Herbata po japońsku

Nawet już przestaję myśleć o sobie, tylko myślę o kimś, żeby to spotkanie było dla tej osoby jak najlepsze. I tak mi się spodobało to uczucie. Stwierdziłam, że chcę wiedzieć więcej o tym. Całą historię, o co tutaj chodzi, taką filozofię. I tak więcej zaczęłam o tym czytać. Później miałam sama możliwość, żeby chodzić na spotkania herbaciane. Byłam na początku jako gość, przychodziłam, po prostu widziałam gdzieś ogłoszenia, że jest spotkanie herbaciane, to chodziłam. Po czym właśnie jak przyszłam na japonistykę, To spotkałam koleżankę, która troszkę więcej mi opowiedziała jakby w tym temacie. Doprowadziła mnie też do naszej grupy warszawskiej Ura Senke Sun Sin Kaj. Tam mamy kejkoba, czyli miejsce ćwiczeń i oprócz tego jest też pawilon herbaciany Kajan w naszej bibliotece.

Bierzemy, ścinamy go, robimy z niego jakieś utensylium, które się przyda, więc nie potrzebujemy drogich rzeczy, nie wiadomo skąd wziętych, I nie wiadomo jak właśnie takich drogich okazałych. Wystarczy, że mamy coś koło siebie, z czego możemy coś zrobić. Coś, co będzie dla nas użyteczne. I oni właśnie to wprowadzili do naszej herbaty. Tak właśnie Rikyu jest uważany jako taki założyciel tego rodu Sen właśnie. Sen no Rikyu, prawda? Od jego nazwiska Sen. Tutaj mamy szkoły Urasenke właśnie, Omotesenke. I w tych nazwach już samych słyszymy Sen. Omotesenke to jest ta główna, najbardziej główna szkoła drogi herbaty w Japonii, która tutaj jest kształtowana, na przykład do dziś. Urasenke to jest ura, czyli z tyłu.

Sennorikyu, jak już, że tak powiem, przekazał swoje obowiązki na swoich synów, to sam udał się na tyły swojej chatki i tam też kontynuował przygodę ze swoją herbatą, przyjmował gości i tak dalej. Więc to jest właśnie to ura. Ura Senke. I to jest właśnie ta szkoła, która jest troszkę bardziej otwarta na zachód. Przyjmuje więcej osób z zagranicy, swoje progi. I też mamy tutaj Ura Senke dwa oddziały w Polsce. Jeden właśnie w Warszawie, tak jak już mówiłam, do którego należę ja. I jeden jeszcze w Krakowie, tamten się nazywa Sensinkai. Są to oba oddziały, które podlegają właśnie pod szkołę Urasenkę. Czy w Japonii obecnie każdy może wziąć udział w takim spotkaniu, nawet gaijin?