Mentionsy

Jest to także jedna z moim zdaniem wcale nie takich częstych pozycji w literaturze, gdzie główna bohaterka tej pierwszej części, czyli Kathy

Ale problem z tym filmem jest taki, że on tak traktuje realia społeczne, że zasadniczo rzecz biorąc trudno nam jako widzom odpowiedzieć sobie na pytanie czemu Kathy i Heathcliff się po prostu ze sobą nie prześpią w tej pierwszej części historii.

Potem stają się nastolatkami czy też młodymi dorosłymi i znowuż w tym filmie pokazane jest to tak, że tutaj nie ma żadnych norm obyczajowych, które by sprawiały, że no w skrócie, w represyjnym społeczeństwie XIX-wiecznym dobrze wychowana panienka taka jak Kathy, która w tym filmie nie jest dobrze wychowana, bo nikt jej nie wychowuje w żadnym stopniu i w żadnym celu, sama siebie będzie ograniczać względem tego, żeby nie stracić...

Tam jest taka scena, w której Kathy i Heathcliff dźgają szczura na śmierć.

No dobra, ale potem nagle się okazuje, że oni są nastolatkami czy młodymi dorosłymi i nagle Kathy z tej dzikiej dziewczynki, która mówi o Heathcliffie, że to jest jej zwierzątko i która go raz kopie, a raz przytula, śpi z nim w jednym łóżku i razem zabijają małe i większe zwierzęta.

Bo tutaj to by znaczyło, że Kathy go tak jakby symbolicznie namaszcza na swojego braciszka, tak?

Więc tutaj mamy znowuż tak, Kathy nazywa Heathcliffa imieniem Heathcliff, bo mówi, że tak miał jej brat na imię, jak rozumiemy zmarł w niemowlęctwie, no coś tam się takiego stało.

No ale Kathy nie ma swojego prawdziwego, istniejącego w powieści brata Hindleya, który jest instrumentem tego upadku Heathcliffa, tak?

Znaczy zawsze Kathy i Heathcliff są w jakiejś trójce.

Ale to zarówno i Kathy i Heathcliff i w ogóle wszyscy służący i tak dalej.

I trójkę dzieci, bo tutaj Nellie, a właśnie, bo tutaj Nellie Dean, czyli gospodyni, jest małą dziewczynką, jest w wieku Kathy i Heathcliffa.

Tak, ale na początku jest małą dziewczynką i zostaje przyjęta do rodziny jako… Towarzyszka Kathy.

My na tym etapie wiemy, że on kocha Kathy, to wiemy.

Potem Heathcliff odjeżdża, no bo podsłuchuje, że Kathy go nie chce i wraca.

Tymczasem film zasadniczo rzecz biorąc nie tylko nie jest w stanie uczynić Heathcliffa tak podłym i paskudnym, jakim on jest w oryginale, ale też gdzieś tam sugeruje, że no nie, że to jednak to uczucie, które on darzy Kathy jest przy tym wszystkim wciąż dobre i czyste.

Skończyłam mówiąc, że uczucie, które on darzy Kathy jest dobre i czyste.

Kathy i Heathcliff zaczynają ze sobą sypiać i mieć romans erotyczny w momencie, w którym Kathy wychodzi za mąż za Edgara Lintona, okej?

I tutaj nareszcie pojawia się jakaś obiektywna przeszkoda do tego, żeby oni byli naprawdę parą, znaczy naprawdę razem w tym sensie, żeby, nie wiem, wzięli sobie ślub i żyli długo i szczęśliwie czy odjechali w stronę zachodzącego słońca, no bo Kathy ma męża, tak?

Ludzie, mieliście dużo okazji zanim Kathy wyszła za mąż.

I wiecie co, wiecie dlaczego teraz, znaczy dlaczego oni dopiero rozpoczynają ten romans erotyczny po ślubie Kathy?

I też widać, tam oczywiście widzimy sceny erotyczne między Edgarem, znaczy sceny erotyczne, zaraz przejdziemy do tych scen erotycznych, ale widzimy sceny łóżkowe, o może tak to nazwę, między Edgarem i Kathy i tutaj doskonale widzimy, że jakby Edgar nie jest w stanie Kathy zaspokoić i to jest jakby chyba jego główna,

Tam jest scena, w której jest pogrzeb ojca Kathy i ona się z Heathcliffem całuje za węgłem.

Tylko po pierwsze, tutaj to nie jest tak, że Kathy i Heathcliff nareszcie uprawiają seks i to sprawia, że oni przekraczają jakąś granicę społeczną, czy jakieś zasady moralności i religijności takiej protestanckiej i nareszcie dzięki temu jakiś konflikt się zamyka, czy jakaś sytuacja się otwiera, czy dokonuje się jakieś przepracowanie jakichś problemów, które tam te postaci mają.

Dlatego, że zarówno Izabela, o której za chwileczkę jeszcze więcej powiemy, Heathcliff, Kathy, ale także Joseph i Zilla, czyli służący w Wichrowych Wzgórzach też są przede wszystkim największymi tutaj freakami, którzy tam używają sobie batów i łzdy końskiej i tak dalej, i tak dalej.

A jedyna postać, która jak widzimy, znaczy tak nam się wydaje chyba, nie jest fanem BDSM, to jest ten biedny Edgar Linton, który jest znowuż tym śmiesznym, zdradzanym mężem i chyba tutaj znowuż sugestia jest taka, że jakby Edgar trochę bardziej powojował z Batem, to być może Kathy by się do niego przekonała.

A tutaj mamy bohatera granego przez Jacoba Elordi, który raz, że w relacji z Kathy brakuje mu tego okrucieństwa, brakuje mu tej manipulacji, a on zamienia się w tego kochanka z oczami po prostu nieszczęśliwymi.

Ja bym jeszcze tutaj dodała, tak na marginesie, przyglądając się temu, jak Emerald Funnel pokazuje życie Kathy, która ma być takie puste i po prostu oparte wyłącznie na otwieraniu nowych sukien i nowych prezentów, to a propos tej takiej, bo ja mam wrażenie, że w tym filmie jest trochę pogardy wobec ludzi z przeszłości i właśnie takie poczucie,

Ona w ogóle manipuluje Kathy tak, żeby Heathcliff się nie domyślił, że ona go kocha.

Tak, żeby Heathcliff usłyszał... Tak manipuluje, żeby Heathcliff usłyszał tylko pół... Jest to nasza Evil Nelly i podejrzewam, że właśnie zazdrość o Kathy nią powoduje.

Bo tutaj wgląda na to, że wszystko byłoby dobrze dla białej Kathy i białego Heathcliffa, gdyby nie te paskudne, po prostu kolorowe ludzie, które ich tam po prostu ciemiężą.

Z jednej strony mąż Kathy, który jest tutaj najgorszy, a z drugiej strony Nellie, która wszystkich okłamuje i której to jest wszystko wina.

A Heathcliff na pytanie Kathy, która myśli o tym, że chciałaby wyjść za bogatego Edgara Lintona, na pytanie o to, co by zrobił, jakby był bogaty, mówi, że no, robiłbym to samo, co wszyscy wielcy panowie, mieszkałbym w pięknym domu, miałbym żonę i byłbym okrutny wobec swoich służących.

Nie no, dosłownie odpowiada za śmierć Kathy, bo tutaj Edgar na końcu mówi, że gdyby nie twoje okrut... Jak można być tak okrutnym, żeby do tego dopuścić?

Domyślę, jak można być tak okrutnym, żeby nie uwierzyć Kathy w to, że ona naprawdę leży w tym łożu złożona boleścią, a nie... Przy czym chciałabym powiedzieć, że sytuacja, w której znajduje się Kathy, w tym filmie tutaj spoiler, Kathy ewidentnie po prostu doszło do tego, że płód umarł w czasie ciąży i ona dostaje sepsy.

Tak, ale tutaj taka bardzo wyraźna, nawet nie sugestia, tylko powiedziane wprost, że to jest wina Nelly, bo ona ignoruje to, jak Kathy jej powiedziała, że poroniła.

I dla mnie to jest dokładnie, moim zdaniem to jest tak, że jak Emerald Funnel miała kilkanaście lat, to przeczytała w powieści, że Kathy śpi w Skin Room, czyli jakby w tym, albo ktoś, bo to raczej tam jest tak, że ktoś mówi, że to jest jej Skin Room, bo to była taka formalna nazwa tej łóżki.

Tak, bo my otwieramy, znaczy my otwieramy, Wichrowe Wzgórze otwierają się w momencie, w którym Heathcliff jest już mężczyzną po czterdziestce i żyje w domu ze swoim synem i córką Kathy, których na siebie napuszcza, upokarza, torturuje za pomocą wielkiego psa.

Powinno być tak, że Heathcliff zabija Edgara i wprowadza się z Kathy do po prostu drozdowego gniazda i sobie żyją długo i szczęśliwie.

Natomiast tutaj nawet ta przeszkoda w postaci Edgara wydaje się być absolutnie długoplanowa, no bo zasadniczo rzecz biorąc, gdyby Kathy

Ona umiera tutaj przez sepsę w wyniku zatrzymanego poronienia, ale sugestia filmu jest taka, że wszystko by się dobrze skończyło, gdyby ona tylko powiedziała o tym, że to poronienie miało miejsce, albo gdyby Nelly powiedziała komukolwiek innemu, że to nastąpiło, a nie udawała, a nie myślała, że Kathy przesadza.