Jak zrobić Dubaj w Warszawie. Rozmowa z Marią Sadowską.

Tak jak mówisz Bodo Cox, ale to było dawno. Ja uważam, że nie mieliśmy nawet połowy tych narzędzi, które mamy teraz. Uważam, że możemy naprawdę bez wstydu próbować coś zbudować tutaj. A zresztą kino science fiction to nie zawsze oznacza, że to muszą być ludzie w statku kosmicznym i niesamowite efekty. Kino science fiction to może być też to, co nam oferuje Black Mirror. Czyli właśnie nasza rzeczywistość z jakimś niewielkim Z krzywieniem, ale wracając do kina science-fiction, właśnie przygotowując ten projekt, bardzo też współpracowałam z AI i mogłam wszystkie jakby, też właśnie na przykład to, że wymyślam sobie kolor filmu, nie? I mogę sprawdzić, w jakich kolorach ten film mi będzie lepiej pasował, nie? I sobie właśnie generuję te obrazy. No wpisuję i to już jest. I wtedy mi przyszło od razu myśl, że za chwilę my nie będziemy już kręcić tych filmów, bo będziemy po prostu pisarzami.

To po tym wstępie... O grę o Warszawie bym chciała zobaczyć i zrobić. To jest w ogóle coś ciekawego. To po tym wstępie dwa pytania od sztucznej inteligencji. Uwaga. W jaki sposób, ja jestem tylko głosem, Warszawa jako miejsce akcji wpłynęła na rozwój postaci w pani filmach? Pyta AI. O kurde, świetnie. Dziwne, nie? W jaki sposób Warszawa jako miejsce akcji płynęła na rozwój postaci w pani filmach? No super, no właśnie widzisz, dla mnie Warszawa wpływa na rozwój postaci w filmie Miłość na pierwszą stronę. Bardzo, bo to jest film trochę, oprócz tego, że po prostu jest to klasyczna komedia romantyczna, film gatunkowy, to jest to film o wyzwalaniu się też kobiety. Z takich utartych schematów. To jest film, który ja robiłam z myślą o tym, że pięć milionów kobiet w Polsce jest bezrobotnych, nie podejmuje pracy lub boi się podjąć pracę lub nie wierzy, że może tą pracę po prostu podjąć i że sobie poradzi bez pomocy mężczyzny, który je utrzymuje.