7 | ZNOWU NADZIEJA? ZNOWU

Mogłoby tak spytać, ale związanych z funkcjonowaniem reprezentacji. Następnie prezesowi PZPN Cezaremu Kuleszy przekazał między innymi, że życzy sobie ograniczenia obecności przy drużynie dwóch związkowych działaczy. Szczerze mówiąc, najpierw myślałem, że może to będzie tak subtelne, że dwóch działaczy, ale się domyśli się, nie powiemy. Nie, Wojtek to wszystko ma. Tak, ci działacze to Radas Michalski I Tomek Kozdowski. Chciałem zauważyć, że Radek Michalski swego czasu miał być takim łącznikiem między kadrą, a wszystkim, co nie jest kadrą. Nie jest już? To było w czasach pamiętnej kadencji. W sumie już nie wiem, która to była. Czy Fernando Santos? Chyba tak. Sousa? Czy Fernando Santos albo Mielcarski w takiej roli? To może u probierza Michała.

W każdym razie widać tutaj, że piłkarze niedocenili tego, jak szeroką osłonę medialną zafundowali im Tomasz Kozłowski i Radosław Michalski. Bo często było tak, wiemy, były jakieś kryzysy wizerunkowe wokół reprezentacji Polski, niezawinione przez reprezentantów Polski, od razu zaznaczmy. I tutaj piłkarze chcieli, słuchajcie, my nie zawinieli. Zróbcie tak, żeby w mediach nie pisali, że my zawinieli. No i potem Tomasz Kozłowski i Radosław Michalski tłumaczyli w mediach wszystko, wraz oczywiście jeszcze z innymi osobami odpowiedzialnymi za panowanie nad narracją wokół reprezentacji Polski i PZPN-u. No i wszyscy rozchodzili się w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku. No ale jednak piłkarze obrywali. Jednak piłkarze obrywali, mimo że ta zasłona była bardzo szeroka.

I wydaje się, że piłkarze mogli tutaj obu panów trochę nie znosić. Bo ci panowie też trochę czasami przekierowywali atmosferę dyskusji, czy klimat dyskusji, czy temperaturę nawet tej dyskusji. Starali się raczej podbić jeśli chodzi o samych piłkarzy, a zmniejszyć jeśli chodzi o PZPN. Co jest w sumie ze wszech miar uzasadnione z ich konkretnej perspektywy, gdzie PZPN ma dosyć wiele własnych problemów wizerunkowych, żeby się jeszcze tłumaczyć dlaczego kadrowicze coś tam, coś tam. Ograniczę to coś tam, coś tam, bo można tu sobie podstawić wszystko, od czasów afery premiowej tak naprawdę. Natomiast widzisz, tu jest jeszcze ciekawe to drugie dno, ponieważ pan Radosław Michalski, pan Tomasz Kozłowski, no rzeczywiście, tak jak słusznie zauważyłeś, byli tą tarczą, za którą chowała się reprezentacja Polski zawsze, kiedy potrzebowała.

Za dwa lata tu przyjdziesz, zobaczysz. Błysk będzie. Żadnego szczura. Jest po prostu... Nawet tę dziurę żeśmy zaburowali. Nie ma żadnych dziur. Nie wpałzają tam. Teraz będą wpałzać na konferencję i mówić. Każdy z tym przychodzi. Ja sobie tu życie zbuduję. Będę tu za 30 lat kwiaty odbierał. Powiedzmy sobie wprost, jeśli aplikuje do ciebie PZPN, proponuje ci robotę dyrektora Federacji ds. Mediów i Komunikacji, to przychodzisz tam z terminem ważności. Jesteś po prostu takim, używał się kiedyś takiego słowa, sakiem na afery. To Kozłowski. W pewnym momencie sak jest już taki wypełniony i o Jezu. Jak było?

Nawet jak akurat wpojrzeliśmy do jamy, to nie rozmawiamy ze sobą. To jest zazdrość. Zazdrość, że ktoś po trzydziestce ma czas na przyjaźń. Skończyłem lęki od razu w Las Vegas, gdzie też jest przyjaźń dwóch podróżników, którzy są dyrektorami ds. komunikacji kadry i lecą wspólnie na Wyspy Owcze. Potem zekranizowano, parę szczegółów zmieniono, nawet miejsce rozgrywania akcji. Ale nawiązuję do tego nie przez przypadek, dlatego że uważam, że niezależnie od tego, co robił duet Michalski-Kozłowski, to wszystko tutaj się wysypuje na poziomie bardzo prostych rozmów pomiędzy ludźmi, których wydaje mi się, że unikają obie strony, jeśli chodzi o PZPN i reprezentację Polski.

Grał też w derbowych starciach kartoflisk z ETV-em, więc ma doświadczenie w trudnych sytuacjach. Nie wiem z czego mieliby się tłumaczyć. Aniołowie, jakimi pod batutą Jana Urbana stali się ci wszyscy piłkarze. Totalnie zapomniałem, że Jan Urban sprawił, że oni teraz są uśmiechnięci, a wcześniej nie byli. Dobra, chyba tyle. A, jeszcze jest jedna pierdoła. Holenderski pismak nie ustępuje. To alkohol był, słaby alkohol. Doceniam Holandię za pomoc w ostatnich dniach w strąceniu pewnych przedmiotów z polskiego nieba, ale pismakom holenderskim nie ufam systemowo i heheszki na PZPN piję. Zostawmy, jak napisze o tym ktoś z Polski. Szymon Jacek. Szymon Jacek. A tutaj po prostu nie wierzę po Alkmaar.

A upadek komuny? I pierwsze lata po? Chyba jeszcze celniejszy przykład. Wiesz, mój ojciec nie mógł przeżyć, Jako Polska wybraliśmy jednak człowieka, który był w PZPR na prezydenta po raptem w kilku latach, a później jeszcze było SLD. To był mocny zwrot po paru latach. Taki fajny do odniesienia do Ameryki, bo tam też byli ludzie, którzy żyli ideałami przez 10 lat, a potem okazało się, że te ideały zostały bardzo tanio sprzedane. Więc fajna książka, polecam każdemu, jak ją znajdziecie. Mnie wysłał czytelnik, bardzo czytelniku ci dziękuję. To ja rzeczywiście wrócę do niej w tym tygodniu. Wracam do niej już trzeci tydzień, ale teraz już wrócę na popar. Mam fizycznie tutaj, to ci mogę dać. Nie, to nie jest do egzaminu. Nie, to nie. Dobra, najpierw piątkowe.