Mentionsy

Kolejnymi z tej długiej plejady ludzi, którzy myśleli, że wykorzystają sytuację na własną korzyść byli Kurt von Schleicher i Franz von Papen.

Schleicher był bliskim współpracownikiem Hindenburga, członkiem jego gabinetu cieni, alternatywnego rządu skupionego wokół prezydenta.

Hindenburg znał się oczywiście ze Schleicherem jeszcze z armii, bo Schleicher był generałem piechoty.

Schleicher spiskował za plecami cywilnych polityków i był głównym architektem obalenia kanclerza Brüninga.

Schleicher był jednak kimś więcej niż tylko pożytecznym idiotą i koniunkturalistą.

Schleicher jednak jak mało kto umożliwił Hitlerowi objęcie sterów państwa.

Nie wiadomo, czy Hitlerowi udałoby się zostać kanclerzem bez pomocy Schleichera, ale na pewno byłoby to znacznie trudniejsze.

Schleicher torował więc drogę nazistom do władzy, nie wiedząc, że będzie jedną z ich pierwszych ofiar.

Jednak wróćmy do tego planu, bo Schleicher miał kilka pomysłów na ustabilizowanie sytuacji w państwie.

W związku z tym, Schleicher zaproponował Hindenburgowi

Co zresztą powiedział Schleicherowi wprost, gdy ten zaproponował mu objęcie urzędu kanclerskiego.

Posadzić na urzędzie miernotę bez wpływu, która ostatecznie skompromituje parlament i nie będzie przeszkadzać, gdy realne rządy będą sprawować ludzie z otoczenia Hindenburgia wspierani przez armię, tacy na przykład jak właśnie Kurt von Schleicher.

Tymczasem sam Schleicher chciał jakoś wymanewrować NSDAP, grając na podziały w partii i brak doświadczenia politycznego większości jej członków.

Kass, lider partii Centrum, powiedział mu, że jeśli przyjmie ofertę Hindenburga, złożoną mu za pośrednictwem Schleichera, aby objął urząd kanclerski, no to automatycznie wyleci z partii.

No i tak właśnie, moi drodzy, Pappen postanowił przyjąć jednakowoż tę ofertę i powstał jego gabinet, na którego obsadę sam Pappen miał bardzo niewiele wpływu, bo ludzi dobierał mu Schleicher z Hindenburgiem.

No i oczywiście Kurt von Schleicher jako minister Brynardowej, bo to się musiało tak skończyć.

W każdym razie, Schleicher zaproponował, żeby von Papen został przez Hindenburga pozbawiony stanowiska.

Hindenburg stwierdził, że to nie jest głupi pomysł i zaproponował Hitlerowi budowę koalicji rządzącej, ale pod warunkiem, że Schleicher pozostanie ministrem obrony, Konstantin von Neurath pozostanie ministrem spraw zagranicznych,

W związku z tym 1 grudnia ma miejsce spotkanie Pappena, Schleichera i Hindenburga, na którym Pappen proponuje, żeby dać mu specjalne pełnomocnictwa, żeby mógł ogłosić stan wyjątkowy i użyć armii do wyaresztowania i rozbicia komunistów, NSDAP i wprowadzenia nowej konstytucji.

Schleicher z kolei boi się iść tak daleko, boi się iść w dyktaturę, tym bardziej, że przecież według konstytucji dwie trzecie parlamentu wystarczy, żeby odwołać prezydenta ze stołka.

Schleicher zaproponował z kolei, że lepiej byłoby jego zrobić kanclerzem,

No i w ten sposób, z tymi rozmówcami z NSDAP, Schleicher zbuduje dla Hindenburga szerszą koalicję i będzie wreszcie upragniona stabilność w państwie.

Czyli Schleicher postulował powrót do demokracji parlamentarnej, a von Papen postulował dyktaturę wojskową.

Ale Schleicher postanowił działać i postanowił spiskować i obalić Papena, ale nie wprost.

Więc z następnego dnia na posiedzeniu rządu, na którym to Schleicher był obecny, bo przecież był ministrem obrony narodowej,