Mój partner jest unikający - co robić?

Skoro ja jako jednostka unikająca nie wiem co ja czuję i nie potrafię rozmawiać o swoim wewnętrznym świecie i o swoich emocjach, to jak Ty do mnie przychodzisz ze swoimi emocjami, ja nie wiem co ja mam z tym zrobić. I nie wiem o czym Ty do mnie mówisz. I czy możesz przestać być aż tak wrażliwa? Czy możesz przestać być nadwrażliwa? Ty wszystko wierzysz do siebie, Ty wszystko chcesz analizować. Boże, czy możemy porozmawiać o tym, kto jutro odwiezie dziecko do przedszkola? Czy możemy nie rozmawiać po raz enty o emocjach? Tak? Więc bardzo często, bardzo szybko w jednostkach unikających budzi się minimalizacja emocji drugiej strony, minimalizacja potrzeb drugiej strony, bo jednostka unikająca sama o swoich potrzebach też nie mówi.

Ale co możemy wnosić w takim razie? I co może robić partner osoby unikającej? Po pierwsze, to zacznę może od tego, czego nie robić. Po pierwsze, nie naciskaj. Nie naciskaj na osobę unikającą. Nie mów zdań takich jak No dziel się ze mną więcej. Co ty tak mało mówisz? No ja powiedziałam co u mnie, a ty co? Tylko jedno zdanie. No czego ty jesteś taki zamknięty? Boże człowieku, ty nie umiesz głęboko rozmawiać. Boże, czy ty w ogóle nie umiesz rozmawiać o swoich emocjach, uczuciach? Przecież ja ci powiedziałam, że czuję smutek. Możesz mi powiedzieć co ty czujesz? Co ty tak mało mówisz? Co jest z tobą nie tak? Nie. Nie dość, że to jest często z miejsca krytyki i pogardy, a to są gwoździe do trumny relacji, to samo nawet sugerowanie, że ty nie masz słów, ty mówisz za mało, to będzie jeszcze bardziej zamykało osobę unikającą.