Mentionsy

Nie wiadomo, czy Hitlerowi udałoby się zostać kanclerzem bez pomocy Schleichera, ale na pewno byłoby to znacznie trudniejsze.

Kass, lider partii Centrum, powiedział mu, że jeśli przyjmie ofertę Hindenburga, złożoną mu za pośrednictwem Schleichera, aby objął urząd kanclerski, no to automatycznie wyleci z partii.

W związku z tym 1 grudnia ma miejsce spotkanie Pappena, Schleichera i Hindenburga, na którym Pappen proponuje, żeby dać mu specjalne pełnomocnictwa, żeby mógł ogłosić stan wyjątkowy i użyć armii do wyaresztowania i rozbicia komunistów, NSDAP i wprowadzenia nowej konstytucji.

No i na zajutrz 3 grudnia powstaje gabinet Schleichera, w którym są w większości ci sami ludzie i nie ma w tym nic dziwnego, bo Schleicher sam ich dobierał Papenowi do rządu, więc jak wyleciał Papen, to wymienił tam dwóch czy trzech ludzi i już mamy nowy stary właściwie rząd.

I doszli do wniosku, że z żadnym rządem, którym Hitler nie jest kanclerzem, nie będą współpracować, bo przecież i tak tego rządu, tym bardziej tego rządu Schleichera i tak nikt nie popiera, więc nara.

Kiedy 6 grudnia zebrał się nowy Reichstag, komuniści chcieli od razu przegłosować wotum nieufności wobec nowego kanclerza Schleichera.

Reichstag zgodził się na to z przyklaskiem, ponieważ tego Schleichera w większości nikt nie lubił.

W każdym razie to, że Strasser dobrowolnie zrezygnował ze wszystkich stanowisk partyjnych spowodowało, że plan Schleichera wywalił się na ryj.

Papen z kolei broni się mówiąc, że to wszystko to wina Schleichera tak naprawdę, który przecież pozbawił Papena stanowiska.

Natomiast wiemy, że Papen jest cięty na Schleichera i Hitler o tym wie.

Wie także, że Papen chce Schleichera obalić i pozbyć się go z polityki.

Pappen z Hitlerem 6 stycznia wypuszczają oświadczenie do prasy, że nie planujemy obalić rządu Schleichera.

Po czym Pappen mówi Schleicherowi, że przecież spotkał się z Hitlerem tylko po to, żeby ściągnąć go do rządu Schleichera, żeby poszerzyć jego bazę.