Studio Ghibli - Szopy w natarciu | Szept serca

A ty? Co ostatnio zrobiłeś ze swoim moszny Konrad Korkosiński? Wiatr ma szorek. A to jest ten Podcast Filmowy. Serio? Mam ci powiedzieć? Na pewno nie zrobiłeś z niego wielkiego, nie wiem... Koca. Koca. Tak jest, Studio Ghibli. Tak, dziękuję, że urwałeś ten temat, chociaż rzeczywiście do niego wrócimy. Tak jest. Ta japońska kultura bije z niektórych tych filmów i albo się to akceptuje i kupuje się to w pełni, albo nie. Zresztą też na przykładzie dzisiejszych filmów będziemy mogli sobie o tym powiedzieć, że niektóre inne rynki, Nie rodzimy japoński rynek, tylko inne rynki typu amerykańskie musiały te filmy troszeczkę poubierać po swojemu i w dubbingach, w lokalizacjach na swoje języki dochodzi do pewnych kontrowersyjnych zmian, ale o tym wszystkim za chwilę.

To jest troszkę bieda, przepraszam za określenie, ale widać, że to mieszkają tam cztery osoby i że oni Nie ma miejsca na tyle osób, nie? Tak, ma dorosłą siostrę, z którą współdzieli łóżko piętrowe, mają mały pokoik, małe biureczko, przy którym jest komputer. Jej ojciec pracuje w bibliotece, więc bardzo dużo czyta, kocha książki, więc połowa domu to są regały z książkami, więc nawet jak siedzi, to się opiera, siedzą na ziemi i opierają się o książki, żeby znaleźć sobie miejsce, więc... Ona dużo czasu w tym domu nie spędza, ona w tym domu pracuje, ona w tym domu czyta. Raczej te wszystkie jej przygody dzieją się poza domem, gdzie rzeczywiście ten świat jest gigantyczny. Dlatego tak też działają te wszystkie sceny. Ja po prostu mówię o tym, że później mamy scenę, w której ona przychodzi do koleżanki, do tej swojej właśnie zauroczonej w koledze koleżanki, która mieszka w wielkiej chałupie i po prostu widać od razu,