177# TikTok wie za dużo? O drenażu danych, kurierach-duchach i zaprogramowanych miastach [BIBLIOTECHA]

Książka napisana przez Katarzynę Dudy, wydawnictwo Krytyki Politycznej. I trzecia książka to Miasto przyszłości. Jak technologia zmienia nasze życie? Napisana przez Magdalenę Millert, a wydana przez Wydawnictwo Poznańskie. Dobra, no to przelećmy w takich kolejnościach, jak wymieniłyśmy. Zaczynając od Smoka w telefonie. To nie wiem jak ty, ja do tej książki podchodziłam Dzisiaj sama sobie zdiagnozowałam, że z taką pewną arogancją, no bo w końcu TikToka mamy na radarze od rany boskie od dawna, od lat. Od lat naprawdę śledzimy te wszystkie zmagania tej aplikacji ze Stanami Zjednoczonymi, z Donaldem Trumpem. Pamiętasz, jak pisałam pierwszy tekst o TikToku? No właśnie pamiętam. To był 2019 rok. To żeśmy się śmiały, że trzeba założyć TikToka dla działu technologii, dla wyborczych.

Więc jest dużo pomysłów na kolejne książki, słuchajcie, też na kolejne działania. Natomiast, jak już jesteśmy w ogóle przy samorządach i przy miastach, no to na koniec książka zatytułowana Miasto przyszłości. Od razu zasygnalizuję, że my chyba obie z nią mamy pewien problem. Zaraz do niego przejdziemy. W każdym razie ta książka porusza bardzo ważny i super ciekawy temat. Samograj wręcz. Idealny temat na książkę. No rączki mi się trząsły do czytania troszkę. W sensie byłam bardzo chętna. Natomiast ja mam takie poczucie, że ta książka zostaje taki niedosyt. Tak, no niestety Magdalena Millert nie daje nam tyle, ile mogła nam dać. A więc tak, o czym są miasta przyszłości? No to jest książka o koncepcji smart city, czyli miasta, w którym technologie stanowią jego krwiobieg i zarazem kręgosłup.

I to jest teoretycznie potrzebne, żeby zrozumieć koncepcję smart cities. Za mało jest o samych miastach, nie tak teoretycznie. Tylko tak bardziej reportersko. Tak byśmy jako czytelnicy mogli się w nich zanurzyć, zobaczyć co działa, co nie działa, jakie są zagrożenia, jakie są korzyści, jakie są ryzyka. No tak. I tutaj pewne wyjaśnienie. Małgorzata Millert to jest architektka i urbanistka. W serwisach społecznościowych występuje jako pying. I ona na blogu wyjaśnia, to jest cytat, pying to rzucanie ciastem. Akt publicznego nie jest zadowoleniem, ale także funkcjonuje jako czasownik, który oznacza, że możesz robić wszystko. I właśnie na tym blogu, na Instagramie, na Facebooku opowiada o tym, jak powinny wyglądać dobre miasta. I to trochę trzeba mieć w pamięci, czytając tę książkę. To znaczy to, że to pisze urbanistka. Dlatego cała ta pierwsza część książki o technologiach w miastach w przeszłości dla mnie była nazbyt oczywista, za bardzo poprawna, publicystyczna też taka, bardzo w takim dosyć płytkim wymiarze, że tak powiem.

Ale za to, kiedy Miller zaczyna pisać o miastach, czyli o tym, o czym się zna, robi się lepiej. Tak, tak, to prawda. I jakby było więcej o miastach w książce o miastach, To by była to lepsza książka. Bo bardzo ciekawy chociażby był fragment poświęcony projektowi NIOM w Arabii Saudyjskiej. Myśmy wam o nim oczywiście opowiadały w odcinku nr 62, no oczywiście, my wam opowiadamy wyłącznie o ciekawych tematach, a to jest bardzo ciekawe. To był odcinek poświęcony technologicznym i gamingowym ambicjom Arabii Saudyjskiej. Wciąż go polecamy. A jeżeli nie słyszeliście jeszcze o tym mieście, no to koniecznie zobaczcie jedną z licznych reklam i wizualizacji NIOM. Jedną z nich zalinkujemy w opisie tego odcinka. No bo NIOM trzeba zobaczyć. To jest ważne rozróżnienie. NIOM to projekt urbanistyczny z miastem i okolicami, a samo miasto nazywa się The Line, czyli po prostu linia.

Te petrodolary tam miałyby być spalane równo. W każdym razie, ten nasz odcinek nagrywałyśmy w 23 roku. O Jezu. No, tutaj taka refleksja nad mijającym czasem. No tak, tak, no bo wiecie, pięć lat. Nie spoiluj. W każdym razie, od tamtej pory plany na NIOM zostały dość mocno zrewidowane, no i Millert je bardzo skutecznie tutaj punktuje, więc miasto do 2030 roku ma mieścić już nie milion, jak było zapowiadane, a 300 tysięcy mieszkańców. Na początku ma mieć nie 170 kilometrów długości, a niecałe 2,5 kilometra długości, czyli to jest jedyne. No i przypomina, że cały ten projekt ma bardzo konkretną cenę społeczną.

I tego mi też w książce Magdaleny Millert brakuje. Czyli jednak zagłębienia się też w to, co ludziom to robi. Rozmowy trochę z ludźmi albo przynajmniej sięgnięcia do źródeł, gdzie takie relacje już są. Masz rację. No niestety masz rację. I w ogóle, jak dla mnie, to wszystkie te fragmenty, które w Mieście Przyszłości dotyczą miast, są bardzo ciekawe. Tak. A jak się pojawiają te fragmenty stricte technologiczne, no to jest trochę gorzej, bo autorka na przykład wyjaśnia, czym jest sztuczna inteligencja albo sztuczna superinteligencja. I nie chodzi mi o to, że nas robi źle albo niekompetentnie, po prostu jakby w świecie technologii mamy taki konsensus, że już to wiemy i mamy to przepracowane.