Mentionsy

Dziś zapraszam na audycję poświęconą zmarłemu 13 kwietnia w Limie peruwiańskiemu pisarzowi Mario Vargasowi Llosie.

Urodzony w 1936 roku w Arequipie w Peru, Vargas Llosa był nie tylko powieściopisarzem, ale także eseistą, dziennikarzem, a także politykiem.

Vargas Llosa był także aktywny politycznie.

Tłumacz z języka hiszpańskiego, autor biografii Vargasa Llosy wydanej w 2014 roku.

W kontekście Pańskiego zainteresowania Vargasem Llosą, które zaowocowało napisaniem biografii.

Kim dla Pana był Mario Vargas Llosa?

Takich wielkich autorów lat amerykańskich związanych z tak zwanym boomem, czyli tym najświetniejszym okresem rozwoju tej literatury, to myślę, że jednak Vargas Llosa ma na swoim koncie najwięcej wybitnych powieści.

To już jest ten późny Vargas Llosa, ale właśnie kolejkę sobie układam, co tam dalej do niego sięgnąć.

Dlatego, że zdałem sobie sprawę, że Vargas Llosa jest znakomitym przykładem, taką znakomitą postacią, żeby opowiedzieć nie tylko o literaturze latynamerykańskiej i jej wielkim sukcesie i znaczeniu.

Poprzez Vargas Llosa można zobaczyć bardzo wiele aspektów Peru.

No właśnie, może sięgnijmy w takim razie do biografii pisarza, która mam wrażenie miała niemałe znaczenie też w powieściowym debiucie Vargasa Llosy.

No więc jak to było z tym życiem rodzinnym Vargasa Llosy, a za chwilę też jak było z debiutem?

No to życie rodzinne rzeczywiście było barwne i tu trzeba powiedzieć, że w ogóle przez pierwsze lata, czy nawet pierwszą dekadę, a może dwie, kiedy Vargas Llosy opublikował swoje powieści, czytelnicy i krytycy raczej nie zdawali sobie sprawy, w jak dużym stopniu są autobiograficzne, czy jak on wiele zawiera swoich osobistych doświadczeń, bo one na to nie wyglądają.

Mówiąc krótko, bo to też dość rozbudowany mógłby być temat i długa opowieść, faktycznie ta relacja z ojcem była bardzo skomplikowana i wskazana na porażkę, bo ojciec zostawił matkę, kiedy ta była w ciąży, czyli Vargas Llosa, mały Mario, jak się urodził i potem dorastał, to wciskano mu historię o tym, że jego ojciec zginął, bo nie żyje, no bo jakoś trzeba było zatuszować ten kompromitujący w świetle ówczesnej moralności mieszczański fakt, że

Tylko, że ten pan, czyli pan ojciec Vargas Llosa, objawił się rzeczywiście, kiedy chłopak miał lat naście.

No i matka Vargas Llosa wróciła potulnie do tego męża, który ją zostawił, założył inną rodzinę, ale potem postanowił wrócić.

Wrócił mąż, no to ona wróciła do męża, choć rodzina ją otoczyła opieką i Mario dorastał w rodzinie właśnie Josów, nie Vargasów.

Dziadek, bardzo ważna postać w życiu Vargasa Llosa, pełnił bardzo istotne funkcje państwowe, a to konsula, to prefekta miasta Piura, tam też były różnego rodzaju prezydenckie koligacje w rodzinie, więc rzeczywiście to była tak zwana dobra rodzina, jak to wtedy mówiono, co nie znaczy, że bardzo zamożna, to znaczy to nie byli ludzie bardzo majętni, ale rzeczywiście bardzo usytuowani.

Ale faktycznie, tak jak pani zauważyła, ojciec Vargas Llosa jest pośrednio odpowiedzialny za debiutecką powieść, bo wcześniej ukazały się opowiadania.

To był prawdziwy debiut Vargas Llosa, ale praktycznie nikt nie zwrócił uwagi na ten tomik.

W doświadczeniu pobytu w tej szkole wojskowej, historia fikcyjna, z postaciami fikcyjnymi, ale mocno opartymi na niektórych postaciach kolegów, których poznał Vargas Llosa w tej szkole, tyle że on w tej powieści, i tu właśnie dochodzimy do tego scena jego twórczości, znaczy gdyby to była po prostu

Tylko, że Vargas Llosa poprzez tę konkretną historię opowiedzianą na przykładzie grupy kadetów świetnie pokazuje relacje w zamkniętej takiej kastowej, hierarchicznej społeczności.

To już jakoś diagnozował Vargas Llosa w gruncie rzeczy, nie nazywając, prawda?

Wielki temat Vargasa Llosa, do którego on będzie wracał później na różne sposoby.

I to jest, wydaje mi się, definicją tego, dlaczego Vargas Llosa wielkim pisarzem był.