4. Transformacje, nie tylko gospodarcze | Julia Metalnikova, Mateusz Michnik, Hubert Wejman

Wolna Rozmowa. Cześć! Witam Was w kolejnym odcinku Wolnej Rozmowy. W tym roku świętujemy 35 lat od transformacji ustrojowej, zapoczątkowanej przez reformę Leszka Balcerowicza, przez wybory do Sejmu oraz Senatu 4 czerwca, które rozpoczęły proces wielkich zmian w polskiej gospodarce, w polskiej polityce oraz społeczeństwie i kulturze. W dzisiejszym odcinku będziemy mieli gościnie, jest z nią Julia Metalnikowa, która jest prezeską Skoła Naukowego Odbudowy Ukrainy, która działa w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

Czy macie wrażenie, że jest jakaś taka wracająca moda na lata 90., tak wśród osób z naszego pokolenia, bądź trochę starszych i młodszych? Ja sobie pozwolę zacząć od perspektywy ukraińskiej. Jeszcze raz cześć wszystkim, nazywam się Julia, mam duży zaszczyt tutaj dzisiaj, powiem szczerze, w gronie dobrych znajomych, nawet przyjaciół naszego SKN Odbudowy Ukrainy, działającego w WSGH-u już od ostatnich dwóch lat. Słuchajcie, w Ukrainie ta historia w ogóle zupełnie inaczej pewnie się toczyła, nawet porównując do naszych krajów sąsiednich, ponieważ w 1991 roku Ukraina odzyskała swoją niepodległość od Związku Radzieckiego, co zostało takim pierwszym krokiem do tego, żeby kraj w końcu zaczął wolniej się rozwijać.

Słuchajcie, mniej niż pół roku ja patrzę na tych dziewczyn, no bo chłopacy niestety nie mogą wyjeżdżać z kraju, no bo jest stan wojny, Dziewczyny, które zostawiły wszystko, co miały w domu, jedna już otworzyła swoją studio zdjęć, a druga poszła na Science Po w Paryżu, bo zawsze o tym marzyła i dostała się tam na jakąś stypendium, a trzecia założyła swoją kawiarnię. I taka historia, po prostu każda osoba, z którą miałam do czynienia, tak zrobiła. Każdy przeszł jakąś swoją transformację wewnętrzną. Dziewczyna, która dzwoniła mi 25 lutego ze słowami, ej, Julia, jestem na dworcu w Warszawie, nie wiem, co robić, teraz mieszka w Australii i buduje swój biznes. Ona i każdy z nas przeszły taką transformację, ponieważ to jest jedyny sposób, który... Jest bardzo łatwo złożyć ręce i powiedzieć, o, słuchajcie, wszystko źle i nie wiemy, co robić dalej i to jest bardzo, bardzo skomplikowane.