Mentionsy

Urodzony w 1936 roku w Arequipie w Peru, Vargas Llosa był nie tylko powieściopisarzem, ale także eseistą, dziennikarzem, a także politykiem.

Vargas Llosa był także aktywny politycznie.

Kim dla Pana był Mario Vargas Llosa?

Takich wielkich autorów lat amerykańskich związanych z tak zwanym boomem, czyli tym najświetniejszym okresem rozwoju tej literatury, to myślę, że jednak Vargas Llosa ma na swoim koncie najwięcej wybitnych powieści.

To już jest ten późny Vargas Llosa, ale właśnie kolejkę sobie układam, co tam dalej do niego sięgnąć.

Dlatego, że zdałem sobie sprawę, że Vargas Llosa jest znakomitym przykładem, taką znakomitą postacią, żeby opowiedzieć nie tylko o literaturze latynamerykańskiej i jej wielkim sukcesie i znaczeniu.

Poprzez Vargas Llosa można zobaczyć bardzo wiele aspektów Peru.

Mówiąc krótko, bo to też dość rozbudowany mógłby być temat i długa opowieść, faktycznie ta relacja z ojcem była bardzo skomplikowana i wskazana na porażkę, bo ojciec zostawił matkę, kiedy ta była w ciąży, czyli Vargas Llosa, mały Mario, jak się urodził i potem dorastał, to wciskano mu historię o tym, że jego ojciec zginął, bo nie żyje, no bo jakoś trzeba było zatuszować ten kompromitujący w świetle ówczesnej moralności mieszczański fakt, że

Tylko, że ten pan, czyli pan ojciec Vargas Llosa, objawił się rzeczywiście, kiedy chłopak miał lat naście.

No i matka Vargas Llosa wróciła potulnie do tego męża, który ją zostawił, założył inną rodzinę, ale potem postanowił wrócić.

Dziadek, bardzo ważna postać w życiu Vargasa Llosa, pełnił bardzo istotne funkcje państwowe, a to konsula, to prefekta miasta Piura, tam też były różnego rodzaju prezydenckie koligacje w rodzinie, więc rzeczywiście to była tak zwana dobra rodzina, jak to wtedy mówiono, co nie znaczy, że bardzo zamożna, to znaczy to nie byli ludzie bardzo majętni, ale rzeczywiście bardzo usytuowani.

Ale faktycznie, tak jak pani zauważyła, ojciec Vargas Llosa jest pośrednio odpowiedzialny za debiutecką powieść, bo wcześniej ukazały się opowiadania.

To był prawdziwy debiut Vargas Llosa, ale praktycznie nikt nie zwrócił uwagi na ten tomik.

W doświadczeniu pobytu w tej szkole wojskowej, historia fikcyjna, z postaciami fikcyjnymi, ale mocno opartymi na niektórych postaciach kolegów, których poznał Vargas Llosa w tej szkole, tyle że on w tej powieści, i tu właśnie dochodzimy do tego scena jego twórczości, znaczy gdyby to była po prostu

Tylko, że Vargas Llosa poprzez tę konkretną historię opowiedzianą na przykładzie grupy kadetów świetnie pokazuje relacje w zamkniętej takiej kastowej, hierarchicznej społeczności.

To już jakoś diagnozował Vargas Llosa w gruncie rzeczy, nie nazywając, prawda?

Wielki temat Vargasa Llosa, do którego on będzie wracał później na różne sposoby.

I to jest, wydaje mi się, definicją tego, dlaczego Vargas Llosa wielkim pisarzem był.

W 2011 roku w końcu debiutancka powieść Vargasa Llosa została wydana bez skrótów i cenzorskich skreśleń.

Vargas Llosa miał problemy z wydaniem tego twojego debiutu powieściowego, podkreślajmy to, bo wcześniej był tom z biur opowiadań.

Na jakie problemy napotkał Vargas Llosa i jego wydawca?

Była taką katapultą międzynarodowej sławy i taka była ścieżka Vargas Llosa, który oczywiście publikował w Hiszpanii te swoje powieści i potem one rozchodziły się bardzo szybko, bo tutaj faktycznie to była błyskawiczna kariera i uznanie międzynarodowe.

I tutaj na pewno kluczową postacią był Carlos Barral, wydawca pierwszych powieści Vargas Llosa, który bardzo, bardzo za tymi powieściami jakby chodził, działał.

Oczywiście Vargas Llosa napisał wybitną powieść, ale gdyby taki Carlos Barral się nie zakręcił, nie wypromował, nie dotarł do odpowiednich ludzi, nie zadbał o przekład na francuski i tak dalej i tak dalej, to... Jeszcze wcześniej wysłał na konkurs zresztą, który sam organizował, aby ta książka miała... Który sam organizował, tak.

Nie tylko Vargasa i Llosy, bo on też jakby wydał oczywiście innych autorów, ale na pewno ta relacja była fundamentalna i Vargas Llosa nigdy tego nie ukrywał.