27. O "Domu Maynarda" Hermana Rauchera

Na początku, w nieregularnych odstępach, otwierał oczy, jakby był zaprogramowany na sprawdzanie lamp, czy wciąż tam są, czy wciąż czuwają. Były. Nie przypominały małych latarni morskich, raczej okrętowe reflektory, które przekazywały mu nad podłogą jakieś sygnały. W rzeczywistości lampy świeciły jasnym i niezakłóconym światłem, a sygnalizacyjne migotanie odbywało się tylko w jego głowie. Było wywołane przez samego Ostina i chaotyczne mruganie jego powiek. W półśnie nie zdawał sobie jednak z tego sprawy i pomimo zmęczenia próbował odczytać sygnał. Przecież znał alfabet Morsa. I w końcu dotarł on do niego. Były to słowa Turo, choć nigdy ich nie czytał. Czuwać to znaczy żyć. Ten motyl, sen, który przybiega jak motyl i potem przykrywa go swoimi skrzydłami.