Grupa Wagnera. Historia prywatnej armii

I to właśnie głównie te dwa szturmy Palmyry zbudowały takie poprzucie, że my jako wagnerowcy jesteśmy niezastąpieni. Jeśli nas nie ma na miejscu, to siły syryjskie nie są w stanie nawet utrzymać miasta, które Im podaliśmy natację, musimy ponownie jechać na miejsce, ratować sytuację. No i w końcu w 2018 roku doszło do takiego kulminacyjnego wydarzenia, będącego podłożem tego konfliktu, który później bardzo się zaognił. Mowa o bitwie na polach Konoko, kiedy Wagnerowcy zostali pozostawieni sami sobie w starciu z amerykańskim lotnictwem, co skończyło się bardzo bolesną klęską.

Ale przekutą też w pewien mit. TurboHistoria. Dlaczego bitwa o pola Konoko rzeczywiście jest tak ważnym momentem w dziejach Grupy Wagnera i tak ważnym momentem też z powodu tego mitu, którego jest bardzo ważną częścią? Bitwa na polach Konoko była jedną z najbardziej dotkliwych klęsk, jakie wagnerowcy kiedykolwiek ponieśli. Może nie pod względem strat, bo później podczas pełnoskalowej wojny na Ukrainie te straty były nieporównywalnie większe. No ale tutaj ta klęska była Po prostu druzgosząca. Wspominałem wcześniej o tym modelu biznesowym, który polegał na tym, że Wagnerowcy przerpali zyski, no może nie Wagnerowcy jako tacy, ale przywództwo Grupy Wagnera przerpało zyski z tych pól naftowych i gazowych, które odbili z rąk państwa islamskiego.

I Pola Konoko były właśnie, Pola Konoko leżące po wschodniej stronie Eufratu, były dla Dmitrija Utkina i Eugenia Prigorzyna łakomym kąskiem, bo były to złoża bardzo bogate. Ale były w rękach, chyba można powiedzieć, sojuszników, bo to byli Kurdowie, nad którymi z kolei nadzór sprawowali, czy też których wspierali Amerykanie. Tak, to jest jeden z bardziej tajemniczych wątków tego całego wydarzenia, ponieważ wydaje się, że przywódcy Grupy Wagnera nie mogli nie wiedzieć, że te pola znalazły się w rękach Kurdów. Według ponownie wewnętrznych legend Grupy Wagnera ta bitwa była próbą odbicia tych pól z rąk państwa islamskiego, ale wydaje się to

I to jest właśnie ten główny zarzut, który Prigożyn później stawiał Szojgu. To znaczy Prigożyn twierdził, że Ministerstwo Obrony obiecało mu wsparcie. Obiecało mu wsparcie obrony przeciwlotniczej, lotnictwa. Czyli po raz kolejny zostali zdradzeni przez, no nie chcę powiedzieć własnego przywódcę, ale przez władzę. Tak, przez ministerstwo, bo to ministerstwo wyrasta tutaj na tego głównego przeciwnika Grupy Wagnera. No i ta, w cudzysłowie, zdrada ministerstwa zaowocowała po prostu masakrą. Kiedy Wagnerowcy próbowali zdobyć pola Konoko, odbić je z rąk Kurdów, Amerykanie wysłali na miejsce lotnictwo i siły specjalne, a Wagnerowcy nie mieli absolutnie nic, czym mogliby się przed atakami lotnictwa bronić i

Całe to zgrupowanie, które było przeznaczone do zdobycia Pulconoco zostało, nie da się użyć innego słowa, zmasakrowane. Nie znamy dokładnych strat, ale szacunki wahają się między dwustoma... To było około dwustu zabitych, jeśli dobrze pamiętam, co jak na... Uwprzesną liczebność Grupy Wagnera było stratami ogromnymi. No i oczywiście nie udało się osiągnąć celu operacji, czyli zajęcia Pool Conoco. Ale powstaje legenda o zdradzieckich Amerykanach, którzy chcieli zniszczyć Grupę Wagnera, a ta się jednak im mimo wielkich strat oparła.

No i pojawia się też druga część tej legendy o kolejnej zdradzi, kolejnym nożu wbitym w plecy przez własne ministerstwo. Tak, właśnie ta klęska na polach Konoko obrosła takimi... Legendami do tego stopnia, że nawet pojawiały się takie teorie, że to poświęcenie Wagnerowców, którzy wtedy bohatersko ginęli w starciu z amerykańskim lotnictwem, było powodem, dla którego NATO nigdy nie zaatakowało Rosji. Przekonali się wtedy Amerykanie, z jak twardym przeciwnikiem mieliby do przynienia. No i z drugiej strony tej legendy jest złowrogi minister Szojgu, który w chwili próby zdradził swoich ludzi, innych Rosjan, którzy poświęcali się w walce z państwem islamskim.