KLOPPIZACJA LIGI (TOP TACTICS #2)

W skrócie tutaj im niżej jest ta reska fioletowa, albo ten finalny punkcik, tym gorzej wypada elita i tym bardziej wyrównana jest liga. To znaczy jeszcze kilka lat temu, tak jak możecie zauważyć na przykład po tym wykresie z XT, czyli z tym oczekiwanym zagrożeniem, tym w jakie sektory dany zespół wprowadza piłkę, Jakie zagrożenie w teorii może wygenerować? Jak widzicie w sezonie 22-23 strzelam, że pod tym kątem najlepszymi zespołami w Lidze Angielskiej, czyli właśnie w tym TOP 5, pewnie był Liverpool Kloppa, pewnie był Manchester City Guardioli, który wtedy zdobywał potrójną koronę i pewnie był Mikel Arteta i jego Arsenal. I dwa jeszcze inne zespoły, których nie chcę w tym momencie zgadywać.

Kilkanaście przynajmniej. W każdym razie z tych ostatnich kilkunastu lat Arsenal jest mistrzem, który wygląda najgorzej pod kątem prowadzenia. Gdy ma wynik 1-0, gdy już w teorii ma prowadzenie, to wtedy wyraża sobie najmniejszą sytuację w porównaniu do innych mistrzów, którzy są tutaj pokazani. W tym wygresie i też nie mistrzów, a przepraszam, to są wicemistrzowie, z nich kilkunastu lat. No i widać tutaj ewidentnie różnicę względem choćby, nie wiem, Manchesteru City, Guardioli czy nawet Kloppa i wydaje mi się, że to jest właśnie to zarządzanie meczami i tym, z jak wieloma wyzwaniami też w tym momencie szkoleniowcy Premier League, bo o tym mówił Mikel Arteta bardzo często, choćby przy okazji meczu z Evertonem.

Z kolei Hull City, tak tylko gwoli ścisłości, jest zupełnym rodzynkiem i wyznacza standardy w tej nowożytnej erze Premier League, jeśli mówimy o małym posiadaniu. Tak czy inaczej, nawiązując trochę do tego, co Ty mówiłeś, ja mam wrażenie, że w tym momencie wiele zespołów też, jak już ma prowadzenie, to liczy na szybkie ataki i trochę chce oddawać piłkę rywalom, właśnie starając się jak najbardziej zamknąć swoją połowę i liczyć na te bezpośrednie przejścia. Mam wrażenie, że niewiele zespołów jest takich, które chcą stricte bronić się z piłką, trochę na wzór Manchesteru City, który kiedyś Właśnie w taki sposób lubił zabijać mecze. Guardiola często mówił o takiej zasadzie tysiąca podań.

Nie wiem, czy to słyszałeś, że jak jest jakiś ciężki stadion albo rywal jakoś łapie momentum, no to jedyne, co ty powinieneś zrobić, to wymieniać podania i w taki sposób wszystko się stabilizuje. Wydaje mi się, że w tym momencie mamy tylko Enzo Maggette z takich trenerów, którzy wyznają podobną zasadę. Może momentem też tam będzie Jak Fulham w końcu zacznie strzelać gola jako pierwszy zespół. O właśnie, no i tutaj mamy szkołę Guardioli i już Ci oddaję głos. O właśnie, jeszcze jest De Serbi, o którym w sumie zapomniałem, ale to co jest dla mnie ciekawe, to jest to w jakim kierunku na przykład poszedł Szabi Alonso, bohater naszego pierwszego odcinka, bo wydaje mi się, że to też jest bardzo wymowne. Ja przynajmniej po Alonso, patrząc na każdy zespół, który on prowadził, niezależnie od tego, czy to był Bayern, czy to był Real Madryt, czy to nawet były jakieś wcześniejsze przekonania, które wygłaszał Szabi Alonso po karierze albo jeszcze jako zawodnik, można było spodziewać się tego, że on pójdzie właśnie bardzo w stronę kontroli meczu przez posiadanie piłki, a oglądamy coś zupełnie innego.

Oreszcie nie muszę przekonywać, może pewnym zaskoczeniem jest Arbeloa, ale też Fulham jest drużyną grającą bardzo szybko do przodu. To jest zespół, który potrafi łączyć grę na posiadanie piłki i też widzieliśmy to w kontekście jednego z wykresów, ale gra bardzo szybko do przodu i też oczywiście, że Arbeola to połączenie z Jurgenem Kloppem ma. Może dlatego wygląda ta liga często tak, jakby ta strefa środkowa nie istniała albo nie była wykorzystywana do tego, do czego my Za najlepszych czasów Manchesteru City Guardioli, za najlepszych czasów inspiracją Guardioli, czyli tym jak Liverpool się zmieniał w kierunku właśnie City pod kątem no choćby sprowadzenia Thiago Alcantary, ustawienia Fabinho, kontrolowania meczów i tak dalej i tak dalej, jak się zmieniała ta drużyna Jürgena Kloppa.

Spokojnie, mów, opowiadaj o tym. To wyniknie naturalnie z tego, o czym opowiadasz. W każdym razie De Serbi wprowadził oczywiście takie kuszenie pressingu, czyli to, żeby szukać tych przestrzeni też za pomocą gry pozycyjnej, czyli tak jak Pep Guardiola, ale zamiast upychać przeciwnika, mówiąc kolokwialnie, w jego strefie defensywnej i właśnie grać na jego połowie, De Serbi chciał zrobić coś zupełnie przeciwnego, czyli osiągać takie szybkie ataki, ataki bardziej bezpośrednie. PODCAST 2.

To jest coś, co jest godne. Niezależnie od tego, czy wolimy kubizm czy renesans w stylu malunku. W tym wszystkim o czym mówisz wydaje mi się, że w ogóle bardziej ten rozwój i ewolucja Arsenalu widać w Lidze Mistrzów póki co niż na poziomie Premier League. I wracam do meczu z Bayernem Monachium zwłaszcza, gdzie Arsenal moim zdaniem zaprezentował się Przy piłce, pod względem gry apozycyjnej również, lepiej niż w tym meczu, który z Bayernem wygrał rok wcześniej u siebie 3-1. Tu był remis 2-2. Zresztą w ogóle świetne spotkanie, fantastyczne. Momenty, nie wiem, Harrego Kane'a, jego rozegranie z autu bramkowego, jego asysta do Afonso Davisa, ale także spektakularny go wyrównujący Declana Rice'a po wejściu w drugie tempo, wykorzystanie konceptu trzeciego zawodnika, czyli znów mówimy o czymś, co jest gdzieś tam u podstaw Juego de Pozicion i Guardioli.

I sposób grania Manchesteru City Guardioli. Nie pokona tej drużyny, bo nie ma takich indywidualności. Wybrał zupełnie inny kierunek. Nieco przeciwstawny Manchesterowi City. Także ze względu na grę defensywną, znaczenie stałych fragmentów itd. Ale teraz jakby nie miał jednego punktu odniesienia w lidze. Nie miał punktu odniesienia, jakim był dla niego Manchester City Guardioli. Teraz dla Artety punktem odniesienia jest PESŻE, jest europejska czołówka i Premier League jako całość. Premier League chce nas sprowadzić w to wszystko czym się staje. Nie ma problemu, my też możemy w to pójść, bo jesteśmy w tym najmocniejsi, bo pokażemy, że jesteśmy w tym najmocniejsi, że potrafimy najlepiej odnajdywać się w chaosie, że potrafimy najskuteczniej ten chaos przekładać na swoją korzyść.