BETTER MAN / KOMPLETNIE NIEZNANY / MARIA CALLAS (2024) - recenzja Tomasza Raczka

Więc miał strasznie dużo punktów minusowych na początku, musiał je pokonać, bo wyczuł w sobie talent i niewątpliwie go ciągnęło. Miał to samo co ojciec, to znaczy, że strasznie chciał to robić, tylko miał dużo więcej talentu od swojego ojca. W związku z tym w pewnym momencie został wybrany do zespołu Take That i wydawałoby się, że Pana Boga złapał za pięty, czyli za nogi i że już ten Pan Bóg tam go pociągnie do góry. I pociągnął, no bo Take That stał się bardzo znanym zespołem, boysbandem. A Robbie Williams częścią tego boys bandu, ale znowu miał problem, bo znowu był gorszy. W każdym razie uważał siebie za gorszego w tym zespole, no bo tam był Gary Barlow, czyli ten, który komponował piosenki dla Take That, który był głównym wokalistą, który był taką główną gwiazdą Take That, tak był uważany i tak go traktował.

Bardzo też doceniam jakość roboty w tym filmie, bo włożono mnóstwo i koszty poniesiono i mnóstwo trudu i pracy w to włożono. Na przykład taka jest wielka scena, no wręcz musicalowa nagręcona na Regent Street w Londynie. Każdy kto zna Londyn to wie, że to jest jedna z głównych, najbardziej reprezentacyjnych Wyobraźcie sobie, że półtora roku producenci starali się o zgodę na to żeby zamknąć

Mówię uczciwie, on jest chwilami nudny, on siada w środku jak zakalec. I ten główny problem filmu... Został tutaj stworzony na potrzeby dramaturgii, żeby jakaś dramaturgia była. I tym szczytem dramaturgii jest coś, co wielbiciele Pobadylana i muzyki mogą docenić. Ale ci, dla których taka muzyka nie jest bardzo ważna, to w ogóle wstrząsną ramionami, wzruszą ramionami i powiedzą, że ale o co chodzi? No bo największym tutaj przewrotem I punktem zwrotnym, do którego dążymy, jest to, że na festiwalu folkowym Newport, folkowy, jak wtedy go przedstawiano, bart, piosenkarz Bob Dylan, wyszedł na scenę z gitarą, ale elektryczną.

Ten błysk w oku, ten błysk kontaktu z widzem. Ta jakaś taka nagła przewrotka i uśmiech, że się udało zaskoczyć słuchacza. To wszystko ja opowiadam tylko o śpiewie teraz. A zobaczcie państwo, ja mówię jak o aktorstwie. To jest prawda o Marii Callas. Niezależnie od tego, czy to był pierwszy etap jej kariery, kiedy była u szczytu swoich wokalnych możliwości, czy to były lata 70., Kiedy ona już była słaba, kiedy straciła ten głos, który miała, już ten głos ją zawodził, zmarła w 1977 roku, mając 54 lata.

Wygląda fenomenalnie, dużo lepiej niż Maria Callas, bo Maria Callas nie była piękną kobietą. Była kobietą bardzo ciekawą, o oryginalnej urocie, ale nie była piękna. Ona właśnie nie miała, ona marzyła o tym, żeby być taka jak Angelina Jolie. Nie wiedząc o tym, że gdyby była jak Angelina Jolie, to by nie miała czego jej zazdrościć. Ona była na początku brzydka i gruba i wyśmiewali się z niej jak z Robiego Williamsa i matka ją męczyła, żeby już przestała być gruba, bo kariery nie zrobi. No była grubą greczynką. Taką, jak zdarzają się często, takie zażywne, o to właściwie można powiedzieć zażywna kobieta.

No ale wyraz, bo głos to jedno, a wyraz artystyczny Wyraz aktorski w wypadku Marii Callas był absolutnie niepokonany, był absolutnie największy i Renata Tebaldi nie mogła się absolutnie równać. Nie dawała tej siły wyrazu, dawała piękne dźwięki, ale nie mogła się równać z mocą, sceniczną mocą Marii Callas. No więc taka silna osobowość, taka wyrafinowana artystka. I teraz mają zagrać Angelina Jolie, która albo tego wszystkiego nie wie, albo ona nie umie tego zagrać, bo gra samą tylko foremkę, samą tylko wydmuszkę.

I część była taka, że mogłem znaleźć z nimi kontakt, a część nie. Kiedy tu wracam na moje śmieci, czyli do kanału Ekran Tomasza Raczka, to mam wrażenie, że jestem wśród przyjaciół. I że chcecie Państwo, żebym mówił to, co mówię. To jest zupełnie coś innego. I właśnie o tym się przekonałem kiedyś, kiedy w 1978 roku byłem jednym z współorganizatorów pierwszego konkursu piosenki autorskiej, nie aktorskiej, tylko autorskiej w warszawskich hybrydach. Byłem wtedy... Sekretarzem jury, a w tym jury były bardzo sławne osoby, tak jak Katarzyna Gertner, jak Magda Umer, jak Janusz Koman i kilka jeszcze innych osób, ale naprawdę z najwyższej półki.