4. Transformacje, nie tylko gospodarcze | Julia Metalnikova, Mateusz Michnik, Hubert Wejman

Kiedy urodziła się moja mama. Nie były to najlepsze lata, szczególnie w Związku Radzieckim, bo stało się, przepraszam, w kolejkach, by kupić kilogram mięsa. O butach już nie mówię, a dlatego, że w naszym kontekście historycznym osoby, którzy tworzyli tę muzykę, to była muzyka właśnie pokazująca tę kulturę ukraińską, ta, która była przez Związek Radziecki bardzo aktywnie prosto chowana od ludzi, ponieważ była ładna i mało tak, że była ładna, była konkurentna do tej kultury w nawiasach kultury radzieckiej. To była muzyka, która naprawdę dotyka duszy. To były dźwięki, które można porównywać do np. mówiąc o takim muzyku jak Włodymyr Wasiuk. On tworzył muzykę w stylu Beatles. On spędzał noce szukając

I na przykład mój dziadek podchodzi do mojej mamy i mówił, ej, słuchaj, budź się, pójdź posłuchaj Beatlesa. I tak to było. Albo na przykład mój tata angielskiemu się nauczył właśnie z piosenek Beatles, przez to, że go nauczyciel języka angielskiego powiedział, że słuchajcie, nie będziemy siedzieć same gramatyce, a będziemy właśnie poznawać tę kulturę i przez kulturę poznawać ten język. Czyli jednak ci młodzi ludzie, którymi wtedy byli moi rodzice, oni już byli otwarci i chcieli dokładać wszystkich starań na to, by jednak Ukraina szła w stronę Zachodu i nie tylko ciągnąć Ukrainę do Zachodu, ale też ten Zachód ciągnąć do Ukrainy. Tak tutaj odnosząc się do twojego pytania, Mateusz, czy jakieś wspomnienia, no wspomnień to raczej nie mam z lat 90. Raczej skojarzenia. Skojarzenia, tak, no to bardziej z relacji, tak, to jeszcze tak odnosząc się też do tego języka angielskiego, to już kilka lat temu widziałem właśnie z Polskiej Freniki Filmowej takie nagranie, gdzie są targi pracy na naszej Alma Mater, na SGH, no i one właśnie tam odbywają w latach 90.,