Jak zrobić Dubaj w Warszawie. Rozmowa z Marią Sadowską.

I biura, i jakby tam jest kompletny miszmasz. Jest szpital. Tak, i też bardzo lubię, że jest trochę tych małych sklepików, warzywniaki są, że ja no wolę iść właśnie do tych pięciu sklepików, tam gdzie znam, tu jest pani taka, pani taka, przywitam się do, dostanę najlepiej wybrane jabłko, najlepiej wybraną rybkę. I tak czuję, że to jest takie trochę miasto w mieście. No i oczywiście Wisła jakby, wiesz, bulwary wiślane. Kocham te bulwary. W miłości na pierwszą stronę specjalnie wymyśliłam całą sekwencję scen w jeżdżeniu hulajnogą po bulwarach. I tak samo pływanie statkiem po Wiśle. No ja, ponieważ mieszkam tam blisko, codziennie na rowerze jestem na bulwarach.

Wieczorem z moim mężem Adim, jak mamy wolny wieczór, nie gramy koncertu, to nie jesteśmy z tych, co siedzą w domu i oglądają Netflixa, tylko raczej idziemy przeżywać sami swoje przygody. Żeby po prostu coś przeżyć i mieć o czym opowiadać później w tych filmach. Tak jest. Marysiu, to teraz kwestionariusz warszawski. To jest taki też stały punkt podcastu Warszawa mówi. Będę zadawał ci krótkie pytania i będę prosił cię o bardzo krótkie odpowiedzi. Uwaga! Nie wiem, czy to jest możliwe. Prawobrzeżna czy lewobrzeżna? No ja jestem pra... Boże, ja jestem która? Wisła to jest prawa, lewobrzeżna jesteś. Ja jestem lewobrzeżna. Praga jest prawobrzeżna. Tak jest. Widzisz to, kurczę, nawet nie wiem. Czyli lewobrzeżna. Lewackość zawsze. Łazienki czy skaryszak?