Polski ubój religijny

Arku, chciałem się ciebie spytać o taką rzecz. Mówi się, że promotorem pontyfikatu Jana Pawła II był niemiecki, austriacki arcybiskup Wiednia. Mówimy oczywiście o Knigu. I Greer jest Był absolutnie jego przeciwieństwem. O ile można mówić o jakiejś wiośnie w kościele austriackim, o próbie korespondowania między wiernymi a hierarchami, W czasach właśnie rządów, kiedy sprawował Koenig. Teraz próbuje to Szorbon pewnie robić. Jest pytanie, jak to się stało, że Wojtyła, no chyba w jakiś sposób zupełnie cyniczny po prostu, będąc naprawdę bardzo niewdzięcznym wobec tego hierarcha, który zmontował ekipę, która go poparła.

Kardynała Meissnera. To był ortodoksyjny, fundamentalny hierarcha. I Greer miał być takim austriackim Meissnerem. Człowiek rzeczywiście z takich teologicznych nizin, nieoczaskany wielkiej polityce kościoła, wielkiej polityce watykańskiej, ultramaryjny, odpowiadał profilowi takiego dwugwiazdkowego generała, który spełniałby zadania tej centrali watykańskiej na miejscu w Austrii. Krótko mówiąc, Greer dawał indywidualne zabezpieczenie w przesłaniu, że ten kościół austriacki powróci na tory ortodoksji.

Więc to otoczenie, za które Jan Paweł II był osobiście odpowiedzialny, bo kreował je personalnie, ono na 100% miało świadomość, kim był Greer do momentu nominacji na arcybiskupa Wiednia. Kep, powiedz, czy po twojej książce ktoś się odezwał? Bo wiem, że Marcin mówił, że się odzywają do niego jakieś osoby. Czy masz jakieś informacje, że sprawa właśnie rządów czasu sprawowania funkcji metropolity krakowskiego będzie jeszcze badana, jeśli chodzi o Jana Pawła II? Chciałbym się najpierw jeszcze odnieść do sprawy Gruera, bo w książce dosyć mocno jakby Obszernie omawiam tę sprawę pod kątem właśnie księdza Sadusia, bo są jakby dwa pytania, które padają, gdy chodzi o nominację Groera.

I tam na miejscu wiele ludzi mi potwierdziło, że Groer i Sadusz dobrze się znali, bardzo dobrze się znali. Poza tym to, że wtedy już, zanim w ogóle dostał nominację na kardynała, na arcybiskupa Wiednia, tam już wiadomo było, tam przynajmniej te historie już krążyły, że on molestuje chłopców. To słyszałem też po prostu z pierwszej ręki, że ktoś mi powiedział, ale ta historia tu już krążyła. Poza tym, no oczywiście tutaj ja myślę, że Saduś tutaj jest częściową odpowiedzią, przynajmniej jest kawałkiem puzzli, gdy chodzi o pytanie, skąd Jan Paweł II wyciągnął tego nieznanego Groera, jak taki królik z kopeluszem.