcus Rashford, Bruno Fernandes i kilku by się jeszcze znalazło, ale po stronie City jest znacznie więcej argumentów. Nawet to doświadczenie grania w finałach jest większe, no bo ta ekipa Przecież za Erika Ten Haaga jeden finał, jeden wygrany, 100% skuteczności. To pewnie nawet lepiej niż Pep Guardiola. No ale w poprzednich latach już te finały zdarzało nam się przegrywać, jak ten z Villarealem, więc miejmy nadzieję, że chociaż uda się rozegranie dobry mecz, że to nie będzie przynajmniej