Mentionsy

Zgon Mongkego wyznaczał zenit potęgi Imperium Mongolskiego, które po raz ostatni w swoich dziejach było jeszcze, przynajmniej formalnie, zjednoczone pod buńczukiem jednego człowieka.

Sprawy prędko jednak wymknęły się spod kontroli głównych decydentów, jakimi byli trzej bracia zmarłego, Mongkego.

Podbój Da Li miał na celu oflankowanie od zachodu ziem dynastii Song, przeciwko której już maszerowały pozostałe armie pod wodzą Mongkego i innych członków dynastii.

Wiadomość o śmierci Mongkego w sierpniu 1259 roku zastała Kubilaja na południowym brzegu rzeki Yangtze, którą jego wojska, pomimo niesprzyjającej pogody, zdołały niedawno sforsować, zdobywając cenny przyczółek na ziemiach dynastii Song.

Jedność Imperium Chingiz-Chana w teorii zakończyła się w sierpniu 1259 roku wraz ze śmiercią Mongkego.

Jeżeli Mongkego faktycznie zabiła dyzenteria, jak chcieliby niektórzy badacze, to można powiedzieć, że mongolskie marzenia o ustanowieniu rządu światowego pod auspicjami Wielkiego Błękitnego Nieba ze stolicą w Karakorum utonęły w krwistej biegunce.

Mongołowie przeprowadzili cztery inwazje na tych ziemiach, pierwszą jeszcze za panowania Mongkego, kiedy to w 1258 roku Uriang Kadai napadł i zdobył stolicę Dai Viet w dzisiejszym Hanoi.

Szczątki Chinggis-chana, Ugedeja, Gujuka, Mongkego i Kubilaja ciągle zaznają nieprzerwanego spokoju od ośmiu stuleci, gdzieś w dzikich ostępach góry Burkan Kaudun.