o lęku - nie bój się [S04E04]

Z zaplanowanych rzeczy na chwilę obecną mam skok ze spadochronem. Jeszcze nie jest dokładnie ustalony termin, ale wiem, że w maju. Miał być skok w kwietniu, ale patrzyłam na terminy w miejscu, w którym chciałabym skakać i to będzie jakoś w maju. Tylko musimy ogarnąć z moją kumpelą, pozdrobusza, musimy ogarnąć termin. Kolejna rzecz, w tym roku jadę na Erasmusa, co prawda jeszcze nie zaakceptowano moich wniosków na Erasmusa, ale jestem pewna, że się dostanę i będę mogła lecieć, jechać, zwał jak zwał. To będzie fajna przygoda, będzie super, nie mogę się doczekać. Będzie też contencik, będę nagrywała podcasty, bo w sumie będę sama, chociaż ja będę w akademiku mieszkać najprawdopodobniej, więc nie będę sama.

Bardzo ciężko mi było sobie to wszystko wyobrazić i faktycznie wciągnąć się w fabułę, ale im więcej się czyta, tym jest to prostsze, łatwiejsze i w pewnym momencie obrazy... Ty nie myślisz o tym, jak sobie to wszystko wyobrazić, tylko te obrazy same pojawiają się w Twojej głowie. Wracając do naszego tematu pod tytułem lęk, kolejnym takim lękiem, i to jest mój aktualny lęk, Kolejnym takim lękiem jest Erasmus, bo nie wiem, czego mam się tam spodziewać. Czuję ekscytację, bo jednak wiem, że wyjazd na Erasmusa bardzo mi pomoże w rozwoju. Jednak boję się, że nie ogarnę czegoś, ale podświadomie wiem, że dam radę. Wiadomo, język, ludzie, sprawy, dokumentacja. Jest to trochę przerażające, jednak wiem, że dam radę, bo wierzę w siebie.

Jakby po tych wszystkich różnych lękach, które przełamałam, wiem, Do czego jestem zdolna? Wiem, że jak bardzo chcę, to to ogarnę, to to zrobię. Jednak mimo wszystko nadal odczuwam taki lęk przed tym Erasmusem. Wiadomo, że pojadę, pojadę, nie ma w ogóle opcji, że nie. Posłuchajcie. Jeżeli jesteście w sytuacji, że możecie pojechać na Erasmusa, ale coś Was powstrzymuje, powstrzymuje Was chłopak, to jest w ogóle najgłupsze, co może być, jeżeli druga połówka Was jakkolwiek ogranicza, nie wiem, rzuca jakimiś tekstami, jak pojedziesz na Erasmusa, to zerwiemy ze sobą i tak dalej. Jeżeli macie się rozejść, to się rozejdziecie. Jeżeli nie, to nie. Ale nie doprowadzaj do takiej sytuacji, że kiedykolwiek będziesz żałować, że a,

Mogłam pojechać na tego Erasmusa. Ja sobie obiecałam w liceum, bo w liceum miałam jakieś tam wymiany, ale byłam w klasie maturalnej i maturzystom nie pozwolili wyjechać. Ja też mieszkałam pod Poznaniem, a chodziłam do szkoły w Poznaniu i też wymiana byłaby taka, że ktoś z innego kraju przyjechałby do mojego domu, a ja bym pojechała do tamtego domu. No i były to komplikacje, bo jakby mój dom nie zaliczałby się do tego programu, bo to by było za daleko od Poznania, jednak trzeba by było dojeżdżać pociągiem. I ja sobie obiecałam w tamtym momencie, że jak kiedykolwiek będę miała okazję, żeby wyjechać gdzieś, powiedzmy za darmo, w sensie, no bo będę dostawała stypendium na tego Erasmusa, będę dostawała hajs, żeby sobie jakoś tam żyć, czasem będę musiała dopłacać, czasem nie, ale generalnie

Jest to taki wyjazd za darmo, na pół roku. Naprawdę obiecałam sobie, że jak będę miała taką okazję, to jadę w ciemno. To po prostu jadę w ciemno. I nie ma co się ograniczać. Nie ma, że a boję się, że nie dam rady, bo coś tam. Najwyżej nie dasz rady. To jest takie doświadczenie. To jest taka okazja, w sensie ja też wiem, że nie każdy może chcieć jechać na Erasmusa, nie każdego może to jarać, ale wydaje mi się, że jest to taka okazja, mamy takie czasy, że aż głupio by było z tego nie skorzystać, naprawdę. Więc boję się, stresuję się, odczuwam lęk, ale ogarnę. Ogarnę i pokażę Wam, że ogarnęłam. Też na przykład bardzo z tych takich aktualnych lęków, no to skok ze spadochronem, bo jednak ja mam lęk wysokości i to jest takie mega przełamanie mojej psychy, fakt, że skoczę sobie z tym spadochronem.