WIELKI MARTY (2025) & DREAMS (2025) | recenzja Tomasza Raczka

I to jest film wyreżyserowany przez zdobywcę Złotej Palmy w Cannes, meksykańskiego reżysera działającego w Stanach Zjednoczonych, który się nazywa Michel Franco. W głównej roli tu została obsadzona Jessica Chastain, muza tego reżysera. A takim Timothée Chalamet w tym filmie jest Isaac Hernández, Hernández właściwie po hiszpańsku, podobno ha się nie czyta, więc Isaac Hernández, który jest nie tylko uzdolnionym aktorem młodym, ale także bardzo, bardzo, bardzo zdolnym i docenionym tancerzem.

Najpierw jednak misa tybetańska i ocena, uwaga. Czasem tak łupnę, że sam się sobie dziwię, dlaczego tak łupnąłem. Siedem na dziesięć, proszę państwa. Dreams, Michel Franco, Jessica Chastain i Isaac Hernandez. Siedem na dziesięć, czyli tyle samo, co Wielki Marty. Tamtemu zabrałem, temu dodałem i w sumie wyrównałem. A teraz, jeśli państwo dadzą mi jeszcze chwilę, to zapraszam do części premium. Najpierw będą trzy łyki wody z miedzianego kubka. I Gąrzek, oczywiście, tak jest, bo jakby nie było Gąrzka, to Państwo zaraz potem piszą, że dlaczego, co się stało, że nie było.