Mentionsy

W kolejności starszeństwa byli to Monke, Kubilaj, Kulagu i Aryk Boke.

Najstarszym z nich był Kubilaj, mający wówczas 44 lata.

W 1224 roku dziewięcioletni wówczas Kubilaj razem ze starszym bratem Mongke został przyprowadzony przed oblicze swojego dziadka po udanym polowaniu.

Tego dnia przed obliczem Chinggis-chana wracającego właśnie z kampanii na ziemiach chorezmu stanął mały Kubilaj z królikiem i Mąkę z antylopą.

Legenda ochoczo podtrzymywana na dworze Kubilaja mówiła, że starzec miał wyjątkowo pochlebnie wypowiedzieć się o mądrości dziewięciolatka, przewidując dlań wielką przyszłość.

Nie było to z pewnością jedyne spotkanie Temudżyna i Kubilaja.

Kubilaj miał mieć ciemne włosy i dość śniadą cerę.

Ta ostatnia cecha musiała jednak być przejściowa, gdyż wszystkie portrety i późniejsze relacje, wśród nich ta pozostawiona przez Marco Polo, mówią o Kubilaju jako o człowieku o jasnej cerze ze skłonnością do różowienia się.

Podobnie przedstawił Kubilaja jego nadworny nepalski artysta Araniko.

Araniko jest autorem jeszcze jednego, zapewne wcześniejszego portretu Kubilaja, na którym widzimy go jako przysadzistego młodzieńca.

Ponieważ nepalski artysta był około 30 lat młodszy od Kubilaja, portrety te powstawały zapewne na podstawie innych, wcześniejszych podobizn.

Z wiekiem Kubilaj, zawsze wykazujący nadmierną skłonność do jadła i alkoholu, miał się roztyć do rozmiarów utrudniających mu samodzielne poruszanie się.

Otyłość i problemy zdrowotne Kubilaja towarzyszącemu w podeszłym wieku były w momencie śmierci jego brata Monkego jedynie melodią przyszłości.

Kubilaja fascynowała chińska sztuka.

Szczególnie mowa tutaj o Aryku, z którym przyjdzie jeszcze Kubilajowi toczyć ciężkie boje o tron i przyszły charakter Imperium.

Już w młodości Kubilaj dał się poznać jako sprawny administrator, doskonale radzący sobie z zarządzaniem rozległymi dobrami ziemskimi w Chinach, przydzielonymi mu w lenno przez starszego brata.

Sorka Ktani i Kubilaj mieli inne plany.

Wkrótce Kubilaj mógł pochwalić się wysokimi wpływami i większym przywiązaniem chińskich poddanych.

Wśród 40 najbliższych doradców, jacy będą w przyszłości towarzyszyć Kubilajowi, znajdą się buddyści, muzułmanie, nestorianie, taoiści czy chińscy mędrcy ze szkoły konfucjusza.

Praktyki Kubilaja prędko przysporzyły mu oskarżeń o sinizację, zbytnią uległość wobec podbitych Chińczyków, których wielu spośród Mongołów widziało jedynie niewolników.

Kubilaj myślał o nich nieco inaczej.

Wątpliwości Wielkiego Chana wzbudzały zakrojone na szeroką skalę inwestycje budowlane Kubilaja prowadzone w Kaiping , gdzie ten miłośnik chińskiej kultury wzniósł dla siebie rozległą i bardzo luksusową letnią rezydencję, która rozmachem przyćmiewać miała nawet samo Karakorum.

Mongołów oburzał charakter nowej siedziby Kubilaja, wzniesionej przez buddyjskich architektów niemal wyłącznie według chińskich wzorców.

Kubilaj lubił Kaiping.

Wielki Chan, ulegając podszeptom dworzan, miał nasyłać na domeny Kubilaja wyjątkowo surowe kontrole skarbowe, które za każdym razem wykrywały jakieś nieprawidłowości, za które z kolei karę ponosili chińscy zarządcy dóbr Kubilaja.