WIELKI MARTY (2025) & DREAMS (2025) | recenzja Tomasza Raczka

Wielki Marty. To jest film, który na pewno na rozdaniu Oscarów namiesza, czyli krótko mówiąc WIELKIE WYDARZENIE. No i tutaj cicho, nie wszyscy o tym mówią głośno, ale ja mówię głośno i zwracam uwagę, bo to jest w hajpie bardzo istotne. Producentem tego filmu jest taka amerykańska niezależna firma, która się nazywa A24.

I która jest uważana w tej chwili za taką gwarancję najwyższych lotów amerykańskiego filmu artystycznego, niezależnego, co zresztą nie zwalnia tego filmu z oczekiwań dobrych wyników frekwencyjnych w kinach. I to się potwierdza. No więc Wielki Marty i Timothée Chalamet, popularny aktor, który młody, bo on ma około trzydziestki dopiero, ale wydaje się już na podstawie jego kariery, że ho ho, ile on już zagrał, ile on już lat jest w tym biznesie. Ja go pamiętam i najbardziej lubiłem go w filmie Call Me By Your Name, co w Polsce było nieprzetłumaczone, tylko tytuł był zmieniony na Tamte Dni, Tamte Noce chyba.

No ale mówi się, mówi się, to jest przy hajpie bardzo ważne, mówi się, Ponoć, jeszcze jest drugie słowo, ponoć zagrał fenomenalnie. Jak Państwo słyszą ponoć albo mówi się, to znaczy, że ta ocena, cokolwiek Państwo nie usłyszą, nie jest tak do końca indywidualną oceną tej osoby, która to mówi, tylko ma na to wpływ właśnie taki ogólny nastrój. Marty to jest ambitny chłopak, zdolny.

Zresztą mówi się w Stanach Zjednoczonych, że powodzenie filmu Wielki Marty W pewnym sensie wynika także z faktu, że widzowie, wielu widzów widzi w tej opowieści trochę symbol Ameryki, współczesnej Ameryki, no i właśnie symbol postawy Donalda Trumpa, czyli człowieka uzdolnionego, owszem, ale mającego takiego i taką ambicję nieposkromioną, że za wszelką cenę Idzie do przodu po sukcesy, nie zważając na ofiary, jakie dookoła niego padają w tym czasie. No i taki jest Timothée Chalamet.

Teraz pytanie, czy on gra w sposób wybitny? Tak, jest to bardzo dobrze zagrane, ale, no nie byłbym sobą, gdybym nie powiedział ale, Postać, którą on gra, nazywa się Marty Mauser. No to jest taki facet, który naprawdę kosztem innych robi karierę i chce zrobić karierę i w ogóle na to nie zwraca uwagi. I może to usprawiedliwia fakt, że ja widzę w kreacji Timothée Chalamet te same pomysły, chwyty aktorskie,

No i na tym zdjęciu widać jak Leonardo DiCaprio niesie na plecach Timothée Chalamet, który tak się jego uczepił i na plecach wisi. I teraz nie wiem, czy to się naprawdę zdarzyło, czy to jest mem jakiś zrobiony, żeby pokazać zależności między nimi, ale skądinąd wiem, że panowie się lubią i Leonardo DiCaprio wspiera Timotiego. Dlaczego nie wiem? Dlatego, że to świetnie oddaje sytuację, jaka się tutaj zrobiła w filmie Wielkiej Marty. Mianowicie... Timothee Chalamet, to jest moje zdanie, zrobił tę kreację na plecach Leonardo DiCaprio.

Natomiast ci, którzy idą tymi szlakami, Oczywiście fajnie, że idą, ale nie mogą być cenieni w taki sam sposób, bo to już jest inny wysiłek i inna wycieczka. No więc tak, to aktorsko jest rola, która jest moim zdaniem zawieszona na roli Leonardo DiCaprio ze Złap mnie, jeśli potrafisz z 2002 roku, ale Postać, którą gra Timothée Chalamet, to jest prawdziwy człowiek, gracz w tenisa stołowego i on się nazywa Marty Reisman.

Właściwie się nazywał, bo zmarł w 2012 roku. Film odnosi się do jego biografii. Bo to był naprawdę świetny gracz i mistrz w Denisie Stałowym, ale także facet o takich artystycznych zamiłowaniach. Również bardzo twardo stojący na ziemi i bezwzględny przedsiębiorca. No i również, jak o nim mówiono, niezły cwaniak. To wszystko pasuje i myślę, że Timothy miał właśnie taki pomysł, żeby tę swoją kreację rozpisać pomiędzy prawdziwą historią Marty Reismana.

U nas nazwisko nie jest znane, ale w Ameryce ono ma znaczenie i to jest rozpoznawalna inspiracja i biografia. A z drugiej strony wykorzystać postanowił Timoti pewną metodę aktorską zaprezentowaną przez Leonardo DiCaprio i tak utkał tę swoją siateczkę, która może go doprowadzić do Oscara. Zobaczymy. Oprócz niego Gwyneth Paltrow, która gra tutaj taką aktorkę, celebrytkę, którą postanawia nasz bezwzględny Timothy, czyli Marty, poderwać, a właściwie na jej plecach, no bo on generalnie ma taką koncepcję, że na plecach różnych ludzi posuwa swoją karierę dalej.

I takie podwożone na osiągnięciach innych. Nie mówcie mi, że to nawiązywanie, że to... Nie, to jest wykorzystywanie po prostu, tak jak sztuczna inteligencja wykorzystuje osiągnięcia innych ludzi, one są wgrywane i potem tworzy swoje kombinacje. No to moim zdaniem Savly podziałał jak sztuczna inteligencja. Wykorzystał różne wcześniejsze osiągnięcia i po prostu je Wielki Marty 2025 recenzja Tomasz Raczka.

Tak jak czuję. Nie znaczy, że muszę mieć rację, nie znaczy, że ktoś inny nie może oceniać inaczej i nie mieć swojej racji, ale ta moja ocena jest uczciwa, nierobiona ze względu na to, żeby się komuś przypodobać, żeby dobrze wypaść, żeby nie odstępować, nie odstawać od reszty czy od większości. Nie, tego wszystkiego nie używam i daję filmowi Wielki Marty 7 na 10. A teraz drugi film. Ten, który moim zdaniem jest niedoceniony. Drugi film nazywa się Dreams, czyli sny, a może raczej marzenia.

Ona sama też prowadzi organizację charytatywną pomagającą biednym, uzdolnionym młodym ludziom w Meksyku. I tam właśnie w Meksyku oni się, jak się okazuje, poznali. Ona jest od niego starsza. No, gdzieś taka kobieta koło czterdziestki. On koło dwudziestki. Zakochują się w sobie na zabój. No i tak, mamy film o imigrantach przechodzących przez granicę. Pound down, nawiązujący do tego, co się dzieje teraz w Stanach Zjednoczonych, do walki Trumpa z imigrantami. Znowu jest hot, znowu jest gorąco, tak jak w przypadku filmu Wielki Marty.

I rzeczywiście film jest jeszcze na dodatek skonstruowany z suspensem. I to z takim suspensem, że szlak może człowieka trafić z zaskoczenia. O ile Wielki Marty miał jeszcze tę wadę, o której wcześniej nie powiedziałem, że on był stworzony w konstrukcji diminuendo, to znaczy było jakieś rozwinięcie, był efekt i potem to spadało, spadało coraz niżej, zakończenie było fatalne. Tomasz Raczek.

Ale nawet jeżeli nie jest bardzo magiczny, to on jest zawsze taki poruszony, taki nieostry, taki właśnie przepływający z jednego w drugie. To kompozycyjnie dla mnie jest po prostu ciekawsze. Powoduje, że ja jestem cały czas tym zainteresowany. Podczas gdy w Wielkim Marty opowieść pędzi, pędzi, pędzi, ale liniowo. To znaczy, no nic tam nie ma takiego, żebym ja zrobił wow. Pędzę, pędzę, najwyżej zadyszki dostanę z tego pędzenia, ale nie ma tych ups and downs, które tutaj mamy w Dreams, więc to mi się podoba. Aktorstwo Jessica Chastain, a porównana do Gwyneth Paltrow, no myślę, że

I dlatego mam do niego słabość i wyrozumienie. Nie chcę powiedzieć, że wyżej cenię jego pracę niż rolę Chalamet, ale z punktu widzenia takiej roboty aktorskiej to moim zdaniem jego zadanie było trudniejsze i wykonał je bardzo dobrze. Więc ten film, pomimo że jest mniej oglądany niż Wielki Marty i nie ma takiej promocji i jest trochę takim cieniem, wszedł jakby ze swoim cieniem na ekrany, ale warto go poszukać i jeszcze go złapać, bo ja mu daję, a zaraz będzie misa tybetańska, to o tym powiem, ale...

Najpierw jednak misa tybetańska i ocena, uwaga. Czasem tak łupnę, że sam się sobie dziwię, dlaczego tak łupnąłem. Siedem na dziesięć, proszę państwa. Dreams, Michel Franco, Jessica Chastain i Isaac Hernandez. Siedem na dziesięć, czyli tyle samo, co Wielki Marty. Tamtemu zabrałem, temu dodałem i w sumie wyrównałem. A teraz, jeśli państwo dadzą mi jeszcze chwilę, to zapraszam do części premium. Najpierw będą trzy łyki wody z miedzianego kubka. I Gąrzek, oczywiście, tak jest, bo jakby nie było Gąrzka, to Państwo zaraz potem piszą, że dlaczego, co się stało, że nie było.

Nie ma różnic między nami. Pozornie piękna kwestia, a w rzeczywistości Wielki Raczek. Drodzy piście, to będziemy mieli kinoterapię taką przedłużoną. I to przy okazji, słuchajcie, filmu DREAMS, a nie WIELKI MARTY. Dlatego między innymi podwyższyłem notę i dałem dwa razy po siedem dziesięć, obu filmom.