ADWOKACI DIABŁÓW #58 – MISSION IMPOSSIBLE - POWSTRZYMAĆ CITY PRZED POTRÓJNĄ KORONĄ?

Początek tego sezonu, w zasadzie do Mistrzostw Świata, to było troszeczkę przeplatane, dobre mecze z tymi słabymi, już pomijam ten w ogóle fatalny początek sezonu, ale po Mistrzostwach Świata to było to, na co gdzieś tam miałem nadzieję, czyli faktycznie gdzieś powróciła ta chęć oglądania tej drużyny, bo przecież była świetna seria, I zwycięstw i to, co tutaj Damian wspominał, przecież gdzieś liczyliśmy się teoretycznie w walce o mistrzostwo, no bo punktowaliśmy i nie mieliśmy gdzieś tam dużej straty. Ale trzeba też przyznać, że ten sezon w ogóle zaskoczył jako sezon ogółem, bo ja nie wiem, czy to nie jest jeden z najbardziej zaskakujących sezonów, o ile w ogóle najbardziej zaskakujący, jakie pamiętam w Premier League.

Tak, na pewno jeszcze do finału dojdziemy i muszę teraz na koniec zweryfikować samego siebie, bo ja stwierdziłem prawie tak źle jak Paweł. Bo powiedziałem, będziemy na piątym miejscu i dojdziemy do finału Ligi Europy, ale ludzie będą nas chwalić za styl gry. Chciałbym widzieć, że zespół idzie w dobrą stronę. Tu zgadza się tylko to ostatnie zdanie, ale powiem szczerze, fajnie, że się pozytywnie zaskoczyłem. To mnie cieszy, dlatego to trzecie miejsce dla mnie jest szczególnie dobre, jeśli zobaczymy na te 75 punktów. Bo wypisały sobie wszystkie sezony od momentu, kiedy ser Alex Ferguson opuścił nasz klub. No i to jest, jeśli chodzi o punkty w Premier League, drugi najlepszy sezon.

Dobrze, a przechodząc już do szczegółu. Jakie są takie wasze najważniejsze rzeczy, które wyłowiliście w tych dwóch meczach ostatnich w tym sezonie ligowym, czyli z Chelsea i z Fulham? Czy może dobry Jadon Sancho? Jakieś, wiecie, nadzieje na to, że może się uda jakiś redemption zrobić Jadona Sancho w Manchesteru United? Czy może kapitalny występ Freda w ostatniej kolejce? Może wygryzie Eriksena z pierwszego składu na mecz z Manchester City? Może ty nam powiedz Damian, co wyciągnąłeś po starciach z Fulham i z Chelsea? No ja tak szczerze mówiąc to nie pamiętam, czy przed jakimkolwiek meczem z Chelsea kiedykolwiek byłem tak spokojny, bo już abstrahując od tych ekip, które spadły do Champions League w tym sezonie, W ostatnich tygodniach The Blues byli najgorszą drużyną w Premier League i chyba sam Manchester United trochę w pierwszej połowie ich zlekceważył, bo gdzieś w tej grze pojawiło się dużo niechlujności, też za dużo takiej lekko myślności, przez co Chelsea łatwo znajdowała sobie miejsce na boisku i całe szczęście, że byli w tym sezonie tak słabi, bo przy lepszej dyspozycji pewnie wykorzystaliby sytuację z pierwszej połowy i byłoby ciężko wrócić do tego meczu.

Ale dobrze, już zostawmy Anglikę. Jeśli patrzeć na ostatnie dwa mecze z Fulham, to my graliśmy w 12, bo Mitrovic zdecydowanie grał po naszej stronie, bo dość, że nie wykorzystał karnego. To ostatnio jakaś absurdalna czerwona kartka. Oj, Serb musi nie lubić tych spotkań przeciwko Manchesterowi United. W tym spotkaniu też się trochę zagotowało, bo tam ładnie Malasie poturbował, począł, że jest na żółtą kartkę. Jakby kolejne zawieszenie wyrwał, no to już naprawdę, chyba ostatnio 8 spotkań, no to naprawdę kawał czasu przegapił przez to swoje zachowanie wobec sędziego. No i jeszcze nie powiedziałem tego w podsumowaniu sezonu, ale warto zaznaczyć, że na własnym stadionie straciliśmy jedynie Dziesięć goli w Premier League. Dziesięć goli w Premier League.

No bo koniec sezonu... Chciałem odnieść tylko do jednej rzeczy, bo mówiłeś o statystykach Bruno Fernandesza. Ja też dzisiaj się natknąłem na dosyć ciekawą, że on w całym sezonie Premier League stworzył najwięcej okazji. 32, o jedno więcej od Kevina De Bruyne, ale tylko 8 asyst, natomiast Belk dwa razy więcej. Ale to na barki kolegów trzeba zrzucić. No właśnie dlatego chciałem powiedzieć. Bo te liczby były zdecydowanie bardziej okazane. Przecież widzieliśmy wiele bardzo pięknych zagrań Bruno Fernandesza w tym sezonie i nieraz się za głowę łapaliśmy, że to nie wpadło albo że ktoś z naszych niestety napastników nieudolnie się zachował. Dlatego chcę podkreślić te różnice pomiędzy podawaniem piłek do Antonego Marciala, a podawaniem piłek do Erlinga Hallanda.