ZADAJEMY TRUDNE PYTANIA O NOWE ELDEN RING. TZO za podcast #10

A na przykład, nie wiem... To było w Sekiro. Tak, jak w Sekiro. A na przykład postać tej takiej łotrzycy ma taką ciekawą umiejętność, że... Powtarza zadawane przez ostatnie kilka sekund obrażenia. Czyli po prostu jest coś takiego, że wybierasz sobie moment, w którym był jakiś duży taki po prostu duża ilość obrażeń w krótkim czasie i możesz to wtedy powtórzyć, więc to jest taka bardzo prosta mechanika. Praktycznie nie ma tutaj żadnego sterowania w niej, to jest po prostu mechanika typu wybierz moment, w którym wciśniesz przycisk. Ale jest fajna jako taki po prostu taki mini system w tym wszystkim, że myślisz o tym gdzieś tam, masz to z tyłu głowy cały czas.

No a tutaj w zasadzie Nie ma, tak? Dlatego, że... Nie ma poziomów? Są poziomy, ale ten rozwój jest po prostu taki, że nie wybierasz tam statystyk, że robisz jakiś build czy coś, tylko po prostu nabijasz se expa i jak nabijesz expa, to możesz przyjść do ogniska i podlevelować i to levelowanie jest takie automatyczne, że po prostu zwiększa ci jakby staty. Czyli takie w stylu Sekiro bardziej, tam tak było, że zabijesz bossa i dostawiasz tylko informację, twoja postać się wzmocniła. To jest taki klasyczny system, bo... No bo tu chodzi o to, żebyś nie zużywał czasu na to. Tak, tak, tak. Ale też dużo, szczególnie japońskich RPGów, tak rozwija postać, że z automatu dostajesz jakieś tam uliczania. Przy czym ta progresja jest tak zrobiona, że jak zaczynasz, masz pierwszy poziom, to masz dosłownie, wiesz, po prostu tyle życia, nie? Masz pięć punktów życia, nie?

Właśnie jak to jest rozwiązane, bo to mnie też trochę martwi, czy będą te takie charakterystyczne kolorki różnych, że tam, o nie, tylko niebieska brońka, ja chcę złotą elitarną. Są kolorki, co więcej, są dokładnie te same kolorki, co w każdej innej grze. No, to jest zawsze, to jest ten moment, jak się zbliża ten Solsy do innych gier, to się właśnie tak podskórnie niepokoję, że to jest coś niedobrego, ale może nie będzie takie. Myślę, że ja bym tego właśnie nie traktował jako taką grę, z której wydaje mi się, że tak jakby główny nurt gier FromSoftware nie będzie czerpał z tej gry. W sensie, że to nie jest tak, że to jest jakiś taki kierunek jak, wiesz, wychodzi na przykład właśnie, nie wiem, Sekiro i wprowadza tam jakąś mechanikę i potem kolejna gra ma jakieś nawiązanie do tej mechaniki.

Ale samemu chyba by mi się nie chciało w to grać. Przecież mam wrażenie, że czułbym się taki... Samotny w tej formule zapierniczania i walczenia z tymi bossami. Jak gra, w której trzeba narzucać sobie tempo. Nawet ta walka z bossami, w której ja nie wiem, czy tam będzie tak, że jak raz padniesz, to umierasz, czy będziesz miał jakąś możliwość podniesienia samego siebie, jak w Sekiro. Bo wyobrażam sobie, że to by było mega stresujące, że masz taką właśnie rundę, musisz pokonać trzech bossów z rzędu za pierwszym razem. No, to prawda. Bo to też jest, też zastanawiam się nad tym, tutaj rzeczywiście można by dużo rzeczy optymalizować, bo też podejrzewam, że po prostu ten timer cały czas leci, więc jak za długo walczysz z jakimś minibossem, to po prostu marnujesz czas, nie?