27. O "Domu Maynarda" Hermana Rauchera

Albo ją kochasz, albo ją nienawidzisz. Albo dajesz 8 na 10, albo dajesz 2 na 10. A ja dam 5 na 10, słuchajcie, bo ja jestem pomiędzy. Dlatego, że rozpatrywałabym tę książkę w kategoriach pierwsza połowa, druga połowa. Mowa o książce Hermana Rauchera pod tytułem Dom Maynarda. Nie wiem, czy jego nazwisko się czyta Raucher, czy Rocher, Rusher. Nie wiem, będzie Raucher. Wybaczcie mi, jeśli to jest błędne. Książka jest przepięknie wydana, jak powiedziałam wydawnictwo Vesper robi dobrą robotę. Mamy mnóstwo ilustracji Macieja Kamudy, co jest wspaniałe, bo jego ilustracje są bardzo mroczne, bardzo oniryczne, bardzo skromne, takie nie za wiele ukazujące, ale dają mega klimat powieści.

I do tej pory bardzo lubię tę playlistę, bo to są naprawdę świetne kawałki. U Kinga pojawiają się nawiązania, a jak wiecie King jest moim absolutnym, najlepszym, number one, mega po prostu bóstwem pisarskim. I u niego pojawiają się nawiązania, ale to są nawiązania jedno na powiedzmy rozdział. I wówczas, kiedy pojawia się jedno na rozdział, to, a ja tego nawiązania nie kumam, bo nie jestem Amerykanką, nie wychowałam się w tej kulturze i nie kojarzę, lubię sobie to wygooglać i sobie sprawdzić, co zainspirowało Kinga, żeby wprowadzić to nawiązanie akurat w tym konkretnie miejscu. W przypadku książki Rauchera, który, jak się potem dowiemy, był scenarzystą, scenopisarzem i między innymi stworzył opowieść, którą na pewno znacie, Słodki Listopad, to te liczne nawiązania do popkultury i do wszelkich różnych aspektów tej kultury i telewizyjnej, i kinowej, i muzycznej, i sportowej, i tak dalej, to wszystko tutaj jest przesycone na niemal każdej stronie.