WIELKI MARTY (2025) & DREAMS (2025) | recenzja Tomasza Raczka
moje oceny: WIELKI MARTY 7/10 DREAMS 7/10
U nas nazwisko nie jest znane, ale w Ameryce ono ma znaczenie i to jest rozpoznawalna inspiracja i biografia. A z drugiej strony wykorzystać postanowił Timoti pewną metodę aktorską zaprezentowaną przez Leonardo DiCaprio i tak utkał tę swoją siateczkę, która może go doprowadzić do Oscara. Zobaczymy. Oprócz niego Gwyneth Paltrow, która gra tutaj taką aktorkę, celebrytkę, którą postanawia nasz bezwzględny Timothy, czyli Marty, poderwać, a właściwie na jej plecach, no bo on generalnie ma taką koncepcję, że na plecach różnych ludzi posuwa swoją karierę dalej.
Jeżeli jest aktorka ciągle piękna, bardzo znana, ale starsza od niego, no to co może zrobić? Poderwać ją. Liczyć na to, że jego młode, męskie ciało stanie się atrakcją, a jego niezwykle mocny i pełen fanfaronady charakter zwróci jej uwagę. Oczywiście, że się udaje i oczywiście próbuje ją wykorzystać. Czy mu się to udaje, to już nie będę mówił, bo muszą Państwo zobaczyć, ale chcę powiedzieć, że Gwyneth Paltrow bardzo ciekawie tę rolę zagrała. Tu są oczywiście sceny seksu. Sceny na gości.
Także to, co Państwo myślą, to jest w tym filmie. Timothée Chalamet, Gwyneth Paltrow w łóżku, konsumujący namiętność seksualną. Ale właśnie dlaczego o tym mówię? Bo bardzo ciekawa rzecz miała miejsce na planie. Otóż Josh Safdie, czyli reżyser tego filmu, Czyli połówka braci Sawdy, który także napisał scenariusz. To jest bardzo ważne, że scenariusz jest też zrobiony przez reżysera oraz przez Ronalda Bronsteina. I co jest bardzo ciekawe, ale też typowe dla Sawdiego, mianowicie on również montował ten film, czyli jest tutaj w trzech rolach.
Scenarzysty, reżysera i montażysty. Zresztą w montażu tak jak w scenariuszu współpracował z Bronsteinem. Josh Safdie zgodnie z obecną zasadą. Zaproponował takiego konsultanta, obecność konsultanta do spraw scen intymnych na planie. No i Gwyneth Paltrow nigdy nie słyszała, jak się okazuje wcześniej, o takim konsultancie i mówi, no właściwie to była konsultantka, I mówi, że ona dziękuję. Nie, ona nie potrzebuje. No ale jak to? No bo to chodzi o to, żeby się pani nie denerwowała, żeby ta scena nie była traumatyczna. A ona mówi nie, nie, nie. To mi jest niepotrzebne.
Ja nie potrzebuję jakiejś pomocy. A co tu jest w zasadzie takiego trudnego do wykonania? No rozbieram się, wchodzę do łóżka i gram. No i gdzie tu jest problem? Timothee Chalamet poprosił o obecność konsultantki do spraw scen intymnych i korzystał z jej rad. To jest, proszę Państwa, bardzo ciekawie zarysowana różnica pokoleń. Bo w pokoleniu Gwyneth Paltrow, która przecież nie jest starszą panią, jest trochę starsza i ma już bardzo dużo doświadczeń, taka rola i takie podejście do aktora na planie wydaje się jej przesadą i w ogóle niepotrzebne.
Ale nawet jeżeli nie jest bardzo magiczny, to on jest zawsze taki poruszony, taki nieostry, taki właśnie przepływający z jednego w drugie. To kompozycyjnie dla mnie jest po prostu ciekawsze. Powoduje, że ja jestem cały czas tym zainteresowany. Podczas gdy w Wielkim Marty opowieść pędzi, pędzi, pędzi, ale liniowo. To znaczy, no nic tam nie ma takiego, żebym ja zrobił wow. Pędzę, pędzę, najwyżej zadyszki dostanę z tego pędzenia, ale nie ma tych ups and downs, które tutaj mamy w Dreams, więc to mi się podoba. Aktorstwo Jessica Chastain, a porównana do Gwyneth Paltrow, no myślę, że
Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
moje oceny: WIELKI MARTY 7/10 DREAMS 7/10