Mentionsy

I tutaj druga ważna postać, bo mówiliśmy o Carlosie Barralu, trzeba wspomnieć też o Carmen Balseis, czyli tej wielkiej agentce literackiej, w której dzisiaj agencja działa, Carmen Balseis już nie żyje, ale ona reprezentowała właściwie taką śmietankę pisarzy latynoskich i potem nie tylko latynoskich tamtego okresu.

Jedną z rzeczy, które mnie szczególnie radują i którą udało mi się zdobyć, że tak powiem, dzięki pisaniu tej biografii, jest właśnie spotkanie z Carmen Balseis, do którego mogło nie dojść, bo ona była dość taka kapryśna, znaczy po co miałaby się spotykać z jakimś, nie wiadomo kim, z jakiejś Polski, ale jakoś się to szczęśliwie tak złożyło, że udało nam się rozmawiać i na początku też ta rozmowa szła bardzo

Ulubioną powieść Carmen Balseis z Eduarda Mendozy, czyli Wyspę Niesłychaną.

Pamiętam, jak kiedyś się skarżyłem, będąc w Peru i zbierając materiały w Limie, rozmawiałem z najstarszym synem Vargas Llosa i powiedziałem mu, że piszę do tej Carmen Balseis, oni mi w ogóle nie odpowiadają w tej agencji.

To znaczy rzeczywiście, gdyby nie taka konkretna postać Carmen Balseis, to pewnie części znakomitych dzieł byśmy po prostu nie dostali, bo one by nie powstały, gdyby się ona wokół nich nie zakręciła.