SŁOŃ, reż. Kamil Krawczycki (2022) - recenzja Tomasza Raczka

I aktorzy się dzięki temu nie boją i bardzo dobrze, bo powstają, przecież to nie jest już pierwszy polski film na ten temat, że przypomnę Płynące wieżowce. To nie jest pierwszy film i to nie są pierwsze role i te role jednak nie określają aktorów i nie zaburzają ich kariery. Bardzo dobrze, na tle chłopaków pojawiają się bardzo ciekawe role pań. Przede wszystkim Ewa Skibińska w roli matki Bartka i naprawdę to jest taka rola nie do końca jednoznaczna, pełna wewnętrznej emocji, ale nie mająca w sobie ani złości, ani ograniczonego umysłu.

To jest bardzo ważna postać i bardzo pięknie zagrana. No i jest postać absolutny brylant w tym filmie, czyli pani Danuta, sąsiadka, którą gra Ewa Kolasińska. Osoba taka trochę magiczna, wprowadzająca właśnie tę nutę poezji do filmu. Wprowadzająca słonia do filmu, ale nie powiem Państwu jak ona to robi i co ten słoń znaczy i w jakiej chwili się pojawia i jak on wygląda, czyli krótko mówiąc to ona jest sprawczynią pewnego nazwania sytuacji, I pokierowania nie wprost decyzjami Bartka. To jest bardzo ważne. Młodym ludziom nie należy mówić, masz zrobić to, nie wolno ci zrobić tego.