Mentionsy

Kolejnymi z tej długiej plejady ludzi, którzy myśleli, że wykorzystają sytuację na własną korzyść byli Kurt von Schleicher i Franz von Papen.

No i tak na scenę wchodzi nam drugi główny bohater dzisiejszego odcinka, czyli Franz von Papen, który to był człowiekiem tak niekompetentnym, nieistotnym i po prostu słabym, że dorzuł spokojnie do dziewięćdziesiątki, pomimo że był ważnym politykiem zarówno przed erą nazistów, jak i w jej trakcie.

W czasie, gdy inni politycy okresu Republiki Weimarskiej byli za czasów nazistów mordowani, wypędzani z kraju, aresztowani albo przynajmniej pozbawiani wszelkich funkcji i wysyłani na przymusową emeryturę, to von Papen pozostał częścią systemu.

Jednym słowem, von Papena nikt nie szanował i nikt by się nie spodziewał, że to on właśnie zostanie kanclerzem.

Tymczasem von Papen wahał się, czy w ogóle przyjmować stołek.

W odpowiedzi na te zamieszki von Papen zakazał więc organizowania wieców politycznych i zabrał się także do demontażu pruskiego rządu, który pozwolił na te zamieszki w Hamburgu.

Przypomnijmy von Papena.

W każdym razie 9 sierpnia von Papen wydał nawet dekret, że za przemoc polityczną grozi kara śmierci.

No i to był kolejny test dla tego, jakim twardym zawodnikiem jest von Papen, ponieważ już następnego dnia miała miejsce bardzo głośna sprawa we wsi Potępa pod Tarnowskimi Górami.

Na inauguracyjnym posiedzeniu von Papen tak w ogóle chciał ogłosić rozwiązanie parlamentu.

W związku z tym von Papen stwierdził, że w takim razie trzeba rozwiązać parlament zanim przegłosują wotum nieufności obecniego.

Zatrzymuje się na pół godziny, żeby posłaniec pobiegł do mieszkania służbowego von Papena i zabrał dokument podpisany przez prezydenta, bo kanclerz go po prostu zapomniał.

Nadwotum nieufności dla von Papena oczywiście.

To znaczy von Papen ustanowił rekord w historii Niemiec.

42 przeciwko wotum nieufności, 512 za wotum nieufności wobec kanclerza von Papena.

Jest też von Papen zapisany w historii także z innego powodu, poza tym, że umożliwił Hitlerowi dojście do władzy.

W każdym razie, Schleicher zaproponował, żeby von Papen został przez Hindenburga pozbawiony stanowiska.

Von Papen postanawia się nie bronić, bo wie, że jak tylko parlament się zbierze, to znowu przegłosuje wotum nieufności wobec niego.

Czyli Schleicher postulował powrót do demokracji parlamentarnej, a von Papen postulował dyktaturę wojskową.

W związku z tym von Papen poszedł zaraz do Hindenburga i powiedział mu, że albo odwoła Szlajera, albo Papen rezygnuje.

W końcu von Papen sam był arystokratą.

I na tym spotkaniu był też stronnik NSDAP i przemysłowiec Kurt von Schröder, który to postanowił zorganizować spotkanie Papena i Hitlera.

W każdym razie dochodzi do kolejnego spotkania Papena z Hitlerem w domu pewnego handlarza win, który nazywał się Joachim von Ribbentrop.

Spotkanie zaczyna się tak samo jak ostatnie i po kilku minutach Hitler kończy rozmowę z Papenem i idzie z Oskarem von Hindenburgiem do innego pokoju, gdzie siedzą przez godzinę.

Mówiłeś, jak von Papen proponował przejęcie władzy przez dyktaturę wojskową, przez nas, tylko, że za pośrednictwem wojska.