Idę do kina z Ralphem Kamińskim - Ekran Tomasza Raczka

Ja załem Lena Dunham, bo ona była dziewczyną Jack Antonoff, takiego no najsłynniejszego producenta muzycznego teraz, co Lana Del Rey robił, co Tyler Swift, teraz wszystkie Grammy, to Jack Antonoff, on jest top producer teraz ze Stanów. A ja w ogóle tak. Tu mam bal, tyle mam tych koncertów. Tu wznawiamy korę, bo chcemy ją sfilmować. I ja mam teraz do Berlina pojechać. I ja sobie przypomniałem, że jak ja, jak mi to serce chciało, wiesz, wyskoczyć, to ja teraz mam z legendą brytyjskiego kina, dzwonię do Ani i do Jimmy'ego, bo Ani może jest aktorem brytyjskim. Ja mówię, słuchaj, on mówi, oh my god, wiesz, dla nich to jest Bóg po prostu. Ja mówię, Boże, Boże, no i mówię, no nie mogę tego nie zrobić po prostu. I ja, słuchajcie, nagrałem to na pianinie, żeby oni widzieli, ale też mówię, słuchajcie, ja wezmę swojego pianistę i będzie mi tak lżej.

Kostiumy. I ona tam była. Boże, też się jaram, że ona tam była. I tam Niemki mnie tam charakteryzowały, coś tam mówiły. Pierwsze mi jakiegoś kalafiora złosów zrobiły i później coś innego. No i słuchaj, wróciłem w ogóle na noc i mówię, słuchajcie, to ja może nie będę już został w tym Berlinie, to wracajmy już dzisiaj do Warszawy, to sobie chociaż odpocznę dzień przed koncertem. No i słuchaj, i przyjechałem właśnie w nocy znów po koncercie Cora, całą noc jechałem, znów ta sama sytuacja i już rano słyszę ten słynny głos Liny Danan. Ja mówię, o matko, i ona siedziała ze mną i sobie tak gadaliśmy po prostu. Ona powiedziała, o muszę jechać do Stanów, bo moja przyjaciółka Tyler Swift ma swoją największą trasę na świecie. Ja mówię, o matko. No i to wiesz, ale ona jest taka amerykańska, taka typowa amerykańska, że ci się wydaje, że to będzie twoja największa przyjaciółka. Ale ona jest bardzo miła.