Grupa Wagnera. Historia prywatnej armii

To jest takie samo określenie funkcjonujące wewnątrz Grupy Wagnera, które nawiązuje do jej nazwy, która z kolei wywodzi się od pseudonimu czy też kryptonimu jej dowódcy. Dmitrija Utkina, który używał właśnie kryptonimu Wagner, który to kryptonim wziął się według wewnętrznej legendy od zamiłowania Utkina do muzyki tego niemieckiego kompozytora. Stąd więc te wszystkie muzyczne metafory, nawiązania, tak jak muzykanci, orkiestra, które funkcjonują wewnątrz grupy Wagnera. Bo Wagnerowcy sami siebie też tak potrafili nazywać, tak? Tak, to jest określenie wywodzące się właśnie z tej wagnerowskiej kultury, z tej wagnerowskiej tradycji, jeśli można to tak ująć.

No i kolejny paradoks, albo inaczej być może kolejny fenomen, jeżeli chodzi już o Rosję i rosyjskie społeczeństwo, czyli właśnie ten kult Grupy Wagnera, kult w społeczeństwie, które szanuje władzę, która jest silna i bezwzględna, ale jednocześnie, no i tu mamy paradoks, jest pełna podziwu dla tych, którzy potrafią się tej władzy sprzeciwić. I mam wrażenie, że tu wchodzimy w ogóle w jeszcze jeden taki czysto rosyjski fenomen, czyli fenomen szacunku, jakim w Rosji Wcześniej w Związku Radzieckim cieszył się i cieszy świat przestępczy, czyli świat bezwzględnej siły i świat, który tą siłą potrafi się właśnie jakoś opierać państwu. Tak, to jest, tak jak pan wspomniał, paradoks, bo z jednej strony ci sami ludzie, którzy popierają Putina i jego politykę, często otaczają kultem wręcz Prigorzyna i Utkina, którzy otwarcie przeciwko Putinowi wystąpili, którzy ludzi z jego otoczenia nazywali zdrajcami, wprost zarzucali im sabotaż wysiłku wojennego, no i w końcu zbrojnie wystąpili, zabijając

No i Prigozin bardzo potrzebuje wejść w jakiś nowy biznes. Drugi bohater, czyli Dmitry Utkin, po tym fiasku wyprawy do Syrii, szuka zajęcia. Dokładnie w tym samym czasie na Ukrainie wybucha Euromaidan. No i to z punktu widzenia tej historii wszystko pięknie razem się składa, ponieważ już w lutym mamy aneksję Krymu. TurboHistoria. Zarówno Dmitry Jutkin, jak i wielu z innych założycieli Grupy Wagnera brało wcześniej udział w wyprawie Korpusu Słowiańskiego do Syrii. I po tej nieudanej próbie zostali często na lodzie, bezrobotni, bez pieniędzy, bo pieniędzy za ten kontrakt im nie wypłacono.

I Pola Konoko były właśnie, Pola Konoko leżące po wschodniej stronie Eufratu, były dla Dmitrija Utkina i Eugenia Prigorzyna łakomym kąskiem, bo były to złoża bardzo bogate. Ale były w rękach, chyba można powiedzieć, sojuszników, bo to byli Kurdowie, nad którymi z kolei nadzór sprawowali, czy też których wspierali Amerykanie. Tak, to jest jeden z bardziej tajemniczych wątków tego całego wydarzenia, ponieważ wydaje się, że przywódcy Grupy Wagnera nie mogli nie wiedzieć, że te pola znalazły się w rękach Kurdów. Według ponownie wewnętrznych legend Grupy Wagnera ta bitwa była próbą odbicia tych pól z rąk państwa islamskiego, ale wydaje się to

Mało prawdopodobne. Ale państwa islamskiego, które zostało wsparte przez Amerykanów? To już brzmi absurdalnie. Tak, to prawda, brzmi absurdalnie, ale nie takie absurdy w tych legendach wagnerowskich się pojawiają. Natomiast najbardziej prawdopodobne jest to, że Dmitry Utkin i Eugenii Prigożyn byli przekonani, że Amerykanie nie ośmielą się zaatakować Rosjan, żeby nie zaogniać konfliktu z Rosją. Natomiast nie wzięli pod uwagę tego, że kiedy Amerykanie wysłali zapytanie do swoich sojuszników wtedy, do swoich rosyjskich sojuszników operujących w Syrii, czy w rejonie Pulconoco znajdują się jakikolwiek rosyjscy żołnierze, otrzymają odpowiedź, że nie.