Jak zrobić Dubaj w Warszawie. Rozmowa z Marią Sadowską.

Jaką rolę gra Warszawa we współczesnych filmach? W przeszłości była nie tylko sceną, ale wręcz bohaterką takich seriali jak 40-latek czy Alternatywy 4. Jakie współczesne warszawskie historie są warte filmów i seriali? Jakie scenografie są najlepsze? Słoneczny deptak na krakowskim Przedmieściu czy deszczowy protest parasolek na Placu Zamkowym? Jest ze mną reżyserka i piosenkarka, kobieta orkiestra Maria Sadowska. Marysiu, witam cię bardzo serdecznie i od razu zapytam, czy Warszawa jest fotogeniczna? Ja kocham Warszawę. Jestem urodzoną warszawianką, zawsze bronię Warszawę całym sercem i powiem ci, że uważam Warszawę za bardzo fotogeniczne miasto. Dlaczego? Dlatego, że jest różnorodna.

Ale co ciekawe dopiero niedawno odkryłam ten niesamowity rezerwat przyrody, który jest po drugiej stronie Wisły. To znaczy wiedziałam, że on tam jest, ale jakoś nigdy nie dotarłam tam aż dalej. Tak znamy Dziki Brzeg Wisły. Tak, Dziki Brzeg Wisły. To jest naprawdę coś niesamowitego, że w centrum miasta mamy po prostu No prawdziwy kawałek przyrody zachowany i to nie taki na 5 minut spateru, tylko taki na 20 kilometrów jechania rowerem. To jest naprawdę coś fantastycznego. Tego jeszcze nie sfilmowałam i bym chciała jeszcze tam coś na pewno umieścić więcej, bo już te plaże nadwiślańskie umieściłam w swoich filmach. Marysiu, wróćmy jeszcze do Dubaju, bo chciałbym Cię zapytać, jak to jest, że Dubaj można również nakręcić w Warszawie?

Marysiu, w 2023 roku ponad 500 razy producenci filmów występowali o zgody na zdjęcia w Warszawie. Wyobraź sobie, że przełożyło się to na 995 dni zdjęciowych. Tak można powiedzieć w jednym roku. Czyli można powiedzieć, że kilkanaście produkcji trwały jednocześnie w Warszawie. Ja pamiętam taki rok, że po prostu sami co chwila się natykaliśmy na inne ekipy filmowe. Była bitwa o różne lokacje, bo wiadomo, że są lokacje, które się często wykorzystuje. W Ameryce Północnej takim miastem jest Toronto, takim bardzo filmowym, gdzie mnóstwo ekip filmowych, nie tylko ze Stanów, ale również z Europy, kręci filmy. Chciałem cię zapytać, po pierwsze, czy twoim zdaniem Warszawa może stać się takim miastem, taką stolicą filmową, taką filmową Warszawą?

Wieczorem z moim mężem Adim, jak mamy wolny wieczór, nie gramy koncertu, to nie jesteśmy z tych, co siedzą w domu i oglądają Netflixa, tylko raczej idziemy przeżywać sami swoje przygody. Żeby po prostu coś przeżyć i mieć o czym opowiadać później w tych filmach. Tak jest. Marysiu, to teraz kwestionariusz warszawski. To jest taki też stały punkt podcastu Warszawa mówi. Będę zadawał ci krótkie pytania i będę prosił cię o bardzo krótkie odpowiedzi. Uwaga! Nie wiem, czy to jest możliwe. Prawobrzeżna czy lewobrzeżna? No ja jestem pra... Boże, ja jestem która? Wisła to jest prawa, lewobrzeżna jesteś. Ja jestem lewobrzeżna. Praga jest prawobrzeżna. Tak jest. Widzisz to, kurczę, nawet nie wiem. Czyli lewobrzeżna. Lewackość zawsze. Łazienki czy skaryszak?

Wy tego nie widzicie, nie słyszycie, ale Marysi się zakręciło już z wywoczą. Tak, mi się teraz zakręciła łezka. Bo tak, gdy rozmawiamy o naszym mieście, to tak to... Bardzo ci dziękuję za to spotkanie i za wspaniałą rozmowę o Filmowej Warszawie, ale nie tylko o Filmowej Warszawie, jeszcze o wielu rzeczach moglibyśmy rozmawiać i długo i to się pewnie jeszcze wydarzy nie raz. A może ci jeszcze coś zagram na koniec? O właśnie, bo Marysia przyszła z Ukulele, więc może, a masz coś warszawskiego, jakiś temat warszawski? Ja mam w ogóle piosenkę Warsaw na mojej płycie, Jazz na ulicach. Jest piosenka o Warszawie. Warsaw się nazywa. To poprosimy o kilka. Ale ja nie umiem jej zagrać niestety na ukulele, bo to jest jazzowy numer. Natomiast mogę Wam zagrać, a propos sen warszawski. Sprawdzę czy jest nastrojony.