Studio Ghibli - Szopy w natarciu | Szept serca

Jezus Maria, tam mówią, podkreślają, że trzy osoby zginęły. Co? I to jest bardzo w kontraście do tego, jaki charakter ma ta animacja i w jakim tonie jest ona opowiadana, ponieważ to jest animacja, która jest bardzo taka... ...frywolna, wręcz taka szalona. Na pierwszy rzut oka tak, tak, tak. No bo mamy, mamy chociażby sytuację przygotowania samej nauki transformacji, kiedy starszyzna pokazuje i uczy młode jenoty, młode tanuki, na czym polega transformacja i w co można się przemieniać. To jest bardzo komediowa scena. Kiedy nagle pierwszy raz dowiadujemy się, że jądra są, tanuków są magiczne i że można z nimi zrobić naprawdę przeróżne rzeczy i że w tym momencie wszyscy siedzicie na moich jądrach.

A, to te szopy mówią. Znaczy te luki, Jezus, nie przestawmy się. Zostawmy szopy. Polski tytuł to jest Szopy w natarciu. To jest niestety troszeczkę mylące, no bo zmieniamy gatunek zwierzęcia, ale zostawmy, skoro polski tytuł to szopy. W filmie nazywają je szopami, więc zostańmy przy szopach. Tak, i ta narracja jest napisana wręcz humorystycznie, że one tam mówią o to opuszczone domostwo, dobre warunki dla dzieci, duży ogród i tak dalej. Tak, tak, tak. Gdzieś tam cię bierze to pod włos i bardzo to jest fajny taki komediowy sprytny sposób, żeby Szopy w natarciu Szept serca

Film celowo nam pokazuje to, że Szopy już żyją tak długo w dosyć mocnej symbiozie z tymi ludźmi, że mają swoje miejsce, potrafią znaleźć swoje, mają swoje miejsce na ziemi, więc ta magia nie istnieje. I ta magia tym Szopom nie jest potrzebna, więc w którymś momencie, jak rzeczywiście ich miejsce zostaje zniszczone przez pierwszy, jeden, pojedynczy buldożer, który nagle Rujnuje im wszystko i potem się okazuje, że jest tego coraz więcej, coraz więcej, to ta magia powraca do świata naszych szopów. I to jest super też, że gdzieś tam to koniec tradycji w tych szopach, że jest za dobrze po prostu. Bardzo lubię akurat ten zabieg w filmie, bardzo lubię. Nie bardzo lubię to, co się wydarza z tym filmem potem, jeżeli chodzi o nasycenie i ilość tych wszystkich informacji, które dostajemy.

Tak, ta jazda na rowerze pierwsza, no to jest bardzo przerażające. Jest to niesamowita sekwencja. I ja miałem takie... To zresztą jest chyba powtórzone potem w Spirited Away, z tego co pamiętam, nie? Też takie potwory bez twarzy. Jest Bóg bez twarzy, który się pojawia, ale to nigdy nie jest tak... Tak creepy przedstawione, natomiast to jest sekwencja, która trwa, która po prostu narasta coraz mocniej, coraz mocniej i masz takie Jezus Maria. I jednocześnie jest to gdzieś tam zabawne pod spodem, że gdzieś tam jest utrzymany ten humor, ale mimo wszystko jest to najbardziej creepy scena. Ze wszystkich dotychczasowych filmów ze studia Ghibli i mnie, ja zupełnie zapomniałem o tej scenie teraz jak sobie powtarzałem do tego odcinka i byłem pod wielkim wrażeniem i nawet miałem takie, kurde, chciałbym żeby gdzieś tam to studio kiedyś zrobiło taki horror.

Ale mimo wszystko to działa. Dla mnie to działa. Ja wiem, że działa, ale jedna rzecz nie działa. Już ten moment, w którym, dosłownie ostatni moment tej ich sceny, zanim przejdziemy do napisu końcowej, gdzie ją po prostu ją przytula i mówi, kocham cię! I nagle się urywa. Ja mam takie... O Jezus Maria. Zwłaszcza, że jeszcze ta reakcja naszej głównej bohaterki jest taka, że mógłbym przysiąc, że jakby ta scena potrwała dłużej, to ona by... Wiesz co? To chyba jest błąd. Jesteś jakimś psycholem i przestałeś być fajny dla mnie w tym momencie. Na razie. W każdym razie, kochani, na którym miejscu umiejscowimy szum morza? Szept serca. Szept serca, szum morza, nawet nie porównuj tego do szumu morza.