Mentionsy

Taką funkcję pełniła Toregene Katun, żona wielkiego chana Ugedeja, matka Gujuka i regentka imperium po śmierci męża.

Już intronizacja Monkego miała upłynąć w rytmie skandalu i wykrytego w ostatniej chwili spisku na życie Wielkiego Chana w 1251 roku.

W 1259 roku głównymi kandydatami do objęcia tronu Wielkiego Chana byli jedynie potomkowie Touya, co powinno zapewnić większą harmonię podczas nadchodzącego Kurułtaju.

Wenecki podróżnik, w przekładzie Anny Ludwiki Czerny, tak opisywał wygląd zewnętrzny Wielkiego Chana, którego widział u szczytu jego potęgi.

Na portrecie wykonanym tuż po śmierci Wielkiego Chana widzimy korbulentnego bruneta o jasnej cerze z lekko różowymi policzkami.

Wątpliwości Wielkiego Chana wzbudzały zakrojone na szeroką skalę inwestycje budowlane Kubilaja prowadzone w Kaiping , gdzie ten miłośnik chińskiej kultury wzniósł dla siebie rozległą i bardzo luksusową letnią rezydencję, która rozmachem przyćmiewać miała nawet samo Karakorum.

Maurice Rossabi, autor bodajże najlepszej anglojęzycznej naukowej biografii Wielkiego Chana, pisze, że tak późna inicjacja wojskowa Kubilaja była prawdziwym ewenementem w realiach mongolskich zdobywców.

W długim procesie przypominającym znane z europejskiej późnej starożytności i wczesnego średniowiecza spory między różnymi odłamami chrześcijaństwa, brat Wielkiego Chana przyznał rację buddystom.

Patrząc na postać przyszłego Wielkiego Chana, powinniśmy jednak unikać wyobrażania go sobie jako naiwnego idealisty bezmyślnie zapatrzonego w tolerancję religijną.

Nikomu nic nie udowodniono, ale w powietrzu już zawsze unosić miało się niewygodne dla Wielkiego Chana oskarżenie o otrucie młodszego brata.

Wielkiego Chana przesrało, jak po śliwkach.

Aby dodatkowo wzmocnić legitymizację władzy swojej rodziny pośmiertnie nadał tytuł Wielkiego Chana swojemu ojcu Tołujowi.

Panowie z pewnością się poznali i niejednokrotnie ze sobą rozmawiali, ale Marco Polo był dla Wielkiego Chana jedynie jednym z setek podobnych gości na dworze.

Skupmy się teraz na prawdziwych rozgrywających na dworze Wielkiego Chana i cesarza Yuan.

Wywodzący się z dzisiejszego Uzbekistanu, Ahmad pełnił czołowe funkcje na dworze Wielkiego Chana przez dwie dekady, aż do swojego dramatycznego upadku i śmierci w 1282 roku.

Wielkiego Chana szczególnie oburzały praktykowane przez nich zwyczaje, jak obrzezanie czy ubój rytualny.

Marco Polo notował, że z rozkazu Wielkiego Chana budowano wiele nowych mostów i dróg.

Banknoty pieczętowano znakiem Wielkiego Chana o barwie cynobrowej czerwieni.

Towarzyszący mu w czasie wypraw jeźdźcy zganiali także dziką zwierzynę w kierunku słoni Wielkiego Chana tak, aby nie opuszczając swojej wygodnej platformy mógł strzelać do nich z łuku.

Niezawodny Marco Polo zanotował sposób wyboru i kryteria jakimi kierowano się przy zapełnianiu haremu Wielkiego Chana.

Należy wiedzieć, że jest jedno plemię Tatarów, zwane Ungrad, odznaczające się wielką pięknością i corocznie wybierają sto najpiękniejszych dziewic owego plemienia i sprowadzają je do Wielkiego Chana.

Podobnie jak w przypadku konkubin, tak też każda z czterech żon Wielkiego Chana pochodziła z Mongolii.

Ponieważ mongolska doktryna zakładała, że cały świat powinien się prędzej czy później znaleźć pod buńczukiem Wielkiego Chana, poszukiwanie wyrafinowanych wymówek do inwazji nie było niezbędne.

Rozpoczęto nawet przygotowania do trzeciego desantu, ale wieści o niechęci poddanych i rosnących kosztach przedsięwzięcia w końcu dotarły do uszu Wielkiego Chana, który wreszcie ustąpił.

W 1273 roku Nara Tihapate, władca królestwa Pagan w Birmie, okrutnie potraktował emisariuszy Kubilaja domagających się od niego uznania zwierzchności Wielkiego Chana.

W 1289 roku jego posłowie pojawili się na Jawie, domagając się uznania zwierzchności Wielkiego Chana i zapłaty trybutu.

Zrywał w ten sposób z wszelkimi wątpliwościami i odwieczną tradycją, wedle której to dopiero nowy Kurułtaj miał zakończyć się elekcją kolejnego Wielkiego Chana.

W połączeniu z depresją i załamaniami nerwowymi po zgonach żony i syna, wszystko to nadszarpnęło zdrowie Wielkiego Chana.