Ukraińcy są inni

Mój były zmarł. On był w czołgu i swoim czołgiem 50 osobom uratował życie. W pierwsze dni wojny, jak to wszystko się zaczęło, przyszła pewna ilość tych ruskich żołnierzy i tych czołgów. I właśnie dzięki temu, że jego czołg był pierwszy, to on zwrócił na siebie uwagę, a pozostali to się rozjechali i z boku zaczęli je strzelać. Dopóki te wszystkie ciołgi się próbowali walczyć z tym jednym, to nasze pozostali się rozjechali. Nie udało im się zepsuć wszystkich tych ciołgów, ale większą ilość. No i te 50 osób jednak przeżyły. Aleksandrę Poźniak poznałam na dworcu zachodnim w Warszawie pod koniec lutego, kilka dni po wybuchu wojny na Ukrainie. Ola jest Ukrainką, ale od kilku lat mieszka w Polsce.

Tutaj studiowała. Na Ukrainie nadal są jej rodzice. Mama jest policjantką, więc nie mogła opuścić kraju, a tata, mimo że jest starszy i nie musiał iść walczyć, nie chciał zostawić żony. Czuje się potrzebny w inny sposób. Oni więc walczą jak potrafią tam, na miejscu. A Ola walczy w Polsce. Walczy o Ukraińców, którym udało się uciec przed wojną. Ja nazywam się Weronika Puszkar i w tym podcaście właśnie z Aleksandrą Poźniak porozmawiamy o tym, jak wygląda wojenna rzeczywistość. Te rozmowy nagrywałyśmy 8 kwietnia. Słuchasz podcastu radiowej Czwórki. Olu, jak wspominasz ten pierwszy dzień wojny, kiedy Rosja zaatakowała Twój kraj?

W tym przypadku to jest po stronie Ukrainy. Zawsze wygrywa ten, kto mówi prawdę i kto robi dobre rzeczy, tak? Zło nigdy jeszcze nie wygrało, więc uważam, że w tym przypadku będzie tak samo. Moim gościem była Aleksandra Poźniak, Ukrainka, która od kilku lat mieszka w Polsce. Więcej na czwórka.online