ADWOKACI DIABŁÓW #58 – MISSION IMPOSSIBLE - POWSTRZYMAĆ CITY PRZED POTRÓJNĄ KORONĄ?

I tak wyglądało moje oglądanie przynajmniej tej drugiej połowy, bo pierwszą jeszcze mogłem, tej drugiej połowy Ligi Mistrzów, tej niesamowitej, tej końcówki. Która gdzieś, choć już sympatyzowałem z Manchesterem wcześniej, ale gdzieś tak ucementowała i faktycznie wbiła się w takie DNA przynajmniej moje i już chyba zawsze w zasadzie zaszczepiła tą miłość do Manchesteru United. To z czego gdzieś ten klub słynie i z czego jest kojarzony i z czego tak naprawdę gdzieś przylgnąłem do tego klubu, czyli ta walka do końca, ta wiara do samego końca. Ady Damian.

W którymś momencie holenderski bramkarz po prostu spostrzegł, że tak faktycznie się dzieje i gdzieś tam w tym ostatnim rzucie karnym przy strzale Nikolasa Nelki po prostu rzucił się w inną stronę i tego ten rzut karny obronił. No więc myślę, że to jest zdecydowanie ten dzień i ten moment. Jesteście szczęściarzami, bo ja z finałami Ligi Mistrzów już mam tylko kiepskie wspomnienia, a konkretnie z jednym, bo pozostałych nie pamiętam, czyli ten przeciwko Barcelonie przegrany 1-3. A takie pozytywne wspomnienia to na pewno mecz, dzięki któremu pokochałem Manchester United. To było zwycięstwo 4-0 z Milanem i wtedy postanowiłem, że będę kibicował Czerwonym Diabłom.

Erik całkowicie przerósł te oczekiwania związane z tym sezonem, szczególnie właśnie po tych dwóch pierwszych spotkaniach, bo sądziłem, że może być to trochę taki sezon przejściowy i nie chodzi wcale o przejście z Ligi Europy do Ligi Mistrzów, bo raczej wydawało mi się, pomimo tych pierwszych predykcji, po tych pierwszych meczach sezonu, że Erik sobie teraz wzmocnił ten skład fajnymi piłkarzami, ugra być może znów Ligę Europy. Pozbędzie się później więcej tych szkodliwych graczy, przyjdą kolejne twarze i w drugim sezonie tak już na poważnie zaatakuje czołową czwórkę. Jestem trochę ciekawy, jak by to wyglądało, gdyby Liverpool znajdował się w optymalnej formie podobnie jak Chelsea, aczkolwiek nieszczęście jednego jest szczęściem drugiego i też chyba nie ma za bardzo co gdybać. Ten hak pokazał mi właśnie, że potrafi rządzić tą twardą ręką i zyskał sobie tym, myślę, szacunek piłkarzy.

Tak, na pewno jeszcze do finału dojdziemy i muszę teraz na koniec zweryfikować samego siebie, bo ja stwierdziłem prawie tak źle jak Paweł. Bo powiedziałem, będziemy na piątym miejscu i dojdziemy do finału Ligi Europy, ale ludzie będą nas chwalić za styl gry. Chciałbym widzieć, że zespół idzie w dobrą stronę. Tu zgadza się tylko to ostatnie zdanie, ale powiem szczerze, fajnie, że się pozytywnie zaskoczyłem. To mnie cieszy, dlatego to trzecie miejsce dla mnie jest szczególnie dobre, jeśli zobaczymy na te 75 punktów. Bo wypisały sobie wszystkie sezony od momentu, kiedy ser Alex Ferguson opuścił nasz klub. No i to jest, jeśli chodzi o punkty w Premier League, drugi najlepszy sezon.

I to był taki ważny element tej gry. Z czasem Erik Ten Haag najpierw musiał zrezygnować troszkę ze swojej perspektywy na futbol, zagrać bardziej pragmatycznie i z czasem to wprowadzać. Mi się to bardzo podobało, bo było widać do pewnego momentu taki liniowy progres zawodników pod Erikiem Ten Haagiem, liniowy progres całej drużyny. Potem oczywiście pojawiły się kontuzje, pojawiły się te słabsze mecze, zmęczenie na pewno. I też rozmawiałem z różnymi kibicami innych klubów, I tak się zastanawiałem, jaki sezon jest lepszy. Manchester United, który kończy na trzecim miejscu, wygrywa Puchar Ligi Angielskiej. Jest szansa jeszcze na Puchar Anglii.

Czy na przykład taki sezon Arsenalu, kiedy oni walczyli o mistrzostwo, ale ostatecznie kończą na drugim miejscu bez żadnego trofeum. To dość ciekawe. No i też dużo osób mówiło, że No ale co to są za puchary, jakaś Liga Europy, dużo zwycięstw tej Lidy Europy, przecież w Pucharze Ligi to tam ogrywaliśmy jakiś Reading, ale wydaje mi się, że lepiej by wyglądała ta sytuacja w Lidze, gdybyśmy tak długo nie rywalizowali we wszystkich tych pucharach. Więc trzeba oddać Erikowi Ten Hagowi, że tych zwycięstw, ile ich tam nastukaliśmy, to trzeba przyznać, że to jest imponujący wynik Dawno tak wielu zwycięstw, tak wielu chwil do uciechy, do radości nie mieli kibice Manchesteru United.

Widać było, że chłopaki w przerwie zebrały solidną burę za te dezorganizacje. Bo w drugiej połowie wyglądało to dużo lepiej i była po prostu przepaść między tymi drużynami. Szkoda tej straconej bramki, ale zwycięstwo było bardzo okazałe i dość komfortowe. I myślę, że trzeba się cieszyć, że ta Liga Mistrzów została zapewniona na kolejkę przed końcem sezonu, bo myślę, że cały Manchester, tak jak mówiłeś, był już trochę w strachu po tej serii Liverpoolu. Natomiast myślę, że na największe pochwały za te dwa ostatnie spotkania Adwokaci DIABŁÓW 58 MISSION IMPOSSIBLE

Ale myślę, jak już jestem przy Eriksenie, że Damian długo mówił, że najlepszym transferem Manchesteru United w tym sezonie był transfer Eriksena. Oczywiście to się już pewnie trochę zmieniło, bo trochę już sezonu, trochę już tych meczów zostało rozegrane. Według mnie był to Casemiro, bo to, co on zagrał przy golu Martiala i przy raz do Sancho, tą piłkę, taki no-look pass zewnętrzną częścią stopy, no coś pięknego. I też warto zaznaczyć, że strzelił kolejnego gola po stałym fragmencie gry głową i drugiego identycznego, bo kurczę nie pamiętam w którym spotkaniu, ale wydaje mi się, że w Pucharze Ligi dokładnie takie samo dośrodkowanie i strzał głową, więc widać, że taki schemat był ćwiczony na treningach.

No, ale już mamy spotkanie z Manchesterem City przed nami. Już trzeci raz próbuję rozpocząć ten temat, bo to jest taki najważniejszy temat, jeśli chodzi o Manchester United w tym momencie. Nieważne są transfery, nieważna jest już Liga, ważny jest Puchar Anglii, najstarsze rozgrywki na świecie, które wygraliśmy aż 12 razy przy sześciu Manchesteru City. Brakuje nam dwóch do Arsenalu, więc trzeba gonić. Ostatni Puchar Anglii wygrany. W sezonie 2015-2016 przez Luisa Vanhala. Wtedy chyba Southampton pokonany w finale? Nie, to był Crystal Palace. Crystal Palace. Southampton było później, tam Zlatan Ibrahimović nas ratował w... Pucharze Ligi. Pucharze Ligi, tak jest. Pomyliłem.

I pamiętajmy przede wszystkim o jednym. Finał. Pucharu Anglii to jest tylko jedno spotkanie na neutralnym gruncie. Jest zbyt wiele zależnych, by całkowicie odebrać Manchesterowi United szansę. Przede wszystkim finał Ligi Mistrzów jest 6 dni później. Zespół, który nigdy nie wygrał tego trofeum, a marzy o nim od początku kadencji Guardioli, nie może mieć tego meczu z tyłu głowy. Ja też widziałem, Kuba, twój komentarz na stronie pod tym przemówieniem Ten Haaga po zakończeniu meczu z Fulham. Napisałeś tam, że Holender trochę przegiął z tym, że Manchester United w ostatnich latach wielokrotnie wygrywał City. Mi się wydaje, że nie do końca przegiął, bo sam pokonał ich w styczniu, a nie wolno też zapominać o osiągnięciach Ole Gunnaras Roskera w Derbach, bo Norwek pokonał hiszpańskiego szkoleniowca cztery razy. Udawało się to też Jose Mourinho między innymi na Etihad Stadium, gdy było 3-2.