MIGATOMAMA: Uratowała mnie próżność

No. Nęcąca wizja, pewnie dla ciebie jako mężczyzny. To ty mnie tam wpuściłaś. Więc, dobra, ale to jak budowały się twoje marzenia zawodowe? No bo nie chciałaś zostać zakonnicą, według opinii, patrząc na opinię kolegi, ale jeżeli chodzi o twoją karierę, to o czym marzyłaś? Kim chciałaś zostać? Chciałam być następną, legalną brzątynką. Chciałam studiować prawo i nawet się dostałam na prawo, ale summa summarum nie poszłam. Poszłam na europeistykę. Wiesz co? Dlaczego? Do dzisiaj nie wiem dlaczego. A w dzienniku nie ma? Chyba już wtedy nie pisałam dzienników, ale bardzo mnie skusiła to ta perspektywa wyjazdów na Erasmusy, na jakieś poznanie jakichś innych ludzi ciekawych, którzy nie będą cały czas zamknięci w ramach tej nauki, w ciasnych ramach.

I tak mówię, że nęciły mnie te Erasmusy i koniec końców nie pojechałam. Już miałam wszystko załatwione, miałam miejsce na uniwersytecie na Cyprze, ale poznałam mojego męża i akurat niedługo potem miałam wyjechać, powiedziałam, że nie wyjadę. Ale czekaj, bo wy się z mężem poznaliście na magisterce. Tak. I ja miałam właśnie wtedy jechać na Erasmus. Okej. Ale też chyba z tego, co pamiętam, że u ciebie w domu była dziewczyna z Niemiec? była, ale to jeszcze, jeszcze dawno, dawno temu, bo ja śpiewałam w chórze Teatru Wielkiego Opery Narodowej Alda Polaka, Sopran I i były wymiany. Przyjeżdżały też do nas dzieci z innych chórów, z zagranicy, no i właśnie przyjechała dziewczynka z Niemiec, mieszkała u nas i to był bardzo