SŁOŃ, reż. Kamil Krawczycki (2022) - recenzja Tomasza Raczka

Więc w tej kategorii tanich filmów debiutanckich, w kategorii ekonomicznego rygoru tworzonego filmu, film SŁOŃ, który rzeczywiście jest filmem debiutanckim i nie tylko dla scenarzysty i reżysera tego filmu, Czyli Kamila Krawczyckiego, ale także dla producenta Jakuba Mroza. Czyli to jest rzeczywiście debiut. No i debiut, który zwrócił uwagę jurorów i który został nagrodzony jako najlepszy debiut. To jest o tyle ciekawe, że jednak cały czas znajdujemy się w państwie rządzonym przez PiS. Przez partię, która otwarcie walczy ze swobodami, z tożsamością LGBT+.

Pozytywny sposób, a nawet optymistyczny sposób. To się naprawdę bardzo rzadko zdarza. Tym bardziej, że mamy tutaj głównego bohatera, Bartka, gra go Jan Hrynkiewicz, jako chłopaka mieszkającego na wsi, na Podhalu. Zresztą ważne jest, że Kamil Krawczycki, czyli scenarzysta i reżyser, o czym już mówiłem, pochodzi z Nowego Targu. Czyli on zna tamte rejony i zresztą pewnie wiele elementów w tym filmie odnosi się do jego osobistych doświadczeń, a choćby to, że w młodości został wyoutowany, to znaczy nie zrobił coming outu, tylko przez innych został wyoutowany, czyli nagłośnione zostało to, że jest homoseksualistą.

I w ten sposób też o tym dowiedzieli się rodzice, z miasta, z plotek, od innych ludzi. I zapytali Kamila czy to prawda. On wtedy potwierdził. Był wtedy w czasie, gdy się bardzo zakochał. Takie pierwsze miłości, bardzo romantyczne, ale i bardzo gorące, mają to do siebie, że traci się głowę i wtedy tylko to jest ważne. I wtedy też człowiek jest odważniejszy. I wtedy też często sprawy stawia się jasno. I tak zrobił Kamil. Więc być może, że te jego wspomnienia w filmie jakoś tu się odbijają, choć tak jak powiedziałem, tutaj nie ma do niczego pretensji. Bartek jest człowiekiem bardzo pogodnym, on na wsi jest szczęśliwy.